Yellowstone NP II

Door Familie Wind op 15 jul. 2008 06:43:56
12-07-08: Yellowstone upper-loop, Wyoming
 
We willen er vanochtend om 7 uur uit, maar het is ons veel te koud. Ylse is vannacht tussen ons in gekropen en Jens heeft de kleren aangetrokken. Het is niet ver boven het vriespunt. De komende nacht moeten we ons beter voorbereiden op een koude nacht. Maar even de verwarming aan, maar ons gas is bijna op dus dat moet een beetje met beleid. Om 8 uur toch maar eruit en op pad. De wegen door Yellowstone vormen een grote 8. Vandaag willen we het bovenste rondje doen, de upper loop. Het begint met nog een waterval, de Tower Fall. Onderweg zien we onze eerste zwarte beren. Een moederbeer met een jong steken de weg over. Prachtig! We wagen het en sturen Fimke de camper uit om van redelijk dichtbij foto’s te maken. Dit levert mooie plaatjes op. Even later zien we nog een beer. Er zit echt veel wild in Yellowstone.

 
Aan het eind van de ochtend komen we aan bij Mammoth Hot Springs, de bekende heetwaterbronnen in het noorden van Yellowstone. We lopen een route over de houten vlonders over de bronnen en hun stroompjes. Een onwerkelijk gezicht. De witte kalksteenplateaus met prachtige kleuren op de plaatsen waar heet water met zwavel stroomt. Het ruikt hier en daar wat naar rotte eieren, wat tot de nodige opmerkingen van onze tuthola’s leidt.
’s Middags staat het Norris Geyser Basin op het programma. Hier lopen we routes over beide bassins, waar zich tientallen geisers bevinden. Bij het grote bassin nemen de meiden de verkorte route, terwijl Jens en ik de grote loop pakken. Jammergenoeg zijn er maar enkele geisers die echt stomen op spuiten en zijn er niet echt hele hoge bij. De meeste borrelen en pruttelen flink, zodat je denkt dat ze ieder moment kunnen losbarsten. De spuittijden van de geisers zijn hier blijkbaar niet voorspelbaar. Wel weer een heel mooi kleurenpalet. Aan het eind van de route komen we langs de Steamboat Geyser. Dit is ’s werelds hoogste geiser. De tijd tussen de uitbarstingen varieert van 3 dagen tot 15 jaar. In 2005 was de laatste echte uitbarsting. Wel spuit hij nu met tussenpozen iedere keer enkele meters hoog. Een mooi gezicht.
De campground bij Madison Junction ligt weer prachtig in het bos aan een rivier. We moeten onze kampeerplek delen met heel veel grondeekhoorns. Als we er aan komen rijden duiken ze weg in de grond, om net zo snel elders weer op te duiken. Overal zitten gaten in de grond. De kinderen tellen er al snel 16 in een straal van zo’n 10 meter rond onze plek. Enorm schattige beestjes, echte Knabbels en Babbels. Er worden houtskooltekeningen gemaakt en er wordt nog een tijd gezwommen in de rivier. We treffen andere Nederlanders, die hier vanuit Canada zijn gekomen. Het is hun zuidelijkste en ons noordelijkste punt. Terwijl we het eten op de picknicktafel zetten, moeten we opletten. Voor we het weten, zit er een eekhoorn bij ons op tafel die de schaal met perzik wil plunderen. Gelukkig zijn we er op tijd bij. Tot slot van de dag roosteren we nog marshmallows boven het kampvuur. We’re having a great time! Freerk.
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.