USA 2004 Rondreis(2) Hollywood tot Grand Canyon

Door Familie Mochel - A long time ago
20 juli 2004
Dag 5
Terug naar Cruise America en verder….
 
We hebben geen oog dicht gedaan. Nog eens wordt de camper geheel uitgeruimd, alle kleding ook uitgevouwen. Weer niets. Waar zijn die verrekte documenten?
Eerst ontbijten, spek met ei, tomaten, hamblokjes. Bij afwezigheid van GV brood, voor mij dus een eenvoudig maal. De rest heeft nog steeds geen honger. Met Marjanne ga ik naar kantoor. Daar betaal ik de campingleges aan de eigenaar. Dan rijden we terug naar Carson.
 
“Heeft u toevallig mijn pas en rijbewijs gisteravond gevonden?” , de intro, na hun verbaasde vraag of wij er gisteren ook niet waren geweest.
“Nee toevallig niets gevonden. Is er verder nog wat van uw dienst?
“Ja de kastjes springen open onder het rijden, de waterslang lekt, en ik wil graag in contact treden met het consulaat.” 
De eerste twee worden direct verholpen door een monteur. Voor de derde proberen Marjanne en ik eerst met Nederland te bellen. Zonder succes. De plaatselijke cell-phone provider kan hier niet in voorzien.
 
We gaan terug naar de camper om te brainstormenen te recapituleren. Pa had pas en rijbewijs aan Jan gegeven. Die had het weer doorgegeven aan Marjanne, wat de laatste bevestigt. Zij had het op verzoek van Ma, in de camper, op tafel gelegd. Alleen daarna heeft nog iemand het vastgehad.
Maar wie en wat heeft hij/zij ermee gedaan? Er van uitgaande, dat geen onbekende, terwijl wij al in de camper waren, de bescheiden ongezien heeft kunnen wegnemen, moeten ze dus nog in de camper zijn. Maar waar?
We gaan de hele camper uitruimen, spreken we af. Systematisch en ook echt helemaal. Ook het meubilair, want ze kunnen ook ergens tussengevallen zijn. De stoel naast de ingang wordt beginpunt. Deze is met bouten aan de vloer bevestigd. Die moeten los, maar daartoe staan Marion’s wandelschoenen in de weg. Bij het wegnemen voel ik dat de schoenen meer dan alleen reukvreters bevatten. Twee dingen nog. Een pas en een rijbewijs. Beiden voorzien van mijn pasfoto.
Tranen van geluk en opluchting. Snel wordt luchtigere kleding aangetrokken, de verhuur boys en girls op de hoogte gebracht en wederom gaan we op weg. Richting Hollywood nu, voor de Universal Studio´s.
 
Interstate-405 zuidelijk, de I-110 noordelijk en de I-101 noordelijk. Down Town LA aan de einder, in de volle zon. Palmen links en rechts. En dan daalt de Interstate en rijden we door een soort geul, een 6 baans geul. 6-baans per richting. Boven ons de Los Angelese wolkenkrabbers. Als de weg weer lichtelijk stijgt en er voor het gemak nog 4 banen (in totaal) bijkomen, zien we rechts op een heuvel de over de hele wereld beroemde 9 witte letters die samen de plaatsnaam vormen die onlosmakelijk verbonden is met de Amerikaanse filmindustrie en geschiedenis. 
 
De filmcamera maakt overuren en pa’s concentratievermogen w.b. het verkeer, wordt danig op de proef gesteld.
Afrit Universal Studio’s. Einde afrit rechts en dan weer rechts. De Woody Woodpecker Parking, site T. Smeren, foto en film gebeuren gereed, petten op. De koperen ploert heeft zo z’n uitwerking in deze streken.
 
Trapje op, brugje over, trapje af. Over promenades met terrassen, snackbars, fast-food ketens, souvenir shops, mini-bioscopen, spel arcades enfin. En allemaal betrekking hebbende op Universal en/of Hollywood. Beneden een winkelgallerij-achtige geplaveid promenade plein met hetzelfde aanbod als op de boven-promenade, alleen vele malen groter. Nog eens trapje af en verder over voorvermeld plein.
 
Een metalen wereldbol met de letters “Universal Studio’s” markeert het einde van de promenade en het begin van het kassaplein. Ik wil betalen met credit-card, maar ben legitimatie vergeten. Marion heeft dat wel en moet dus afrekenen. Alleen, daardoor vergeet ik m’n ANWB “show your card” kortingskaart aan te bieden en lopen we 10% korting mis.
 
Binnen lopen diverse Universal film en TV artiesten rond. “ Xena the Warrior Women (Lucy Lawless), een Woody Woodpecker pakmens, Elwood Blues van de gelijknamige Brothers en van Helsing uit………..uiteraard “Van Helsing”.
 
Eerste keus, de Universal Studio Tour, gelegen kort achter Shrek 4D, Viva Las Vegas (de Flintstones film) en het Nickelodeon plein. Prima uitleg, verklarende filmpjes op kleine schermpjes, ongetwijfeld grappig bedoelde humor en heel veel te zien. Een gedeeltelijke opsomming voor het idee en de herinnering:
 
-De krakende brug, die instortte toen we erover heen reden
-“Jaws”, de witte haai, nadert met wijd opengesperde bek tot op 1,5 meter.
-Het plein uit “Back to the Future”, wat overigens ook bleek te zijn gebruikt bij “Bruce Allmighty”.
-De nieuwe “King Kong”.
-De scène uit “De 10 Geboden”, waar de Rode Zee splijt.
-Het motel van Norman Bates uit………… “Psycho”.
-Het Parijse pleingezicht uit de “Klokkenluider van de Notre Dame”.
-Een dorpsgezicht uit “de Grinch”.
en nog veel meer gebouwen, show, glitter en glamour. Alles alleen maar frontjes. Geveltjes. Achterlangs zie je de steunbalken, die het geheel rechtop houden.
 
Vanuit de tour naar Shrek 4-D. Ook wel leuk. Een modern animatiesprookje waarin meerdere ouwerwetse sprookjesfiguren zoals Pinokkio van hun aanwezigheid blijk geven.
 
Lunchen doen we in één van de thema snacktaria’s.
 
Verder naar Waterworld, een spetterende show, gebaseerd op het thema uit de gelijknamige bioscoop film.
 
 
Daarna The Blues Brothers, show, dans, zang. En alles live. Videocassettebandje vol, batterijtje leeg, alles kort achter elkaar tijdens de voorstelling, “Some have all the luck”.
 
Van Helsing, een spookhuis achtige attractie met de gelijknamige film als thema. Buiten een show met één van de hoofdrolspelers. En Marjanne krijgt daarin ook nog een rolletje.
 
Overzichtskaartje bekijken. Wat komt nu. Wat willen we eigenlijk nog zien, binnen de ons ter beschikking staande tijdsspanne? Animal Planet, een show met voor de film getrainde dieren, in elk geval. Vooral Clyde uit “Any Which Way But Lose”, blijkt hendig leuk.
 
FF afkoelen bij het Coca Cola waterspektakel. Roltrap af, Roltrap af, Roltrap af, Roltrap af, langs een joekel van een wildwaterbaan met Jurassic Park als thema, naar The Mummy, een overdekte rollercoaster met scenes uit de gelijknamige film. Marjanne en Jan willen daar graag in. Voor thema’s als Back to the Future is helaas geen tijd meer.
 
Zo rond 18.30 staan we weer op de parking. Het is gelukkig niet meer zo warm en de camper voelde ook niet echt aan als een bakoven.
Motor starten, airco aan, ff wat drinken en eten en op zoek naar een geschikte camping.
 
De KOA(Kampgrounds Of America) in San Bernardino lijkt het meest toegerust. Groot, dus waarschijnlijk nog plaats als we aankomen en langs een van de wegen naar San Diego, onze volgende bestemming.
 
Vanaf het studio terrein zuidelijk over I-101. Oneven Interstate nummers duiden aan dat de weg van Noord naar Zuid gaat, of andersom. Het is maar hoe je het bekijkt. Even nummers gaan dan dus van oost naar west. Nee niet andersom. …&
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over Zuidwest-Amerika.
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over West-Canada.
Klik voor meer info!