Fingerlakes (NOT!) (7-7)

Door Ina, Pepijn & Kids - A long time ago

We hebben geen wekker gezet, en worden inmiddels niet meer zo vroeg wakker. In mijn oorspronkelijke planning had ik 7 uur als vertrektijd aangehouden, maar we worden pas om half acht wakker. Ik heb gisterenavond geen internet verbinding vanuit de camper gekregen, maar ik wil nog wel wat berichten online zetten. Met veel moeite vind ik eindelijk een signaal bij een kantoortje: ik zie de router achter het raam staan. Het duurt een eeuwigheid voor de verbinding tot stand komt, die vervolgens ook nog eens ontzettend traag is. Afijn, ik kan even wat doen, alleen de VPN verbinding met de zaak komt niet tot stand. Na mijn terugkomst ontbijten we. Daarna ga ik met Lasse douchen terwijl Ina en Malte alles opruimen. Uiteindelijk vertrekken we pas om half 10. De route door de Adirondacks biedt veel van hetzelfde. Pas nadat we het park hebben verlaten zien we velden, en bekende plaatsnamen. We rijden langs Poland en Barneveld, en zien ook Rome staan. Alleen….. we vergeten naar de route te kijken. Als we die ter hand nemen zien we dat we in de buurt van Barneveld een andere richting hadden moeten nemen. We hebben echter niet het wegnummer gezien. Gelukkig hebben we de foto’s nog; inderdaad staat op de foto met “Barneveld” het juiste wegnummer. Die hebben we dus gemist. We moeten een pittige omweg maken, maar kunnen daardoor bij de 63e Dunkin donuts koffie en warme chocomelk halen. En ja: we tellen dus al dagen DD’s. Ongelooflijk hoeveel er daar wel niet van zijn, en nog verbazingwekkender is het aantal mensen dat of binnen of via de drive tru drank en voedsel haalt, ongeacht het tijdstip van de dag dat we er langs komen.

Weer valt op hoeveel verval er toch is, en hoeveel mensen langs de weg auto’s, motoren en boten te koop aan bieden. Er heerst hier echt een recessie. Wat ook opvalt is dat er in plaatsen waar ogenschijnlijk geen geld is ongelooflijk mooie golfbanen liggen. Jammer dat we geen tijd hebben om even een rondje te lopen.

We komen uiteindelijk weer op de I90, en nemen de geplande afrit. Helaas gaat het daarna alweer fout: ik ken de route niet uit mijn hoofd, en mijn bijrijders zijn ook niet scherp. Ik probeer het via een andere route, maar als we na een uur nauwelijks opgeschoten zijn en vanuit bekende hoek commentaar komt krijg ik even kortsluiting. Ik heb me maanden lang het schompes gewerkt aan een naar mijn mening voor iedereen interessante route, maar het wordt me niet in dank afgenomen. Ik gooi de hele route voor vandaag uit het raam. Op een parkeerplaats bekijk ik de mogelijkheden, en zie dat er een kleine 20 mijl verderop een KOA camping met zwembad is. Ondanks mijn aversie tegen KOA’s (tot nu toe altijd ontzettend lelijke, saaie geasfalteerde campings) besluit ik om hierheen te rijden: er is niets anders in de buurt, en de route naar de KOA’s zijn meestal vanaf de snelwegen goed aangegeven. Op de camping aangekomen is er nog plek, we mogen wederom kiezen en nemen een plek aan het vijvertje onder een boom. Ofschoon de receptie en zwembad uit de KOA matrijs komen, is de camping een verademing. Op 40 meter is een basketbal paal, er is midget golf, een speelhal, en natuurlijk het al eerder genoemde zwembad waar we meteen induiken. Het akkevietje van vanmiddag is inmiddels bijgelegd, en we genieten van het mooie weer. In de loop van de middag wordt het steeds zwoeler, en een rondje golf wordt een zweetfestijn. De jongens duiken nog een keer het zwembad in terwijl  Ina erbij moet blijven voor het ouderlijk toezicht. Dit wordt heel streng nageleefd op deze camping: zonder ouder mag er niet gezwommen worden. In de tussentijd sleep ik een baal brandhout naar de camper en begin met het voorbereiden van het avondeten: coquilles uit de oven (in dit geval de BBQ, ging prima) met de inmiddels bekende salade en bovendien wortels met groentedip en geroosterde courgette. Als we goed en wel zitten te eten en het kampvuur net een beetje wil branden begint het ineens te regenen. We verhuizen alles in de camper en zetten daar de avond voort. Ik leer de jongens blufpoker en wordt 2x afgetroefd: de eerste keer wint Lasse, daarna maakt Malte ons allemaal in.

Zo, inmiddels zit ik 2,5 uur te typen aan de reisberichten, terwijl de wekker morgen vroeg gaat. We gaan naar Niagara Falls.

De volgende berichten zullen weer even op zich laten wachten: de komende 2 dagen staan we weer op een State Campground zonder voorzieningen. Ik moet nog 1 bericht schrijven uit de Cape tijd (slordig, ik weet het. Tis niet helemaal live dit keer), een ander bericht is klaar maar plaats ik ook pas de volgende keer.

Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Infodag zat. 21 dec @ Zwolle
drie regio's, twee campers
Meld je gratis aan
20 oktober: Roadshow in Breda
Zuidwest-Amerika, West-Canada en camper!
Meld je gratis aan