12 september – Yellowstone National Park

Door Mir en Jorn - A long time ago En weer is het vroeg. Maar we hebben wel beter geslapen dankzij de
tweede deken. Ontbijten doen we wel weer ergens in het park. Dat
beviel prima. Aangezien we vandaag een loop rijden waarvan het eerste
gedeelte overlapt met dat van gisteren doen we eerst maar dat
gedeelte. Dan hoeven we ons zelfs op het einde niet te vervelen.
Bovendien is dat dubbele gedeelte nou net het gedeelte waar het meeste
wildlife zich bevindt. En aangezien ze zich meestal in de vroege
uurtjes dichtbij laten zien is de keuze snel gemaakt om de rijrichting
te bepalen.
Ook vandaag zullen we geen beren of elanden zien. We beginnen de moed
te verliezen dat we ze nog gaan zien in het echie. Maar wat we vandaag
wel te zien krijgen compenseert dat gemis ruimschoots. Ongelooflijk
wat een hoeveelheid maar vooral ook verscheidenheid in hot springs,
geysers, en andere thermo biologische activiteit hier bestaat. Alle
kleuren van de regenboog zie je terug. Van ongelooflijk helder en kalm
stomend water tot de meest gore pruttelende modderbronnen
(toepasselijk Mud Volcano genoemd) krijgen we te zien. Een ding hebben
ze allemaal gemeen: ze stinken als de ziekte. Hier zit zoveel sulfide
in dat ze allemaal naar rotte eieren ruiken. Maar goed dat niemand
misselijk is vandaag… Ook hier zeggen foto's weer meer dan woorden. We
hebben zelfs wat filmpjes gemaakt. Maar voor de echte look and feel,
nou ja, look and smell, vinden we dat we eigenijk van die
stinkbommetjes moeten kopen als we terug zijn, zodat we voor
geïnteresseerden de complete ervaring kunnen simuleren… Misschien had
ik dat niet al moeten verklappen.
Een van de hoogtepunten vandaag is toch wel een voorstelling van de
Old Faithful. Want zo mag je het eigenlijk wel noemen. Of een
attractie, zoals iemand klagend opmerkt. Tja, wat verwacht je dan als
je naar de meest beroemde geiser van de wereld gaat kijken.
Toegegeven, er zijn rijen met bankjes die zelfs in dit naseizoen
tjokvol zitten met tonnen toeristen met minstens zoveel videocamera's
en fototoestellen bij zich, wachtend op die uitbarsting die eens in de
ongeveer anderhalf uur zich voltrekt. Maar is dat dan zo erg? Afgezien
van een lek – vlak voor onze vakantie bij ons in de keuken – heb ik in
ieder geval niet echt vaak een waterbron gezien die tientallen meters
de lucht in spuit. Mogen mensen zich daar alsjeblieft aan vergapen? We
verwonderen ons met zijn allen sowieso nog maar zelden om iets. Maar
vandaag bekijkt iedereen, jong en oud, het wonderbaarlijke schouwspel
door de ogen van een kind, when push comes to shove. De oooh's en
aaaah's zijn spontaan en echt, het applaus hier en daar achteraf
verraadt waar de Amerikanen zitten… We vragen ons grappend af waar de
kraan van de geiser zit…
Erna stappen pap en mam in de camper en rijden een aantal kilometer
verder, waar ze op ons zullen wachten. Mir en ik trekken namelijk de
stoute schoenen aan en begeven ons eens op een pad buiten de
toeristische wandelpaden. We zien nog enorm veel en mooie geisers en
bronnen. En daar waar we in de camper steeds maar hopend en
verbeeldend naar buiten tuurden om maar zo dichtbij mogelijk een beer
te spotten, hopen we nu toch stilletjes dat deze beesten zich niet al
te dichtbij ons pad ophouden. We praten aan een stuk (blijkbaar houdt
dat beren weg) en ongemerkt loopt de snelheid bij Mir steeds hoger op.
Ik geef nog aan dat ik dit een volgende keer graag vooraf te weten
krijg, want dan kan ik me tenminste de trimschoenen aantrekken…
We zijn best wat opgelucht als we weer bij de camper aankomen, maar
intussen ook best wat trots op onze ondernemendheid en de nieuw
opgedane ervaring.
Dan gaan we weer richting de camping. Voor bizons, elks en wapiti's
stoppen we niet eens meer onderweg. Hoe snel is een mens gewend.
Verwend?
Vandaag maakt Mir macaroni. Dat smaakt ook erg goed. En alweer geen
fastfood. Dit wordt nog eens wat. Straks ga ik ook nog fruit eten… Nou
ja, ook weer niet overdrijven.
Morgen vertrekken we uit Yellowstone en gaan we langzaam onze weg
richting Utah maken, waar een heleboel nationale parken ons te wachten
staan. Het zal een weerzien worden met enkele van de plekken die we 2
jaar geleden ook al bezocht hebben. Erg leuk. En deze keer zijn we
vastbesloten om weer nieuwe paden te bewandelen en daar waar we toen
geen kans hadden te hiken, nu de bergschoenen aan te trekken.
We zullen nog een stukje door Yellowstone rijden, waarna we direct
Grand Teton National Park inrijden. Dit veraangenaamt de reis naar
Utah (een reis die weer 2 dagen zal duren, het laatste extreem lange
stuk dat we moeten overbruggen) en bovendien moet dit ook een
schitterend park zijn.
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over Zuidwest-Amerika.
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over West-Canada.
Klik voor meer info!