14 september – Brigham City naar Moab

Door Mir en Jorn - A long time ago Na een slechte nachtrust vertrekken we rond half 9 richting Moab, de
KOA camping die bij Arches National Park ligt. We rijden eerst een
stukje voordat we ergens stoppen om te ontbijten.
Ook hier verandert het landschap weer voortdurend, wat het reizen toch
een stuk aangenamer maakt. We schieten flink op en we hoeven ook niet
meer zo ver als gisteren te rijden.
Het gaat zelfs zo goed dat we vlak na 15 uur al de camping oprijden.
In Moab waren Mir en ik 2 jaar geleden ook al. Wat ons weer opvalt is
dat de mensen hier echt niet vriendelijk zijn. Je gaat je afvragen wat
je nu prettiger vindt: de gemaakte vriendelijkheid van de Amerikanen
in de voorgaande staten of de oprechte onvriendelijkheid van deze
mensen. De conclusie is dat je soms – in ieder geval toch op vakantie
– eigenlijk wel het gevoel wil krijgen dat de mensen aardig zijn.
Grappig eigenlijk, want normaal heb ik liever toch dat ik hoor waar
het op staat. Maar met zo'n reis heb je simpelweg geen zin in lange
gezichten. Maar het is niet voor iedereen vakantie natuurlijk.
De vrouw van de camping zegt dat we vooral heel veel dingen niet mogen
maar andere dingen wel moeten (niet hard rijden, geen waslijnen
ophangen buiten, stoppen voor de stopborden op de campground, enz.
enz.) en we voelen ons terug kleuters. Maar goed, we zien dat mens
toch snel niet meer, dus what the heck. Pap wil nog even wat
postzegels uit de automaat bij de winkel trekken. Daar heeft hij
quarters voor nodig. Heel veel quarters. De man die ook op de camping
werkt wil hem echter maar een paar quarters omruilen. Goed, dan moeten
we nog maar in het dorp postzegels kopen.
Omdat we zo vroeg zijn gaan we nog even naar het dorp. Daar zetten we
pap en mam af en rijden zelf door naar het Visitor Center van Arches
National Park om al wat informatie te verzamelen voor morgen. Dan
willen we namelijk flink gaan wandelen in het park. We rijden ook
meteen maar even het park in om alvast een sneak preview te krijgen en
nog even terug te denken aan 2 jaar geleden. Toen was het helaas niet
zo'n goed weer maar hebben we desondanks genoten. Nu is het weer een
stuk beter: 30 graden en geen wolkje te bekennen. Tot dusver hebben we
sowieso geluk met het weer. Afkloppen maar en genieten.
Daarna gaan we terug het dorp in en komen pap en mam al snel tegen
(dat gaat snel als er maar 1 echte winkelstraat is). Dat komt goed uit
want we hebben allemaal honger. Maar we gaan niet eten voordat ik een
nieuw paar Teva's gekocht heb. Het zijn een soort open schoenen,
ideaal voor vrije tijd en niet te pittige wandeltochten. Ze zitten als
gegoten.
We eten vervolgens lekker op het terras bij een Italiaans restaurant.
Het is best druk en hopelijk betekent dat dat het eten goed is. En die
hoop wordt al snel vervuld. Het smaakt allemaal erg goed en ik krijg
zelfs een doggy-bag mee voor mijn laatste stukje pizza. De "suggested
tip" die ze doodleuk al bij het totaalbedrag geteld hebben vinden we
wel erg gortig. Bovendien bepaal ik nog altijd zelf hoeveel fooi er
verdiend is. En aangezien ze hier al net zo vriendelijk zijn als in de
rest van dit dorp rond ik het toch wat naar beneden af.
Dan gaan we terug naar de camping en bekijken nog even wat we de rest
van de vakantie kunnen doen. De 4 weken worden makkelijk gevuld, is de
conclusie.
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over Zuidwest-Amerika.
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over West-Canada.
Klik voor meer info!