24 september – Bishop

Door Mir en Jorn - A long time ago
Vandaag is de dag van de waarheid. Om 11 uur zullen we weten of de onderdelen binnen zijn en wanneer de wagen klaar is. We doen het dus maar rustig aan ’s ochtends. Ieder nadeel heb zijn voordeel en in dit geval betekent dit dat we nog eens naar de bakkerij kunnen gaan van onze voormalige landgenoot. We kopen weer lekker brood en daarbij heerlijke koffie voor mam en mij. Daarna lezen we wat en lummelen de tijd door omdat we toch niet zo heel veel tijd hoeven te overbruggen. Om 11 uur krijgen we echter geen telefoontje. Noch van de garagehouder, noch van Cruise America. Dat laatste verbaast ons niet zo, want dit begint meer regel te worden dan uitzondering. Wat waar is, is waar: ze zeiden al gisteren dat als ze zelf niet zouden bellen, wij maar naar hen moesten bellen. Waarom is me niet duidelijk dus laat ik dat ook maar niet doen dan. Het irriteert me alleen maar om weer een kwartier in de wacht gegooid te worden en onverrichterzake op te moeten hangen. Ik vraag me wel af waarom ze nog vertellen dat ze ons zullen bellen. Zeg dan gewoon dat je zelf moet bellen. Maar het lijkt nu een nationaal fenomeen te worden om iets te beloven en het niet waar te maken. Immers, de garagehouder houdt zich ook stil. Om 12 uur gaan we maar eens poolshoogte nemen. Nee, de onderdelen zijn niet binnen gekomen, is het antwoord op onze vraag. Er wordt niets meer gezegd over, laat staan verontschuldigingen gemaakt voor het feit dat ze niet gebeld hebben.
Vanmiddag komen de onderdelen “misschien” binnen, maar de mecanicien laat blijken dat hij daar zelf niet eens in gelooft. Wij krijgen steeds meer het vermoeden dat hij zijn kans schoon gezien heeft om Cruise America eens een poot terug uit te trekken, na zijn eerdere ervaring met hen, waarbij hij meer dan 7 maanden heeft moeten wachten op zijn geld. Hij heeft het er in ieder geval voortdurend over en nooit over wanneer onze RV nu eens gemaakt gaat worden. Overigens toont hij zich al geen greintje meer empathisch dan de medewerkers van Cruise America. Geen van allen heeft tot nu toe verteld dat ze het lullig voor ons vinden. Niet dat dat onze situatie zou veranderen, maar nu blijkt eens te meer dat ze hier geen fuck geven om mensen, maar alleen om harde cash.
We hebben er genoeg van. Het is duidelijk dat dit nog lang gaat duren en willen we nog enige kans erop houden dat dit niet het voortijdig einde van onze vakantie is dan zullen we zelf in actie moeten komen. Ik bel weer met de Travel Assistance en ga maar eens op mijn strepen staan. De inhoud van het gesprek is niet netjes om integraal te herhalen. Ik vertel wel dat ze ons met kapotte remmen op weg hebben gestuurd volgens de mecanicien en vraag me hardop af of ze hun wagenpark wel onderhouden. Ik krijg als antwoord dat als geen klant melding maakt van een piepend geluid of andere symptomen ze ook niks kunnen repareren. Ik vraag of ze al eens van onderhoud gehoord hebben maar de beste kerel lijkt wel een papegaai en kan alleen maar zijn laatste woorden herhalen. Ik vat het maar even voor de zekerheid voor hem samen en vraag of hij beseft dat Cruise America willens en wetens hun klanten in levensgevaar brengt op die manier. Ik hoef het woord “aanklagen” niet in de mond te nemen, want nu begint dan toch iets te dagen. Hij krabbelt half terug maar merkt dat dat geen zin heeft. Hij gooit het maar over een andere boeg en zegt dat hij ook maar degene is die een oplossing probeert te vinden. Nou vriend, ik heb nog geen oplossing gehoord van jou. Ik stel het dus maar zelf voor. Het resultaat is uiteindelijk dat ze een nieuwe RV zullen sturen die naar verwachting om 17 uur zal aankomen. We kunnen de oude RV dan daarlaten en de sleutels achterlaten. Waarom is het toch altijd zo dat je eerst kwaad op mensen moet worden en bijna grof moet zijn om dingen geregeld te krijgen? Het druist tegen mijn karakter in maar het gaat me door de naar mijn smaak te regelmatige oefening steeds gemakkelijker af. Er nu, na bijna een week, over te schrijven, word ik er weer boos van.
We moeten ons in ieder geval rond 17 uur bij de garage melden. We zijn er 16.45u. Stel je voor dat hij te vroeg is en voorbij rijdt. Wij gingen immers ook van onze TomTom uit en dat ging niet meteen goed. Als ik bij de garage naar binnen loop zie ik echter al het bedrukte gezicht van een medewerker. Cruise America had hen – niet eens ons – al laten weten dat de RV niet voor 20 uur zou aankomen. Ze willen zeker niet meer met me praten… Fijn. Maar om nu weer met een kapotte RV op pad te gaan vinden we te gortig. Het is teveel gezegd dat je steeds je leven op het spel zet als je met dat ding gaat rijden maar als je iets ermee krijgt, leg dan maar eens uit dat je al wist dat je voorremmen kapot waren. Zeker in sue-nation.
We wachten dus maar. We zijn wel niet meer aangesloten op elektriciteit en water maar we hebben gelukkig een voorraad. Na 17 uur gaan de garagemedewerkers naar huis en staan we alleen in de middle of nowhere. Om 19 uur begint het donker te worden en het ongemakkelijk gevoel te groeien. Als je hier wat ziet langskomen is het niet altijd koosjer volk… Maar goed, het duurt niet lang meer. Denken we. Om 21 uur is er nog steeds geen RV te zien. Mir gaat deze keer maar eens bellen. Ze kan wat tactischer zijn dan ik op dit moment. Ze krijgt doodleuk te horen dat het niet voor 22 uur gaat lukken om de RV ter plekke te hebben. Hij is ook pas om 16 uur vertrokken uit Fresno!!!! Alsof dat al niet ongelofelijk genoeg is – dit horen we nu namelijk pas – is het trouwens ook volstrekt onzin. Tenzij dat ding niet harder gaat dan 30 per uur… Vanaf nu geloven we dus echt geen woord meer van wat ze ons vertellen. Mir spreekt duidelijk nog eens haar ongenoegen uit en vermeldt wat onze huidige situatie en positie is maar kan verder natuurlijk ook niet ervoor zorgen dat de wagen er sneller zal zijn.
We hebben dus geen andere keuze dan weer te wachten. Om 23 uur is er natuurlijk nog steeds geen RV aangekomen en gaat Mir maar weer bellen. Deze keer eist ze een hotel en dat krijgen we dan ook. De RV komt namelijk niet voor 12 uur aan in Bishop. We hebben schoon genoeg van die hele k.t firma, excusez le mot en weten nu al dat we het hier niet bij gaan laten zitten. When in Rome, act like Romans, after all… Ze zullen het nog wel merken.
We checken in bij een Best Western. Slapen doen we niet. We zijn nog te zeer opgefokt en om 12 uur zullen we er toch weer uit moeten om de RV’s en inhoud om te wisselen. Maar dat wordt uiteraard pas 0.30u. Maar dan is hij er toch echt. De chauffeur zegt 7 uur onderweg te zijn geweest en als we hem moeten geloven moeten we hem ook nog zielig vinden. Dat dit – snel terug gerekend – betekent dat Cruise America tussendoor ook over de vertrektijd van 16 uur heeft gelogen maakt het hele verhaal bijna lachwekkend. Spreken die mensen ook wel eens de waarheid? Dat het alles bij elkaar 2 volle dagen duurt om een oplossing ter plekke te hebben is niet eens het ergste. We begrijpen ook wel dat het even duurt voordat je een RV ter plekke hebt. Maar dat die oplossing niet eens van hen komt – ze willen nog steeds niet dat het hen geld kost – maar door ons zelf bedacht moet worden is wel triest. Maar het ergste van alles is het constante voorliegen dat deze mensen doen. Het lijkt wel company policy nummer 1 te zijn.
Na het omruimen van de bagage is de man van de sleepwagen – de nieuwe RV is op een trailer gebracht – al gevlogen zo lijkt het. Maar dan komt hij nog terug. Mir vraagt nog even of hij de oude dan mee terug neemt, aangezien de onderdelen er toch niet zijn gekomen vandaag. Hij weet van niks. Ik zeg tegen Mir dat wij nu ook niet meer degene zijn die zich daarover hoeven en moeten druk maken. Het enige wat men mij verteld heeft is dat we de RV met sleutels kunnen achterlaten. Dat is tegen geen dovemansoren verteld. Dat kreng laat ik met veel plezier achter en ik ga ook niet wachten of dat inderdaad conform laatste afspraken tussen garage en Cruise America is. Ik wil weg uit dit gat waarvan ik de straatnamen inmiddels beter ken dan die van onze nieuwe woonplaats Geleen.
Met wat geluk kunnen we toch nog naar Yosemite, want door het nieuwe oponthoud kwam dat ook in het gedrang. We vertrekken morgen in alle vroegte.

Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over Zuidwest-Amerika.
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over West-Canada.
Klik voor meer info!