17 tot en met 23 oktober

Door Heleen en Sijko - 24-10-2008 03:26
Vrijdag de 17e zijn we verder gaan rijden over de blue ridge parkway. Een dag met veel regen. Geen mooie uitzichten dus. De bergen zitten in de wolken en wij rijden zelf ook regelmatig in dichte mist.

Als we bij camping Linville Falls aankomen, een echte statepark camping, dan is het droog! We pakken onze fietsjes en rijden naar de Falls.  Deze blijken zeer indrukwekkend.
Het is vrijdag. En de Amerikanen bevolken nu zelf de campings. De kampvuren branden en roken van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. De picnicktafels zijn veelal gedekt met rood-wit geblokte plastic kleden en daar stallen ze hun etenswaren op uit. Grote koelboxen completeren het geheel. Het ziet er altijd heel gezellig uit. Hoewel het ’s nachts al behoorlijk koud is, zijn er nog aardig wat tentkampeerders.

Zaterdags (18-10) rijden we om 8.30 naar ‘Grandfather mountain’. Een berg vlakbij de blue ridge parkway, die grotendeels privé-bezit is van iemand en volgens onze reisgids “knows that guy how to run a mountain”. Voor $14,- p.p. mogen we erin. De eerste bezienswaardigheid is ‘the swinging bridge’. Een hoge hangbrug. We zien niet veel van het ongetwijfeld spectaculaire uitzicht, omdat het zo hoog toch nog erg foggy is. De zon doet hard zijn best, en komt af en toe door de flarden van wolken.
De folder van Grandfather mountain spreekt over een ‘meeting place of clouds and peaks’. De clouds hebben we gezien, we besluiten een wandeling naar een peak te maken. Mac Rea Peak. Deze wandeling blijkt een avontuurlijke. Via houten ladders en met behulp van stalen kabels lopen en klauteren we over een zeer rotsachtig (en aan de noordzijde glad en slippery) terrein naar de peak en weer terug. Daar aangekomen kunnen we boven op de top ons koesteren in de zon. Af en toe zien we wat diepte, maar we hebben niet het uitzicht dat je bij helder weer hebt.
De wandeling was zwaarder (en langer) dan verwacht. Ik sta te trillen op mijn benen en blijk de dagen erna stevige spierpijn in mijn bovenbenen te hebben. We gaan naar het museum, in de hoop dat we daar wat kunnen eten. Gesterkt door het voedsel bezoeken we daarna een kleine dierentuin, met de dieren die in dit gebied thuishoren. Zwarte beren, herten, otters, bald eagle, golden eagle en panters. Mooi gehuisvest. Het is intussen heel erg druk geworden. Als wij om 14.00 weg rijden, staat er vanuit twee kanten een stevige file van potentiële bezoekers.
We rijden nu richting Smoky Mountain National Park. Onderweg doen we boodschappen. De Amerikaanse supermarkten zijn idioot ruim gesorteerd. Wij vragen ons af of die enorme voorraad ook leidt tot het weggooien van voedsel. Het boodschappen doen is door de grote keuze een vermoeiende aangelegenheid. Hoewel er tientallen soorten cruesli zijn, is ongesuikerde muesli niet aanwezig. Bruin brood zoals wij dat in Nederland kennen is een luxe product, erg duur en heeft een vreemd smaakje. Wij eten in plaats van brood ook havermoutpap en yoghurt met cruesli en noten. Als we het brood roosteren smaakt het een stuk beter.
De aardappels die we gekocht hebben, nemen bij het koken veel water op en smaken niet best. Dit hebben we opgelost door de aardappelen in de schil in de oven met olie te roosteren. Ze verkopen hier zakjes mix voor ‘roasted potatoes’. Smaakt goed. De supermarkt waar we gisteren waren bleek geen alcohol te verkopen. De zaak staat in een alcoholvrije county. De kassamedewerkster vertelde ons dat we in een county verderop wel wijn en bier konden kopen.
Om 19.00 bereiken we onze camping. Helemaal vol. Vlakbij de Smoky Mountains en vlakbij Dollywood. Een soort Efteling, maar dan met Dolly Parton in de hoofdrol. Het is in deze omgeving erg druk met toeristen.
We hebben op deze camping internetverbinding. Dat zal de komende dagen als we in het Park zitten anders zijn.
 
We nemen zondagmiddag een kijkje in het park. Eerst naar het visitorcentre. Het is er erg druk. De campings in de buurt van het visitorscentre blijken vandaag al vol te zitten. Dat hadden we niet verwacht. Op vrijdag en zaterdag moet je altijd reserveren, maar op zondag gaan de meeste mensen naar huis. Nu niet dus. We kunnen uitwijken naar een camping iets verder op. Het betekent wel dat we onze plannen wat moeten bijstellen. Omdat we in het park geen boodschappen kunnen doen en ook niet kunnen tanken, doen we dat onderweg naar de camping. We staan opnieuw op zo’n prachtige statepark camping. Er wordt uitdrukkelijke gewaarschuwd voor beren. Er staan hoge boetes op het zonder toezicht laten van voedsel. Tijdens een wandeling zagen we dat een ‘backcountry campground’ gesloten was, vanwege agressieve activiteiten van een beer. Een beer in het wild zien lijkt me spectaculair, maar ook doodeng.
 
Maandag 20 oktober zien we drie beren! We waren einde middag aan het fietsen en hadden op campground Elkmont al gehoord dat er beren in de buurt waren. In deze tijd van het jaar, vlak voor ze met winterslaap gaan, zijn ze erg actief. Ze eten zich vol en rond. Langs de kant van de weg stond een auto met een paar mensen. Zij vertelden ons dat ze beren hadden gezien bij de rivier en dat ze stroomopwaarts bewogen. Richting campground. Vanaf dat moment  keken we vanaf de weg naar de rivier. En ja hoor, daar kwam een beer onze richting aangerend. We durfden niet de tijd te nemen om het beest via de kijker te bekijken. We hadden maar één drang: wegwezen. We fietsten zo hard we konden. Achteraf niet heel slim. Als je een beer tegenkomt moet je juist stil staan, je zelf groot maken en lawaai schoppen. Als je gaat bewegen ziet de beer je als prooi. Voorafgaand aan dit avontuur hadden we ’s ochtends de omgeving bij Cade Cove in Great Smoky Mountains NP verkend. Sijko rende daar een loupe van 11 mijl en ik fietste het stuk. Onderweg kwam ik mensen uit Florida tegen. We liepen gezellig samen een heuvel op. We hebben een boekje gekocht over de Great Smoky Mountains. De beruchte ‘trail of tears’ betrof de Cherokee-indianen die in deze omgeving een natie hadden. Vanuit dit gebied zijn ze onder erbarmelijke en mensonterende omstandigheden als misdadigers in 1838 gedwongen getransporteerd naar Oklahoma. Een aantal staten westwaarts. Deportatie, dat doet aan WO II denken…
 
Dinsdag 21 oktober rijden we zuidwaarts door het Park. We bezoeken Clingmans dome, dat flink in de wolken ligt… We zijn al vroeg op campground Smokemont. We staan aan de rivier en brengen de middag lekker bij de rivier door. Wel aldoor alert op beren…
 
Woensdag 22 oktober maken we een flinke rit. We vertrekken vroeg, om 7.00 uur. We willen in één dag vanuit het zuiden van Norh Carolina naar Charleston, zuidelijk in South Carolina. Dat is al gauw 250 mijl. We rijden over de Interstate. Onderweg doen we boodschappen in Hendersonville. Je gaat dan van de Interstate af en belandt op een mall. Daar brunchen we bij Danny’s. Een soort drie in de pan, met scrambled eggs en worstjes en bacon. We maken goede voortgang en kunnen op weg naar de camping een plantage aandoen. We bezoeken Magnolia Plantation. Een plantage is te vergelijken met een landgoed. Magnolia is nu beroemd vanwege zijn gardens en een moeras-tuin. Voor de civil war (1861-1863) was het een rijstplantage van ref. Drayton. De Drayton familie was erg rijk en had veel slaven. Na de burgeroorlog zag de familie geen kans om zonder slaven de rijstcultuur voort te zetten. Door het ontwerpen van tuinen en het vragen van toegang kon men het landgoed in bezit houden.
We fietsen over het landgoed en kunnen een mooie fietstocht over een dijk maken. We zien alligators, schildpadden en witte reigers. Sijko dacht aanvankelijk dat de alligators niet echt waren. Er lagen er een paar te zonnen op een soort steigers. In principe konden die beesten zo het pad opkomen. Er was geen hek of iets dergelijks. Later zagen we er nog meer. Op steigers en in het water.
 
Donderdag 23 oktober bezoeken we Charleston. Erg leuke dag. Mooi weer, plezierige stad. We rijden naar het visitorcentre en kunnen zowaar de RV kwijt in een speciale parkeerplaats voor niet al te veel geld ($10,-). Charleston is een bijzondere stad. Qua ligging doet het aan Manhattan denken. De stad ligt aan een baai, die uitmondt in de Atlantische Oceaan en wordt omklemd door twee rivieren: de Ashley en de Cooper River. Hierdoor ontstaat een soort schiereiland, met aan het uiteinde verdedigingswerken (de Battery). We hebben een paar musea op het lijstje staan en omdat de stad zo in het water ligt lijkt het ons mooi een boottocht te maken, om de stad vanaf het water te zien. Charleston is voor Amerikaanse begrippen een oude stad. Sinds 1670 hebben Engelse immigranten zich daar g
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Zondag 17 nov @ Zwolle
infodag XL - nieuwe presentaties toegevoegd
Meld je gratis aan
20 oktober: Roadshow in Breda
Zuidwest-Amerika, West-Canada en camper!
Meld je gratis aan