Zondag 2 november

Door Heleen en Sijko - 05-11-2008 10:39
Nou, daar is ‘ie dan, de marathondag. Vannacht niet erg goed geslapen. Wat zitten klooien met de precieze tijd. De wintertijd begint en we hebben maar één klok die we op de Amerikaanse tijd hebben gezet, dus ja, dat is natuurlijk geen 100 procent zekerheid als je toch al last van je zenuwen hebt.
 
Om half zes is het dan eindelijk opstaan geblazen. Om kwart voor zeven de PATH naar WTC en dan lopend naar de Batteries waar de opstapplaats is voor de ferry naar Staten Island. Daar aangekomen met een pendelbus naar de startlocatie. Het is ernstig koud en ikzelf en de 39.999 anderen zitten, staan of liggen te bibberen in de open lucht. Sommigen hebben hun voorzorgsmaatregelen genomen en liggen in slaapzak, op een matrasje, en weet ik niet wat niet al om een beetje warm te blijven.
 
Het wachten duurt tot voor mij van kwart voor negen tot twintig over tien. Gelukkig wordt de zon steeds warmer en uit de wind is het wel te doen. En dan zet de inmiddels gevormde rij zich in beweging naar de Verrezano Bridge. Ik loop bijna helemaal achteraan. Ik wil zo langzaam mogelijk beginnen om dan in de tweede helft nog wat over te hebben. Bovendien vertrouw ik mijn hartslag niet, die is de laatste tijd erg onregelmatig als ik loop.
 
Na de Verrezano-bridge begint de tocht door de wijken van New York: Brooklyn, Queens, Manhattan en de Bronx. En vanaf het begin tot het einde staan talloze mensen aan de zijlijn om ons aan te moedigen. Heleen heeft een stuk stof gemaakt met daarop mijn naam. Die draag ik voorop en dat heeft het gehoopte effect: Ik wordt letterlijk honderden keren persoonlijk aangemoedigd: Come on Sijko, you can do it, Looking good Sijko, of simpel: Sijko! Mijn naam wordt door Amerikanen ongeveer net zo wordt uitgesproken als Psycho, ofwel Psycholoog. Ik hoor dan ook regelmatig gelach of verbazing. Het mag de pret niet drukken en het geeft al met al een geweldige stimulans om door te zetten. En dat geldt uiteraard ook voor de aanmoedigingen van Heleen die mij maar liefst twee keer ten deel vallen! En dan is ze tussendoor ook nog ter kerke geweest bij Dr. Tim Keller.
 
Ik heb het gehaald, de eindstreep. Ik kan wel zeggen dat daarmee een droom is uitgekomen. Drie jaar geleden, toen ik besloot te gaan lopen (dat was overigens op Vlieland) was het lopen van de marathon van New York het visioen. Toen volstrekt ongeloofwaardig en bijna aanmatigend. Ik kon nog geen vijf minuten achter elkaar rustig hardlopen. En dan nu toch bereikt. Ongelofelijk en een erg emotioneel moment. Als ik me na zo’n 35 km begin te realiseren dat ik het zal gaan halen, maar ook direct na de eindlijn, borrelen de emoties heftig op. Uiteraard als Groningse man, houd ik ze onder traanklierhoogte, maar een korte snik bereikt wel het strottenhoofd.
 
Wel heb ik er erg lang over gedaan. Maar hoe lang, dat is mij op dit moment nog niet duidelijk . Mijn tijdmeetapparaat blijkt al te zijn gestart ruim voordat ik over de startlijn ga. Gelukkig is er de New York Times van morgen, die alle uitslagen onder de vijf uur publiceert. Nu maar hopen dat ik er minder tijd voor nodig had, want in de New York Times staan is natuurlijk niet misselijk…
 
Na de eindstreep en het omhangen van de medaille volgt een afmattend halfuurtje schuifelen naar de bagage. Daarna kan ik naar de uitgang waar Heleen alweer op me staat te wachten. En dan moet die traan er toch maar even uit. Ik besef eigenlijk nu pas hoe graag ik dit heb gewild en hoeveel ik ervoor over gehad heb om dit moment te bereiken.
 
Na warme kleding te hebben aangetrokken herinner ik me dat er een Bach-Vesper is in de lutherse kerk in de buurt.. Die begint om vijf uur en daarvoor hebben we nog net tijd om wat te eten. We zoeken en vinden een restaurant, eten wat en gaan de kerk in. Een hoop mooie muziek volgt, ingebed in een wat on-luthers aandoend theatraal gebeuren. Daarna de ondergrondse, de PATH en slapen in de camper.
 
 
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Infodag zat. 7 dec @ Zwolle
drie regio's, twee campers
Meld je gratis aan
20 oktober: Roadshow in Breda
Zuidwest-Amerika, West-Canada en camper!
Meld je gratis aan