Woensdag 17 juni 2009 (nog een maand joegheij)

Door HARMEN ANNE BAUKE EN AMELIE ON THE ROAD - A long time ago
Maken dat we wegkomen.

Vlakbij is een wandeling die goed te doen is voor mensen met de wandelstok, zeer zwaarlijvigen etc. Ideaal voor ons dus, Bauke wandelt doorgaans nl 5 min. en wil dan in de zak en Amelie zit daar heerlijk vanaf 't begin. De rest van de wandeling zit ook meneertje in de zak, prinsheerlijk en zingt uit volle borst alles wat hij kent, bedenkt en wat er zo voorbij komt. Vogels verstommen bij dit gezang, mede wandelaars sluiten aan omdat zij zich nu veilig voelen voor de beren (Zie je een beer, sla met potten en pannen en schreeuw zo hard je kan!). Het is een prachtige en gezellige wandeling door the Lady Bird Johnson Grove. Echt, zooooo skitterend, de bomen in de mist, felle roze bloemen van de rododendron tegen het donkergroene mistige woud. Zie ook de foto's. We voelen ons zowaar klein tussen deze reuzen. Wat mooi! Eenmaal weer terug bij ons huisje op wielen was het niet alleen het zweet van de toch wel pittige wandeling met kind op de rug dat Harmen van zijn voorhoofd joeg, hij had ook in de rats gezeten over hoe Anne de camper had geparkeerd... oh gewoon dwars over 5 plekken. Harmen was bang dat we niet meer weg zouden kunnen omdat alle toeristen die ook graag wilden parkeren ons wellicht door ruimtegebrek in zouden sluiten. Echt iets wat mij onmogelijk leek, wie doet dat nou? We waren net op tijd...

Kopieer de volgende links in je adres balk voor een foto

/dynamic/travelReport/5390/album/2868.2332.333e.jpg

/dynamic/travelReport/5390/album/2869.2332.333e.jpg

/dynamic/travelReport/5390/album/2870.2332.333e.jpg

Toen was het nog maar een klein stukje naar Mills Creek campground. We waren nu waarschijnlijk de eersten en mochten een plekje uitzoeken. Prachtig mooie plek (tadeloos weer) in de zon tussen de jonge Seqoia's. Terwijl Anne lekker in het zonnetje ging zitten, beentjes omhoog, boekje (2de al) erbij, glaasje water en een broodje salami, kindertjes op bed, ging Harmen betalen voor de nacht. Dat is niet zomaar betalen...1,5 mile stijl omhoog wandelen om bij de kampwacht te geraken. Rest van de dag heerlijk zoek gemaakt op de camping. Beide kinderen inmiddels dikke buil op hun voorhoofd. Amelie van het klauteren, zij wil overal bovenop klimmen en Bauke gevallen in een sprint met zijn vader, een van zijn nieuwe liefhebberijen. Heeeel hard rennen met Pappa achter zich aan. De BBQ frequentie ligt hoog, het "redwood" is opgestookt. De Blauwe Dief kijkt wel uit voor hij aanschuift!
We verwonderen ons wel ten zeerste over het type mens wat de parken bezoekt, heel anders dan op de commerciële campings. Vele hippies en ex hippies en mensen die eigenlijk hippie zouden willen wezen. Het is sowieso wel een verbazingwekkend type mensen in deze regio. Soms net of je 50 jaar terug in de tijd gaat. We zagen in een dorpje waar we op de 101 doorheen reden hippieachtig uitziende mensen met van die houten protestborden voor het stadhuis demonstreren. De mensen die we treffen zijn allen erg vriendelijk, mensen zijn ook superrrrr vriendelijk voor de kinderen.

Tot zover maar weer.

Harmen en Anne
 
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Vandaag en morgen: gratis webinars over allerlei bestemmingen
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor onze online infodag met presentaties en adviesgesprekken.
Klik voor meer info!
Kom naar onze infodag op 3 oktober in Zwolle.
Meld je gratis aan!