Het weerzien

Door Familie ten Kate - A long time ago Vrijdag, de 2e dag
Nadat we heelijk geslapen hadden in het hotel konden we natuurlijk niet wachten om Martijn te zien!
Eerst nog even een auto huren, we rijden nu in een chevrolet traverse voor 8 personen. Was even wennen aan een automaat.
Op naar Martijn. Het huis leek al heel herkenbaar, doordat we het op google maps hebben gezien.
Martijn rende het huis uit en omarmde Erik terwijl ik snel een foto hiervan maakte (zie afbeeldingen). hij was heel blij om ons weer te zien en wij ook natuurlijk.
Martijn vond ik niet veel veranderd qua uiterlijk, eigenlijk net zo als toen hij NL verliet.

Na Martijn kennisgemaakt met zijn andere 'moeder' Jean en zijn broertje Jarom. Jean is preies het tegenovergestelde van mij qua uiterlijk. Draagt nooit make-up op, liep op blote voeten, rookt niet, drinkt geen spatje alcohol, koffie en thee vanwege het mormoonse geloof. Dus dat deden wij ook maar niet in haar bijzijn. Ze komt gereserveerd en afstandelijk over in eerste instantie maar bleek een hele sociale warme, integere persoonlijkheid te zijn. Ze praatte heel positief over Martijn en keek er ook tegenop dat hij weg zou zijn. Haar man Curt was er niet, die was "op een kamp" en komt morgen terug.

Marloes gaat nu verder met typen want ik moet even oefenen met rijden, tot later.

Marloes: de gehuurde auto is een automaat, wat best grappig is, gezien papa herhaaldelijk zegt tijdens het rijden 'oeps, wilde ik toch weer de koppeling indrukken die niet bestaat'.
Ik heb echt een vette jetlag. Gisteren gingen we uit eten om 17.00, dat is dan 01.00 's nachts voor Nederland en zo voelde het ook. En al ben ik echt een avondmens, was ik vanochtend al om 6.45 wakker.  
Wat me hier opvalt is dat alles groot is. De auto's (vooral trucks), de wegen, de huizen, zelfs de glazen in de restaurants. Gisteravond bleven ze maar salade, brood en water gratis bijvullen in het restaurant. Zelfs zoveel dat veel van ons het hoofdgerecht nauwelijks opaten. Geen probleem, er kwamen al snel doosjes aan waar het eten in werd gedaan, zodat we het lekker mee naar huis konden nemen.
Hoe zo'n restaurant winstgevens kan zijn, is mij een raadsel. De kosten waren erg laag, we namen naast het hoofdgerecht zelfs de overgebleven broodjes mee naar huis en zijn zeker 4 personeelsleden herhaaldelijk langs ons tafeltje gegaan 'How are doing? Everything okay?'
De standaardgroet lijkt hier 'How are you?' te zijn, waarbij het antwoord altijd 'good' of 'fine' is.
In de Shell ligt er alleen voedsel te lonken vol palmolie, transvetten en suikers (lees: hotdogs, koekjes, chips en chocoladerepen). Een flesje water heeft een kleurtje en er staat met grote letters op dat er vitaminen inzitten. Een blik op het ingrienten leert dat er naast water ook suiker inzit. De zoektocht naar een gezonde, vegetarische snack leert dat, dat een uitdaging is. Hmm, een zurig, wit broodje met eisalade dan maar.  

Martijn kent het liedje van de Veggie Vegetables (een cartoon waarin groenten iets vertellen over religie) al uit zijn hoofd, is fan geworden van Cinnamon roles (al vind hij het ook jammer dat er in de US geen kroketten of frikandellen zijn) en is van mening dat de Wendy's veel beter is dan de McDonalds.
Merken zijn hier een begrip geworden. Je hebt hier de Walmart voor al je benodigheden en voor dure kleding ga je naar Macy's. Er is hier zelfs een valley genaamd Happy Valley. Op de televisie zijn constant reclame's met slogans die doen vermoeden dat je erg gelukkig wordt van alle producten. Het is een consumptiemaatschappij tenmidden van popperige, schattige huisjes en enorme advertentieplaaten met uistspraken van Jezus en de bijbel.
De mensen zijn vriendelijk, nonchalant gekleed en de zon shijnt volop.
So far de tweede dag in de US. Halleluja!
 

Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Meld je nu gratis aan voor de webinars over een van onze populaire bestemmingen!
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over West-Canada.
Klik voor meer info!
Kom naar onze infodag op 3 oktober in Zwolle.
Meld je gratis aan!