Zondag 11 juli, De dag van de watervallen

Door Nico & Mireille - A long time ago
Met alle mooie en fijne herinneringen aan onze speciale dag gisteren hebben we vandaag Banff verlaten. We keren hier rond de 27e juli terug, want dan mogen we onze trouwfoto’s ophalen. We zijn benieuwd, maar aan de fotograaf, het weer en de omgeving zal het zeker niet liggen.
Zoals gezegd, laten we Banff nu even voor wat het is, en zijn we vandaag vertrokken richting Yoho National Park. Vanaf de Takakkaw Fall gaan we richting de Twin Falls lopen. De weg richting Takakkaw Fall is behoorlijk stijl. In een van de laatste haarspeldbochten naar boven moet je, zeker als je met een grotere auto of RV op pad bent, eerst een eind achteruit voordat je de bocht kunt maken. Als je dan het dal onder je ziet, ben je maar wat blij dat je (hopelijk) goede remmen hebt. De wandeling die we willen gaan doen vandaag is er een van ongeveer 16 kilometer. Volgens Nico een wandeling met, voor het grootste gedeelte, niet teveel hoogteverschillen. Maar ja, een mens kan zich vergissen natuurlijk . De uitzichten die we hebben gehad waren prachtig, maar we moesten er zeker wat voor doen. Geen hoogte verschillen....., nou die waren er meer dan zat. Vooral de heenweg was het behoorlijk klimmen geblazen. Gelukkig was het weer goed, niet te warm met toch een lekker zonnetje, want door al dat klimmen stijgt je temperatuur vanzelf. Onderweg werden we al gauw beloond met de Laughing Falls. Een mooie waterval, maar volgens de boeken moesten de mooiste nog komen. Halverwege hebben we ervoor gekozen om Twin Falls te bereiken via Marpole Lake. Een kleine omweg, maar het zien meer dan waard. En ja, toen kwamen we op een punt dat de normale weg richting Marpole Lake niet meer was onderhouden. Zoiets hebben wij weer! We moesten toen een omweg maken, deze liep via grote rotspartijen. Hier was het dus klimmen, oppassen en goed op elkaar letten geblazen. We hebben er maar niet aan gedacht wat er zou kunnen gebeuren. Maar goed, op zich een hele belevenis, als je dan toch eindelijk in de verte diep beneden het meer ziet liggen. Maar waar bleven nu toch de Twin Falls, ze konden niet meer ver weg zijn, want we hoorden ze wel. Nog een rots over, en nog een en toen konden we in elk geval de Twin Falls al horen, dus we zaten goed. Nog een eindje verder klimmen, zelfs nog door een stukje sneeuw,  en toen zagen we de Twin Falls. Prachtig, aan het eind van een bergketen ineens twee watervallen naast elkaar naar beneden zien kletteren. Je kon elkaar haast niet meer verstaan, maar je had ook haast geen woorden voor het prachtige uitzicht. Bij de Twin Falls hebben we lekker gepicknickt en van het uizicht genoten. En toen konden we aan de terugweg beginnen. Dit keer was het dalen, dalen en nog eens dalen. Na zo´n 2,5 uur lopen kwamen we, moe maar voldaan, weer op de parkeerplaats bij de Takakaw Fall aan. We waren maar wat blij dat we onze camper weer zagen staan, want deze toch was meer dan de moeite waard, maar ook wel erg vermoeiend. In Kooteney hebben we een camping opgezocht. Gelukkig was er nog plaats voor ons, en kregen we weer een mooie plek lekker tussen de bossen. Het blijft hier volop genieten van de mooie natuur, het prachtige land, en de vriendelijke mensen.
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Meld je nu gratis aan voor de webinars over een van onze populaire bestemmingen!
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over West-Canada.
Klik voor meer info!
Kom naar onze infodag op 3 oktober in Zwolle.
Meld je gratis aan!