Dag 3: op weg naar Lake Havasu

Door Jacqueline van der Weijden - A long time ago
De derde dag.
 
Heerlijk geslapen. Wel vroeg wakker, want een of andere onverlaat uit Nederland belde om 6 uur op mijn GSM. Was een onbekend nummer, dus ik weet niet eens wie ik hiervan de schuld kan geven. Daarna niet echt meer geslapen. Rond ’n uur of 8 was iedereen zo’n beetje wakker. Het hotel was inclusief ontbijt. Maar eens kijken wat dat voorstelt. Hmm het ruikt heerlijk! Je kunt zelf wafels bakken. Celine wil dit wel even doen. Deeg op het wafelijzer en gewoon wachten…. Even later begint dat ding enorm te piepen. Tja, zal wel goed zijn. Komt er ’n knulletje van ’n jaar of 8 op Celine af gestormd: you have to turn it! Huh?? Watte?? Ja, ja bijna 16, maar een plaatje met de gebruiksaanwijzing even bekijken, dat zit er niet in. De wafels eruit halen is ook nog een hele klus! Maar eindelijk het lukt. Gatver, dit smaakt naar pannenkoek. (Celine lust helemaal geen pannenkoek) Wij wel, lekker zo’n ‘wafel’!
 
Na dit grandioze avontuur op naar Joshua Tree! Eigenlijk is dat niet te beschrijven. Al die ‘tree’s’ in een verder nagenoeg kaal landschap, tussen heel veel rotsen. Ongelooflijk mooi! Halverwege uitgestapt bij Hidden Valley en daar een trail van 1 ½ mijl. Het was er wel warm, maar ook adembenemend mooi. Heel veel foto’s gemaakt.
 
Daarna via de North Entrance terug naar de CA 62. Om heel eerlijk te zijn, was dit, na de prachtige weg door Joshua Tree, enorm saai. Kilometer na kilometer dezelfde troosteloze weg. En bijna geen verkeer. Een beetje ‘crepy’. Als dan ook nog de bezinemeter angstvallig naar de empty begint te kruipen, dan worden we daar niet erg vrolijk van! Maar ja, ik zit hier nu lekker op m’n gemakje dit verslag te maken, dus we hebben het gered, al is het niet voor herhaling vatbaar! Bij de grensovergang naar Arizona was er eindelijk een bezinestation. Nou ja, het lampje was nog niet gaan branden. Al hadden we voor de zekerheid de airco wat minder hard gezet.
 
De rest van de weg naar Lake Havasu City was een stuk relaxer. En ook veel aangenamer. De weg loopt vanaf Parker tot aan Lake Havasu City langs de Colorado River. Ongelooflijk mooi. Opvallend hoe anders de rotsen in dit gebied zijn. Veel donkerder en kaler en stukken ook rood gesteente. Terwijl het in de omgeving van Josjua Tree vooral beige-achtig was, gladder en ‘glooiender’.
 
Aangekomen in Lake Havasu City ging het inchecken heel snel. Eigenlijk waren we best wel moe, maar wilden ook wel graag de London bridge zien. Nou, dat dan maar meteen, zodat we daarna niet meer weg hoefden. In de beschrijving van internet stond al dat het een beetje rare brug op een rare plek is. Het is vooral het idee dat deze brug steen voor steen over is gekomen uit Engeland omdat een of andere rijke Amerikaan dat wel wat leek. Effe gauw naar de Mc-trek, zodat onze buikjes ook weer gevuld waren en terug naar het hotel. Het is bloody hot hier. Eindelijk de F eens omgerekend: ruim 40 graden. Restte ons nog ’n duik in het zwembad. Hier is het water wel redelijk koel.
 
Morgen gaat de tocht verder naar de Grand Canyon. Daar blijven we dan 2 nachten.
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over Zuidwest-Amerika.
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over West-Canada.
Klik voor meer info!
Kom naar onze infodag op 5 september in Zwolle.
Meld je gratis aan!