De Grand Canyon

Door Jacqueline van der Weijden - 25-07-2010 17:10
Dag 5, Grand Canyon, door Frans
 
Reisleidster Jacqueline had nogal wat voor ons in petto vandaag. Een hele dag Grand Canyon. Na een continentaal ontbijt, niet teveel maar wel lekker, met de paarse bus naar de blauwe bus. Na heel veel haltes aankomst van Bright Angel Trail. En daar startte de dag. Even nog een bemoedigend artikeltje gelezen bij de ingang van een meisje van 24, die zeer getraind was, maar toch was omgekomen tijdens een wandeling in deze Grand Canyon. Onze opdracht: Een simpel wandelingetje omlaag van 1.6 miles. Even naar het rustpunt en dan weer omhoog. Heenweg ongeveer ruim een uur en na een dik kwartier pauze verschillende aankomsttijden. Lars en Jacq weer boven na anderhalf uur en de Legerstee’s een groot kwartier daarna. Naar beneden had ik me voorgenomen vooral niet te klagen op de terugweg omhoog. Dat heb ik dan ook niet gedaan. Praten was vrijwel onmogelijk. Op de cursus zit ik met een wandelcoach. Die had ik nu zeker nodig. Voorzien van veel water, een parasolletje en een AED. Maar die was er niet. Wel een familie, vader. moeder, zoontje van ongeveer 8 en dochtertje van 6, die ook moeizaam naar boven kwamen. Maar ja, die waren al om 05.00 uur vertrokken, helemaal beneden in de Canyon en hun wandelingetje was maar 10 miles, alleen maar omhoog! Zij haalden ons in om 13.30 uur…..
Met de rode bus naar Hermit Rest. Daar onze vloeibare proviand op was, veel frisdrank ingeslagen. Ook nog even een toilet bezocht, nou ja, na een kleine inspectie de beurt maar voorbij laten gaan. In de Grand Canyon is een tekort aan water, dus doorspoelen doen ze daar niet. Op een gat in de grond staat een soort pedaalemmer, waaronder een enorme berg…… ontstaat. Door een meneer wordt daar dagelijks wel in geharkt en de ruimte wordt wel nat gespoten. Erg uitnodigend dus.
Vervolgens na een korte wandeling weer in de rode bus bij Pima point en toen naar de Village route Transfer. Na een ritje met de blauwe bus naar Market Plaza wat gegeten en weer met een blauwe bus naar Yavapai, om van de zonsondergang te gaan genieten. Het blijft een aparte ervaring die Grand Canyon. Je blijft gefascineerd door je omgeving, die zeker tegen zonsondergang prachtige kleuren laat zien.
Ook blijven die Japanners leuk om te zien. Niet het geduld om de zon te zien zakken, maar vader Japanner, die zijn dochters en vrouw graag wil fotograferen op de rand van een onmetelijke afgrond. Wat steeds net goed gaat. Tot een van de Japanse treesjes wegglijdt op haar teenslippertjes (net gemist met de video, jammer) en haar moeder haar nog net de helpende hand kan bieden.
Prachtige foto’s en videobeelden gemaakt. Je kan het proberen te beschrijven, maar eigenlijk moet je het gewoon zelf ervaren. (Nou ja, die terugweg na die afdaling, weet ik eigenlijk niet)
Daarna onder een volle maan terug naar de Paarse bus en terug naar ons hotel. Aan de overkant nog even twee flessen Bud Light Lime gehaald. Net als gisteren trouwens. De kinderen zijn nog even gaan zwemmen.
Terug bij het hotel stond onze oranje Kia Burrego er nog. Volgens mij is het de enige in Amerika, want een tweede hebben we nog niet gezien. Morgen naar Las Vegas. Een gokje wagen? Wel hopen op een beter hotel. Vanavond geen internet. Al twee dagen geen ijskast. Geen koffie op de kamer, geen magnetron. Een matig straaltje uit de douche. Een airco waar je ’s nachts wakker van wordt, omdat je door het geluid, die oude ijskast er nu echt uit gooit.  Wel weer prima bedden.
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Infodag zat. 7 dec @ Zwolle
drie regio's, twee campers
Meld je gratis aan
20 oktober: Roadshow in Breda
Zuidwest-Amerika, West-Canada en camper!
Meld je gratis aan