7e dag van Silverlake naar Lone Pine

Door Theo en Marlo - A long time ago  Vanmorgen word ik wakker en heb nauwelijks nog kiespijn. Ik ben wel erg gammel maar het gaat met mijn mond beter. Ik ben heel gelukkig dat de ontsteking onder controle lijkt te zijn. Het is hier heel koud omdat we zo hoog in de bergen zitten. Er komt een cowboy aan die een paar paarden zadelt en wegrijdt.
Vannacht geen beer gezien maar er is wel een muis in onze afwasbak die buiten stond verzopen. We ruimen de camper op en gaan weer op pad. We tanken en drinken koffie en thee bij de hartelijke mevrouw van het tankstation. Alles weer jaren 50 ingericht. Er zit een kogelgat in het raam.
Er komen enorme campers langs daarachter nog een auto aangehaakt en daarop een paar boten.
Dat er een auto achter hangt is meer regel dan uitzondering. Ruimte zat hier. De wegen zijn breed en men rijdt over het algemeen heel netjes. We rijden eerst richting Bishop en zien het landschap dat we zo vaak in de cowboyfilm hebben gezien. Het is allemaal van de Indianen geweest en gelukkig zie je dat nog terug in de namen. Het is ongelooflijk uitgestrekt en moeilijk voor te stellen dat ze hier met huifkarren doorheen zijn getrokken. Dat moet jaren hebben gekost. Ook nu zien we weer dieren; Elks. Een soort herten met grote geweien. Dat loopt hier gewoon langs de weg. Er worden dan ook heel veel dieren doodgereden. 
In Bishop willen we boodschappen doen en Theo ziet een grote supermarkt met parkeerplaats ervoor.
We worden door een vrouw in een golf wagentje naar de speciale camper parkeerplaats geleid.
Daarna moeten we bij haar in het wagentje en worden naar de winkel gebracht. Ze zegt: "have fun"; echt Amerikaans denken we nog maar dan komen we binnen in een groot circus..........HET CASINO!!
We worden naar binnen geleid de enorme hal in met allerlei gok kasten en roulette spelen.
Gelukkig zien we dat ze ook een restaurant hebben en duiken daar de hoek maar in. We hebben het bijna niet meer van het lachen. De hele tent wordt gerund door Indianen. We bestellen maar een salade; het is nog vroeg. Voor Theo geen bier want ze mogen geen alcohol schenken. Als ik  thee vraag wordt ik raar aangekeken. Icetea? De mensen die hier zitten zijn bijna allemaal heel erg dik.
Ze bestellen ook het vetste eten dat je je kan voorstellen. Achter de gok kasten veel typetjes. Een vrouw met de zuurstof tank naast haar en een hoogbejaarde met een looprek. Een triest gezicht eigenlijk. Wachtend tot ze rijk worden. We stappen weer snel in de camper en komen een supermarktje tegen in Lone Pine. Dit dorp is echt heel speciaal. We wanen ons in een jaren 50 film. De weg die door het dorp loopt met aan weerszijden de winkels met gereedschap en restaurants met geblokte gordijntjes en van die bus banken. Iedereen wacht netjes voor het stoplicht terwijl er geen verkeer is. In de super worden we ook weer geweldig geholpen. We hoeven niets zelf te doen. Alles wordt voor je ingepakt door een vriendelijke mevrouw die vraagt waar je vandaan komt en hoe het met je gaat. Als Theo zegt dat we willen blijven zegt ze: Welcome in Lone Pines. Kom daar maar eens om in Nederland.
Verderop de weg, bij de ingang van Dead Valley, vinden we het Boulder Creek RV resort. Heerlijk ruime plekken, een zwembad en laundery waar ik binnen een uur de was heb kunnen wassen en drogen. Morgen gaan we kijken of we echt Dead Valley ingaan. 
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Meld je nu gratis aan voor de webinars over een van onze populaire bestemmingen!
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over West-Canada.
Klik voor meer info!
Kom naar onze infodag op 3 oktober in Zwolle.
Meld je gratis aan!