Yosemit NP - Meets Yogi Bear

Door Peter & Marleen Valk - A long time ago

-          Dinsdag 21 september rond een uur of negen opgestaan. “Slow start” gemaakt, dus lekker lazy breakfast. Nog een mooie specht met grijs met rode kuif gezien, een echte Woodpecker. Toen hij ons opmerkte had Peter de kamera nog niet in de aanslag. Jammer volgende keer beter, Niet wetende wat we allemaal nog zouden gaan beleven Van Koa Coarsegold naar Yosemite NP. Eerst nog getankt in Oakhurst. Dit ging niet zonder slag of stoot, daar een Amerikaanse (natuurlijk) blondine midden op de oprit pontificaal haar auto had geparkeerd en op haar gemak mobiel zat te bellen. Wij konden niet meer voor of achteruit door de drukke weg waar we afkwamen, De Aso was na een minuut of 5 klaar en reed zonder te blikken of blozen weg.  Een pompbediende loodste ons naar de juiste pomp en bood zijn excuses aan voor het wangedrag van de vrouw. They stay polite all the way. Na getankt te hebben nog even het Visitor Center aangedaan voor wat extra informatie over het Park en omringende campgrounds. Aldaar spraken we een ouder Nederlands echtpaar op doorreis, die ook via Los Angeles  met vlucht KL 602 terugvliegen. In Yosemite NP zijn we naar Glaciers Point gereden. Via een bochtige bergweg smal en vol haarspeldbochten. Marleen keek strak voor zich uit want rechts van haar dreigde de diepte van ravijnen. Ze vond het niks en haar blik sprak boekdelen. Boven aangekomen bleek de spannende rit niet voor niets en onderweg waren we al diverse campers heen en terug tegengekomen. Het uitzicht op Glacier Point was adembenemend. Marleen dorst niet naar beneden te kijken. Ze kreeg last van hoogtevrees. Peter vloog alle kanten uit en fotografeerde en filmde zoveel hij kon. De omringende bergen, waarvan de beroemde “Half Dome” het meest in het oog sprong. De diepte in van Yosemite Valley.  Tot een rondrennende eekhoorn en een in de zon zittende zwarte hagedis. Op de terugweg naar beneden stak een vrouwtjeshert na een paar miles over en waren we op tijd met stoppen. Marleen zag haar uit het bos naast de weg komen en een ander hert aan de rand wachten. Het liep goed af . Een ieder kon zijn weg vervolgen. De rest van de trip verliep voorspoedig en we hebben veel gefilmd tot in het dal. Daar kwam de volgende verassing. Plotseling kwam een beer uit de struiken langs de weg gerend. Vol in de remmen. Ons gevaarte van ruim 5 ton stond abrupt stil. Het scheelde weinig of hij/zij had als vloermat bij een ranger in zijn boshut geëindigd. Je maakt nog eens wat mee zeg !!! Even verderop was een insteek langs de weg waar we de camper parkeerden. Langs de weg liep de ondiepe rivier de Merced. Peter vermoedde dat de beer door het water naar een tegenoverliggende meadow (weide) was getrokken. En jawel hoor. Recht tegenover ons op de andere oever zagen wij de beer zich tegoed doen aan struiken met wild cherries. Die Marleen als smoothie ook heerlijk vindt. Kan je die beer moeilijk ongelijk geven toch !!? Het dier was echter verscholen, maar aan de bewegende takken en struiken kon je zien waar hij zat. Peter is maar gaan filmen en waarschijnlijk is hij even en fractie in beeld te zien. Wat een beestenboel vandaag. Het kan niet op.  Omdat het al laat werd, was het goed dat we van tevoren een KOA camping in Mariposa uitgezocht hadden . Daar zijn we heengereden en kwamen om 18.00 uur aan. Gegeten, koffie en thee en toen vroeg onder de wol. Het werd best wel koud in de bergen. Marleen klaagde al de hele dag en op de foto’s kan je haar bleke neusje en hoog opgetrokken kraag van het vest goed zien. Op het bed dus een dekentje erbij en maffen maar. Dicht tegen elkaar lekker warm en knus. De rest verzinnen jelui er zelf maar bij. Goodnight.

Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Meld je nu gratis aan voor de webinars over een van onze populaire bestemmingen!
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over West-Canada.
Klik voor meer info!
Kom naar onze infodag op 3 oktober in Zwolle.
Meld je gratis aan!