woensdag 22 juni 2011 Mesa Verde

Door W. Wiertz op 24 jun. 2011 01:41:19

Nieuwe ruit in een klein uurtje gemonteerd, dus redelijk vroeg op weg. Eerst weer door de woestijn. Hebben we nu wel genoeg gezien, maar ja, je moet er nu eenmaal door. Na een paar uurtjes werd het echter steeds groener en reden we door brede, vlakke valleien met gras, koeien en paarden. In Colorado reden we door Beancounty. Grote bonensilio's. Maar waar de bonen nu precies groeiden, geen idee. Nergens bonentaken te zien.

Lekker vroeg op de camping in het park. Prachtige, rustige plaats, zo vrij in de natuur. Probleempje wel, dat de douche- en wasgelegenheid buiten de camping liggen. Moeten we iets op vinden. Wel weer berengevaar. Dus alles weer goed opbergen want "a fed bear is an dead bear"waarmee ze bedoelen dat een beer die gevoerd wordt tergkomt en dan zo gevaarlijk kan worden dat ze hem moeten afschieten.

Onze eerste aktie was een bezoek aan het Visitors Centre, waar we voor vandaag en morgen kaartjes hebben gekocht voor een rangerrondleiding in de omringende cliffdwellings. Kleine Indianennederzettingen in grote overhangende rotsen (alcoves).  De eerste en enige bestemming voor vandaag: Long House , tot ver in de 13e eeuw  bewoond door naar schatting 400 Anasazi's (vertaald: ancient foreigners). De verhalen van de ranger brachten je werkelijk even terug naar die tijd. 

Probleem met douchen opgelost. We gaan na het bezoek boven bij het centrum douchen en dan naar de camping.

 

donderdag 23 juni 2011.

Yogi doesn't  live here anaymore. Geen beer gezien/gehoord.

Vandaag staan drie cliffdwellingen op het rooster.

The Balcony House. Om 10.00 uur een rangerbegeleide excursie. De weg er naartoe was op z'n minst gezegd enerverend. Steile afdalingen, lange ladders omhoog, paden langs de afgrond. Maar het loonde de moeite. We kozen deze tijd van de dag omdat de zon dan min of meer in de alcove stond en de huizen een lichtbruine kleur kregen.

Het tweede bezoek was aan Spruce Tree House. Een zgn. selfguided tour. Toen we een goede 100 meter op weg waren werd de weg enorm steil. Omdat we nog een zeer vermoeiende excursie voor de boeg hadden zijn we teruggegaan en hebben we vanaf een uitzichtspunt wat foto's genomen. Helaas lag deze alcove in de schaduw, dus overweldigend was het zicht niet. Het bleek wel het best bewaard gebleven dorp.

Om 14.30 uur een excursie naar Cliff Palace, de grootste in dit gebied. WAs de weg naar Balcony House enerverend, deze weg was gewoon angstaanjagend.  Lange ladders, kruipen door nauwe openingen, tijgerend door een 4 meter lange tunnel (natuurlijk bleef mijn fototas haken en kon ik even niet heen of terug). Maar ook hier was dat alles waard. Prachtige bouwwerken, prachtige oplossingen voor problemen. Deze bestemming 's middags gekozen om het dan invallende zonlicht. Zou een paar uur later ws. helemaal fantastisch zijn geweest.

Waarschuwing: De Anasazi zijn ws. vertrokken toen hun resources opgeraakt waren en ze hun "way of life" moesten aanpassen. In ons tijdperk van de olie staat hetzelfde te gebeuren. Ook voor ons geldt dan aanpassen of wegtrekken.

NB.: Prachtig park met al die Indianennederzettingen. Maar waarom zijn alle rangers blanke Amerikanen ? Zou het niet beter zijn het verhaal over Indianen door Indianen te laten vertellen ? En stel je eens voor dat in de alcove door de  ranger indiaanse muziek wordt gespeeld. Om nooit meer te vergeten, toch ?!

 

 

 

Reacties

theo en marijke 24 jun. 2011 09:00:52

Hallo Wim en Louise,
Alweer een enerverend verhaal. Behoorlijk fysieke inspanning voor jullie. Wel bijzonder die Indianendorpen. Tja en dán met authentieke muziek erbij! Theo suggereerde overigens nog dat in die bonensilo's platte bonenstaken groeiden en niet bonen die langs stokken geleid worden.
Ben benieuwd wat jullie volgende bestemming is. Groetjes!

simone 24 jun. 2011 18:46:26

ik vind het erg leuke verhaaltjes wat jullie schtijven,de foto's vind ik ook erg mooi dus nog veel plezier en een dikke knuffel simone
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.