Zaterdag 1 juni 2013

Door Erik Jan Veldhuis - 02-06-2013 17:29

Alweer is Petra er het eerst uit en zit om half 7 al weer buiten aan de koffie,  ik draai mij nog een half uurtje om. Vandaag is het dan zover. We vliegen om 10:45 met een helikopter over de GC. Het is een beetje winderig, maar de lucht is blauw en de zon schijnt.

We zijn er al 3 kwartier van te voren en checken dus ruim op tijd in. We worden nauwkeurig gewogen, waarschijnlijk voor een zo evenredig mogelijke belasting van de helikopter. We bekijken de safety video en nemen in de wachtruimte plaats. De stoelen zijn van aluminium vliegtuigplaatmateriaal met klinknagels in elkaar gezet, zo ook de bijzettafeltjes. De stoelen zitten heerlijk en zien er prachtig uit.

We worden één voor één opgeroepen en krijgen een zwemvest voor geknoopt. Geen idee wat we daar mee moeten, want het enige water dat hier is, is de Colorado river.  We worden met 4 andere mensen naar buiten gedirigeerd en mogen op de foto bij de helikopter. De piloot en de grond crew maken de helikopter vliegklaar en we mogen met ons genummerde kaartje naar voren komen. Petra heeft nummer 1 en dat is de jackpot, zij mag als co-piloot plaats nemen en heeft dus straks het mooiste uitzicht. De vier anderen, waaronder ik, nemen achterin plaats en ik zal achterwaarts moeten meevliegen. De headsets gaan op en dan is het lawaai van de motor nagenoeg weg. De piloot heet ons welkom en we stijgen op. We vliegen eerst 5-10 minuten over het bosgebied en komen dan aan de rand van de GC. In het Engels wordt iets verteld over het ontstaan en de ontwikkeling. We vliegen naar de overkant en ik schiet met de Blackberry het geheugenkaartje vol. Petra gebruikt de camera. Als we halverwege zijn en weer aan de terugweg over de GC gaan beginnen raak ik ineens geëmotioneerd door de enorme grootsheid van de natuur met muziek van Out of Africa door de koptelefoon. Achteraf bleek ik niet de enige te zijn, er stappen meer mensen naar buiten met rode en/of natte ogen. Ruim een half uur later is de vlucht voorbij. Dit neemt niemand ons meer af en hadden we voor geen goud willen missen.

Nog nagenietend staan we even later voor de RV en gaan terug richting het park. We zetten onszelf nog op de foto bij het ingangsbord van het park. Handig joh, ze hebben een speciale paal neergezet waar je de camera op kan zetten. De selftimer instellen en na 10 seconden staan we op de foto.

Na terugkomst in het park, parkeren we camper op het Visitors Centre, nemen de shuttle en gaan nog twee stops over de oranje trail, waar we gisteren niet meer aan toegekomen zijn; de Matherpoint en het museum. Inmiddels is het weer 2 uur en lunchen we lekker makkelijk op de Market plaza, en besluiten daarna om met de rode Hermits route nog een paar hoogtepunten met nu weer heel ander namiddag licht te bewonderen, we raken niet uitgekeken, het is ook zo overweldigend en ieder moment van de dag anders. We raken in gesprek met Bob, een vrijwilliger werkzaam in het park, die al 2 weken met een verrekijker (lijkt meer op een telescoop) staat te wachten tot de vrouwtjes condor samen met haar jong uit het nest komt vliegen. Een condor is een enorme vogel, met een spanwijdte van meer dan 6meter (meer info hierover op www.condorcliff.com) met de telescoop van Bob hebben we het nest goed kunnen zien, maar wij hadden iets minder geduld dus na een kwartiertje weer vertrokken naar de volgende trail.

We stappen weer in de bus om naar het meest westelijke punt van de busroute te rijden. De chauffeur raakt bijna niet uitgepraat over mijn hoed en de kop die er onder zit. Hij geeft ons nog de tip dat we in Minnesota een handmade hat kunnen laten maken voor de luttele som van USD 2000. We zullen maar niet zeggen dat mijn hoed “Made in China” is.

Rond 7uur zijn weer terug bij onze camper hebben sushi en een salade gekocht en lekker buiten met een wijntje zitten eten en drinken want we hadden ook nog plannen om een lezing in het amphitheater bij te wonen. Dit bleek niet veel bijzonders te zijn,  en na een kwartier luisteren besluiten we maar lekker naar de camping te rijden om en ons weer aan te sluiten op alle gemakken, water, licht en stroom enz. Inmiddels is het 10uur  EJ zit te lezen, en ik heb besloten om zijn verhaal verder af te maken.

Morgen verlaten we via noord-westelijke route de Grand Canyon richting Las Vegas, maar ergens gaan we nog overnachten want Las Vegas is meer dan 500 km hiervandaan en dat vinden we te ver voor 1 dag.

Reacties

Laura 02-06-2013 18:55

Leuk dat de helicopter vlucht zo indrukwekkend was! Ben benieuwd naar alle foto's! x

Erna 02-06-2013 22:11

Woh, ik ben niet snel jaloers op mensen die op vakantie gaan maar nu toch wel. Veel plezier nog. Wij verlaten morgen ons luxe vakantieappartement weer.

Eline 03-06-2013 07:53

Gaaaaaf!!! Ben erg benieuwd wat jullie van Las Vegas vinden.

Jacky 03-06-2013 07:53

Ik sluit me geheel bij Erna aan en wil dit ook doen als ik later groot ben! Fantasties om zo met jullie mee te reizen. Nog heel veel plezier gewenst ook van Alain

Ruby 03-06-2013 21:07

Oh jaaaahh, met de helikopter. Gaaf zeg. Die ervaring met al het moois om jullie heen nemen ze jullie niet meer af! Vol spanning uitkijkend naar de volgende avonturen...

carla 04-06-2013 20:17

Wauw, ziet er geweldig uit allemaal. Ben niet zo,n reiziger maar hier ben ik zelfs van onder de indruk!! Geniet er nog van en blijf mooie verhalen voor ons schrijven
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
5 oktober infodag Texas Style
met rodeostier en extra presentaties over Texas
Meld je gratis aan
20 oktober: Roadshow in Breda
Zuidwest-Amerika, West-Canada en camper!
Meld je gratis aan