Een dag in Grey Wells National Park

Door Hilda Top-venema - 04-07-2014 04:53


Vandaag gaan we het eerste natuurpark bekijken. Een route van ongeveer 80 km loopt dwars door Grey Wells Park en overal waar iets bijzonders te zien is, kun je van de weg af en te voet of soms ook met de auto het moois bekijken. De eerste stop was bij Dawsons Creek. Ik had altijd in mijn hoofd dat een 'creek' een zacht kabbelend beekje was, maar niets in minder waar. De creeks hier zijn wild kolkende stromen. Dawsons creek is een brede waterstroom, met stuiterend en bonkend wit water. Leuk om er met een wandelingetje van 10 minuten naartoe en terug te lopen.
Eerst hebben we ons nog even verdiept in 'hoe te handelen bij een ontmoeting met een beer'.
Op de een of andere manier kun je bijna niet geloven dat je ze zomaar tegenkomt in het bos en aan de andere kant heb je toch een soort verhoogde waakzaamheid.
De volgende stop was voor een langere wandeling bij Ray's farm en Mineral Creek.
Ray woonde in de eerste helft van de twintigste eeuw in het gebied dat nu natuurpark is. Zijn boerderij, helemaal gemaakt van houten boomstammen en planken, stond er nog. Deels ingezakt, deels overwoekerd door de uitbundig groeiende vegetatie. Ray woonde er met vrouw en twee kinderen. En dan sta je daar en je vraagt je af hoe in hemelsnaam vier mensen op deze verlaten plaats, midden in de wildernes hebben kunnen wonen. Wij deden met de camper al ongeveer twee uur over 40 km (trouwens, gedeeltelijk over een asfaltweg, gedeeltelijk over een onverharde weg die wel een soort van hard was). Ray had vast nog geen auto. Gingen de kinderen naar school? Was het gezin helemaal selfsupporting? Hoe hielden ze het vol in de barre winters? Er waren veel informatiebordjes, maar deze info werd niet verschaft. Het was wel een prachtige plek met veel bloeiende planten.
We kwamen onderweg twee minerale bronnen tegen. Gaten in de grond van ongeveer 10 centimeter doorsnee waar water met mineralen uit omhoog borrelde. Dat er ijzer in zat, konden we aan onze natgemaakte handen ruiken. Rondom de bronnen roodgekleurde aarde en prachtige groene mossen.
We kwamen ook nog langs een lieflijk meertje. Echt zo'n Canada-beeld: een scala aan dennenbomen rond een spiegelglad meer. Ik weet niet of dat ook 'echt Canada' is maar er waren wel heel veel muggen. De gevolgen van hun prikken zijn nog steeds voelbaar.
De bomen en de planten in dit gebied zijn prachtig: dennen, coniferen, sequoia's, loofbomen, oranje ballonnetjes, velden van witte bloemetjes, rode toortsen, planten met bladeren te grootte van een vrachtwagenband, varens, orchideeën.
Het leuke van een camper is dat je alles bij je hebt. Na het wandelen ga je bij je eettafel zitten, maakt een lunch klaar en verruilt je wandelkleding weer voor normale kleren.
De volgende stop was bij Bailey's chute, een wildkolkende rivier met waterval. Op de vlonder aan de waterkant kun je kijken hoe het water eindeloos aan je voorbij stroomt. Wat een lawaai! Oorverdovend. Bailey was een bruggenbouwer, die een bedrijfsongeval kreeg, verdronk en een waterval naar hem genoemd kreeg.
Inmiddels waren we al tot de conclusie gekomen dat we niet de hele 80 km door het park zouden vol maken. Op de terugweg nog gestopt bij Helmckens Creek, een hele hoge waterval, smal beginnend, hoog op de berg om vervolgens zo'n 100 meter naar beneden te storten. En dan de kloof die de stroom heeft uitgesleten, enorm. De kracht van water.
Bij de beoogde camping was er politie, een kraanwagen en een deel van het terrein afgezet met linten. Een kampeergast bleek met zijn auto een electriciteitsmast te hebben omgereden en daardoor zat de camping zonder stroom. Dat is voor al die stroomafhankelijke kampeermiddelen natuurlijk een probleem; we zijn daarom maar doorgereden (eerst wel een formulier ingevuld dat we van plan waren daar te kamperen, maar vanwege stroomgebrek ervan afzagen. De gederfde inkomsten worden op de verzekering verhaald).
Nu staan we met het uitzicht op zo'n prachtig Canadees meer (Dutch lake). Je hebt er niet veel fantasie voor nodig om de Indianen voorbij te kunnen zien kanoën.

 

Reacties

Rens 04-07-2014 09:55

Een Baileybrug is een brug op drijvers. De genie kan daarmee snel een verbinding tussen de oevers maken om een legereenheid te laten oversteken. Bij ons wordt tijdens de Sail (volgend jaar weer!) zo'n tijdelijke brug gebouwd om de eilanden voor de bewoners toegankelijk te houden.

Hilda Top-venema 04-07-2014 15:35

Zouden die bruggen ook naar deze Bailey genoemd zijn?
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Kom naar onze Reizigersbeurs in Zwolle.
Op zaterdag 23 maart of zondag 24 maart.
Kom zaterdag 15 juni naar onze Mini-Infodag in Zwolle.
Meer informatie