naar noordwesten de woestijn door

Door Rene en Jacqueline - A long time ago

Donderdag 2 april

Vanmorgen na een heerlijk ontbijtje zijn we naar San Antonio gereden. We vonden een mooie camping aan de westkant van de stad. Mooi, rustig, schoon en een lekker zwembad. 's middags met de bus, die bij de camping stopt, naar de stad gereden. Natuurlijk kan een bezoek aan San Antonio niet zonder het bezichtigen van "The Alamo"! De restanten van dit fort staan symbool voor de vrijheid en zelfstandigheid van Texas, wat ooit een eigen land is geweest met een eigen president. The Alamo heeft een interessante geschiedenis. Zelfs de wel bekende David Crockett heeft hier het leven gelaten in één van de vele slagen om dit bolwerk. Het was ook zeer leerzaam om de tour door The Alamo te doen. 

Vanuit The Alamo lopen we zo naar de wereld beroemde "Riverwalk". Het is net als de grachtjes in Utrecht, al moet ik zeggen......San Antonio is veel gezelliger. Vele terasjes en een prachtige wandelroute maken het een uniek stukje. Na één van die terasjes te hebben benut, zijn we tegen het eind van de middag weer terug gegaan naar de camping. 's avonds een "pizza'tje gegeten bij Big Lou's.

In Amerika is alles groter, maar dit is bizar!!! Natuurlijk moesten(op aanraden van Dennis Storm van 3 op reis(tv programma)) de super pizza proberen. We hebben er met 4 personen, 3 dagen van kunnen eten.Slapen met een VOL gevoel.

 

Vrijdag 3 april

Vanmorgen rustig aan gedaan. Ontbijten, kopje koffie. Het zonnetje schijnt vrolijk. Om 11 uur verlaten we San Antonio en rijden richting het westen naar de Mexicaanse grens. Het wordt een dag van lange, stille wegen. Steeds meer zien we de auto's van de Border Patrol langs de weg rijden. We komen in de buurt van Mexico. Ons doel is het Nationaal Park Big Bend, maar dat gaan we vandaag niet halen, dus we parkeren op een campground bij Seminole Canyon. Er is geen "hookup", dus geen wat de water en stroom. We doen het met onze eigen voorraad (wat we wel 4 a 5 dagen kunnen volhouden). We gaan 's middags nog met een gids mee de Seminole Canyon in. Een prachtige canyon waar, 4000 jaar geleden, mensen in de grotten leefden. Er zijn nog vele rotstekeningen en overblijfselen terug te zijn. Heel mooi en interessant dat ook de USA een prehistorie heeft.....

De avond is warm en we zitten naast de camper met een drankje en kunnen kilometers ver kijken over de Texaanse woestijn.

 

Zaterdag 4 april.

De tocht richting Big Bend voortgezet. De tank nog half vol (of leeg) dus nog goed voor zo'n 200 mijl (320km). Het is goede vrijdag, maar voor ons lijkt het een slechte vrijdag te worden. We rijden nu al een paar uurtjes door de woestijn en zijn nog geen benzinepomp tegen gekomen.....en inderdaad..... Het benzine lichtje is gaan branden.....bijna geen benzine meer. Op onze navigatie zoeken we het dichtbijgelegen pompstation. 32 mijl!! Of te wel nog 51 km. Rustig met het gaspendaal maar met zweet in de handen rijden we door. We halen het!!!!!! Op de deur staat...Gesloten.... Hopen dat de creditkaart hier werkt (soms met je zip code invoeren en dat werkt niet altijd). Gelukkig, hier wel !!!! Met volle tank vervolgen we onze we naar Big Bend National Park, wat weer zo'n 100 km zuidelijker ligt. Onderweg worden we nog staande gehouden door de border patrol, alles natuurlijk in orde en we mogen verder. Nadat we de toegang tot het park gepasseerd hebben is het nog 46 mijl naar de campground en de speed limit in het park is 45 mijl......dus, inderdaad nog een uur rijden. Aangekomen bij de campground wordt het moeilijk zoeken naar een vrij plekje.....Natuurlijk!!!! Paasweekend!!!!helemaal vergeten. Iedereen gaat er opuit dit weekend. Toch vinden we, met behulp van de ranger, een mooi plekje. We horen van de ranger dat dit ook het drukste weekend van het jaar in het park is. De rest van het jaar is het te heet om hier te kamperen. Ook het Paasweekend verloopt dus warm. Helaas oom hier geen elektra en water, dus de airco van de camper blijft uit. Dan maar de arko...(alle ramen kunnen open).

 

Zondag 5 april.

's morgens lekker rustig aan gedaan, want in de middag willen we een wandeling maken naar een warmwaterbron. Wandelschoenen aan, pet op, water mee en opweg. Een route van 8 mijl (13km). De route gaan behoorlijk omhoog en het is goed dat we goede bergschoenen hebben, want het is erg rotsig. Af en toe rusten, drinken en weer verder. Na 2,5 uur lopen komen we bij de bron. Heerlijk warm water komt uit de grond omhoog en vormt een natuurlijk "hottub". Daarna stroomt het water in de Rio Grande.

We ontspannen heerlijk in het water maar dan wacht ons nog de terugweg. Deze is dus toch even afzien aangezien dit onze eerste hike van het jaar is. Misschien iets te enthousiast geweest? We komen natuurlijk moe maar voldaan aan op de camping en dan is een koud biertje een heerlijke beloning.

De avond verloopt rustig, we zijn "uitgeteld".

 

Maandag 6 april.

We verlaten het Big Bend National Park aan de westzijde en rijden noordwaarts. Een mooie weg door de Texaanse woestijn met vele bergketens. We rijden niet te lang door, want het is prachtig weer. We stoppen in Balmorhea. Hier is ook een state park campground met een warmwaterbron. We parkeren de camper en gaan heerlijk zwemmen in het warmwaterbad. Er zwemmen ook vele visjes met ons of wij met hen. We relaxen de rest van de middag aan de waterkant. Het is warm, maar omdat we op 1500 meter hoogte zijn koeld het gelukkig in de nacht iets af zodat we toch kunnen slapen, al heeft Jacqueline nog wel last van de muggenbeten.

 

Dinsdag 7 april.

We rijden noordwaarts door de Texaanse prairie. Overal om ons heen zien we "ja-knikkers"en er rijden voornamelijk tankwagens op de wegen die daardoor behoorlijk slecht zijn. We moeten goed uitkijken voor grote gaten in de weg. Het landschap is eigenlijk best wel saai te noemen. Zo ver het oog rijkt.....Niets!!! Ja, af en toe zo'n ja-knikker. Ongemerkt verlaten we Texas en rijden staat nummer 8 binnen. New Mexico. Nog steeds noordelijk rijdend komen we bij Carlsbad Caverns National Park.

We maken hier een stop om de grotten te bekijken. Kaartjes kopen, zoals overal, in het Visitors Center.

We gaan met de lift 250 meter naar beneden de berg in en komen in een enorme grote ruimte. De "Big Room". We hebben tijdens onze vakanties best wel wat grotten gezien, maar deze is bij verre, de mooiste en grootste die we tot nu toe gezien hebben. Wouw, wat een prachtig natuur product.!!

We wandelen ongeveer 1,5 uur beneden door de vele zalen voordat we de lift weer naar de bewoonde wereld nemen. Toppie.

We rijden weer verder noordwaarts, passeren Carlsbad, en komen tegen 4 uur aan in Roswell. Waar, naar verluidt in 1947 een ufo is neer gestort. We bezoeken hier het museum waar feiten, fictie, coverup's en de waarheid niet ver uit elkaar liggen. Dus we verlaten het UFO Research Museum met nog vele onbeantwoorde vragen......(of was dat ook de bedoeling?)

Even buiten Roswell is een State Park "Bottemless Lake"waar we ons campertje voor de nacht stallen.

Het is eenheerlijke zwoele warme avond dus daar genieten we nog heerlijk van.

 

Woensdag 8 april

Vanuit Roswell gaat het nu westwaarts. De rit begint heerlijk relaxed en de weg is mooi recht en rustig. Later in de ochtend gaat het behoorlijk waaien en dat voel je wel met zo'n gevaarte van 10 meter en 60cm. De omgeving, daar in tegen, is prachtig. Mooie bergen, bossen, prairies en af en toe een stadje.

Rond het middaguur komen we aan bij "White Sands National Monument". Een groot gebied met sneeuwwitte zandduinen. De zonnebrillen gaan op, want je wordt bijna sneeuwblind. We rijden met de camper een tour door de duinen en genieten van dit "winterse landschap" bij een temperatuur van 26 graden. Jammer van de harde wind, maar daardoor wel mooie zandverstuivingen gezien. 

Via de zuidkant van de White Sands gaan we nu weer in noordwestelijke richting. (we moeten toch richting Las Vegas). Doen onderweg nog even boodschappen bij de Walmart en rijden om 5 uur de campground op van Caballo Lake State Park. Een mooi stekje met uitzicht op het meer. De wind is inmiddels ook gaan liggen en wij straks ook

 

Donderdag 9 april

Het zonnetje schijnt maar het is een frisse ochtend. We zijn ook op 1500 mtr hoogte en dat voel je aan de temperatuur 's nachts. We rijden eerst naar het noorden en passeren een stadje met de opmerkelijke naam "Truth or Consquences" (er wonen waarschijnlijk alleen maar eerlijke mensen). Bij Socorro slaan we linksaf naar het westen. Een lange weg door de bergen. The White Mountains. Onderweg komen we de "VLA" tegen. Very Large Array radio telescopen waarmee het helal wordt afgeluisterd. We passeren de staatgrens met Arizona en gelijk is het tijdsverschil met Nederland nu 9 uur. Ook rijden we nu het gebied van de Apache indianan binnen.

We komen bij onze bestemming van vandaag, Springerville. We gaan eerst even langs bij het torist info bureau voor Arizona. We worden vriendelijk ontvangen door een enthousiaste mevrouw, die ons ook gelijk een klein museum laat zien. Wat blijkt.....? Hangt er waarachtig een Rembrandt aan de muur!!!

Gewoon achter een plexiglas plaatje. Volgens ons hebben ze geen idee wat ze in huis hebben.

We krijgen ook verdere informatie en rijden naar de campground "Lyman Lake". Het is erg rustig en de ranger wijst ons een plekje (zijn favoriet) en niets te veel gezegd. we staan mooi met uitzicht over het meer. We maken nog een wandeling in de buurt en komen ook nog wat rotstekeningen tegen.

Ook dit meer ligt op zo'n 2000 meter hoogte dus de avond wordt snel fris. Vroeg onder de wol dus.

 

Vrijdag 10 april

De zon schijnt al als wakker worden. Het is fris. Dus na het ontbijt rijden we weer verder naar het westen.

Langzaam veranderd het landschap van woestijn naar bossen. De bomen worden hoger en de grote dennenbomen komen ook in zicht. We dalen van 7400 foot naar 5000 foot. Dus nog steeds op 1500 mtr hoogte, maar de temperatuuren is weer rond de 24 graden. Na een mooie rit door de uitgestrekte wouden van Arizona, komen we aan in Payson. We vinden hier een mooie campgound en plaatsen de camper. We hebben sinds enkele dagen nu ook weer WiFi, dus dit verhaal kan weer mooi "online".

 

Groetje van Rene en Jacqueline

En het vogende veslag zal waarschijnlijk wel het laatste zijn.

 

 

Reacties

Jaap en As A long time ago

Jeetje, ik hoef me niet af te vragen of jullie genieten, wat een prachtige reis en een mooi verslag. Allemaal interessante dingen zien, geweldig! Het is dat ikniet durf te vliegen maar anders..... hihi. Kus

Ans Bakkum A long time ago

Ben nog steeds jaloers. Wat een prachtige tocht maken jullie toch! Nog veel plezier en ik wacht jullie volgende ( hoop niet jullie laatste) verslag af.

rob A long time ago

idd jaloers maakend....mrr erugg leuk om te lezen

Margriet Pals A long time ago

We hadden het er nog over wat een vervelende vakantie jullie toch hebben. 😜

Daphne A long time ago

Heerlijk schatten! Leest allemaal weer prachtig weg 😄 volgende week in real life de verhalen 😘

Lina en Chris A long time ago

Goeiemorgen,

Zeker weer een mooi verhaal, lekker lay back!!
Dat stukkie van die lege tank is zeer herkenbaar maar daar toch iets lastiger!!
Geniet van het laatste deel, dan doen wij dat ook!
Sjoerrrr.....

Trees A long time ago

Bedankt weer voor de update! Liefs van ons

vader Piet A long time ago

dat neem je voor je leven mee

Hans Stuijfbergen A long time ago

Jullie verslag roept veel herinneringen aan mijn eigen trips op. Ook dat van de (bijna) lege tank... Alleen ik moest echt liften naar een tankstation op the loniest road. Daar komen jullie toch ook nog? :)

Andre en Marja A long time ago

Leuk om te lezen. We genieten mee.

gerda en marc A long time ago

Geniet nog even van deze prachtige reis,
voor je het weet ben je weer thuis! Xxx
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over Zuidwest-Amerika.
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over West-Canada.
Klik voor meer info!