We zijn in de States

Door Margreeet Woerlee op 24 aug. 2014 16:52:16

Hallo allemaal,

Jullie wachten natuurlijk op o ze Wild West verhalen....nou, wij doen echt erg ons best om er voor te zorgen dat die verhalen er komen.
Vrijdagmorgen zijn we op pad gegaan. Wilna heeft ons naar Schiphol gebracht. Op haar eerste vakantiedag is ze om 3.30 uur uit bed gestapt om ons veilig naar Schiphol te brengen. Onze eerste stop-over was in Sprang-Capelle waar we de moeder van Jolanda opgehaald hebben. Het was erg rustig op de weg dus na een uur waren we op Schiphol. Het lukte niet om zelf in te checken waardoor we naar een balie moesten. Daar waren we snel klaar. Achteraf gezien misschien wel te snel maar dat wisten we toen nog niet. Ons vliegtuig had vertraging dus konden we op ons gemak koffie drinken, afscheid nemen van Wilna en naar de gate lopen. Daar moesten we een paar uur wachten voordat we daadwerkelijk de lucht in konden. Het vliegtuig had een uur vertraging.
De vlucht begon met een blikseminslag op een van de vleugels. De piloot kwam nog even kijken maar er bleken geen problemen te zijn. Daarna werd het rustig en waren de uitzichten adembenemend mooi. Zo vlogen we over Groenland en zagen we enorme ijsvlaktes en mooie gletjsjers. Ook over de British Columbia en Alberta gevlogen. Helaas hebben we Medicine Lake niet kunnen ontdekken. Na 11 uur zitten,  waren we op de plek van bestemming. 
Omdat we een rolstoeler bij ons hadden werden we keurig opgehaald door personeel van het vliegveld. Hoe ze precies te werk gaan, is raadselachtig maar met enkele tussenstops stonden we toch snel bij de afdeling immigration. Daar staan dikke rijen wachtenden te popelen om de USA in te mogen. Wij mochten door een speciaal poortje en troffen een vriendelijke medewerker. Die zijn schaars hoor, maar ze bestaan! Alles ging goed, alle vingerafdrukken waren gelukt en ook de foto's van onze irissen waren perfect. Maar toen ging het mis. Mijn Esta formulier was niet goed. Ik moest me gaan melden bij second security, een kantoortje verderop. Moeders werd in een straf tempo naar de bagageband gerold, niet wetend waarom Anita en ik niet mee mochten. Anita en ik liepen naar het kantoor en daar schrokken we toch echt. Mijn paspoort moesten we inleveren en met een onaardig knikje werd ons duidelijk gemaakt dat we moesten gaan zitten en ons mond houden. Ik ben nog gaan zeggen dat we een oudere vrouw bij ons hadden in een rolstoel maar dat maakte geen indruk want Anita kon haar toch gaan.helpen. Na overleg hebben we besloten dat dat ook de beste optie zou zijn want we konden ook niet bellen met Jolanda. Afscheid genomen in de hoop dat ik toch verder zou mogen. Gelukkig raakte ik in gesprek met een vrouw uit India die geen idee had waarom ze zich moest melden. Dat leidde af. Eindelijk mocht ik op het matje komen. Ik voelde me een echte crimineel. Er werd niets gezegd en ik mocht ook niets zeggen. En toen werd er iets in mijn paspoort gekrabbeld en mocht ik plotseling gaan.
Op naar Anita die haar volgende avontuur had meegemaakt. Ze had moeder en de koffers gevonden maar nu mochten ze niet op mij wachten. Ze moest vertrekken. Dat was Anita niet van plan en opnieuw werd moeder alleen meegenomen. Anita heeft het voor elkaar gekregen dat ze Jolanda mocht bellen met de telefoon van de medewerker. Zodoende was Jolanda in staat om haar moeder op te vangen in de aankomsthal. Na wat geduim en een schietgebedje zag ze mij Amerika binnenstappen en konden ook wij richting de aankomsthal. Daar konden we Jolanda niet vinden dus Anita kwam opnieuw in actie. Ze heeft een telefoon geregeld en kon bellen naar Jolanda die heel dicht in de buurt stond. Yes we zijn allemaal in de States!

Reacties

Annie en Erik 24 aug. 2014 17:17:38

Zo dat is een verhaal op dag 1. Dat is nu een van de redenen dat wij Amerika niet op ons verlanglijstje hebben staan. Op het vliegveld is het gewoon onaardig volk. Gelukkig zijn jullie goed bij Jolanda aangekomen. Een mooie en fijne reis verder hopelijk zonder deze nare dingen. Geniet er van.

Niels Maaike en Tim 24 aug. 2014 17:21:24

O wat een hele onderneming, gelukkig met een goede afloop! Rust lekker uit bij Jolanda en voor daarna een hele mooie reis gewenst! Dikke kus van Tim X liefs van ons.

coby 24 aug. 2014 17:27:45

nou dames, dat is niet mis, gelukkig hebben jullie een eerlijk gezicht, maar leuk is anders, zeker voor de moeder van Jolanda. maar gelukkig kan het avontuur beginnen. nou ja het was al begonnen. met alle toestanden.Veel plezier en geen gekke dingen meer hé. kus

Jos en Hans 24 aug. 2014 17:33:37

Oei, dat hadden we dus niet moeten vragen, begrijpen we nu!
Maar jullie zijn nu alle 3 veilig in Amerika. lekker bijkomen, uitlachen (dat is jullie wel toevertrouwd) en genieten van de verdere reis.
groetjes (speciaal van Amke)

Wilna 24 aug. 2014 18:36:49

Wat een avonturen voordat jullie uberhaupt in de States waren. Maar goed dat je niet alles van tevoren weet, toch? Hebben ze nog wel verteld wat de reden was waarom je als een crimineel werd behandeld? De verhalen voor het 'mollenboekje' zijn er in ieder geval weer ...... Nu maar hopen dat de rest leuke en gezellige 'mollendetails' zullen zijn.
En ja, het shaken, dat was te verwachten want Anita zei vorige week nog dat ze dat nog nooit mee had gemaakt. En dat is de goden verzoeken natuurlijk?!?!
Hopelijk kan nu het echte genieten gaan beginnen, ik kijk dus uit naar jullie volgende blog.
Liefs, Wilna xxx

maria 24 aug. 2014 20:22:00

Geweldig, je maakt ook sltijd wat mee he Margreet?
Maar kan me wel voorstellen dat je 'm een beetje geeknepen hebt bij die hartelijke ontvangst in de States!
Hopelijk nog veel mooie verhalen van jullie, fijne reis verder,
Liefs,
Maria

Lia 24 aug. 2014 20:23:20

Wat een reis! Weet je nu waarom ze zo moeilijk deden? Maar jullie zijn gelukkig goed aangekomen en nu lekker genieten! Ik geniet van jullie verhalen en foto's

Liefs
Lia

Jos en Mels 25 aug. 2014 00:35:56

Oei, hopelijk verloopt de rest van de vakantie voorspoedig.
Heel veel plezier!!!!!!

Mien 25 aug. 2014 09:19:36

Wat een toestand maar vanaf nu gaat het beter hoor .Ga nu lekker genieten groetjes aan Jolanda Liefs Mien

kleine broertje 30 aug. 2014 15:29:36

Als ze jullie al als criminelen behandelen, hoe kom ik ooit door de douane heen lol,maar eind goed al goed. Kom nu maar op met de wild west verhalen
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.