Over kabouters en reuzen.

Door Peter - 24-05-2015 11:37

De volle dag in Visalia was gepland om alweer een Nationaal Park te bezoeken. Sequoia & Kings National Park lag een 50 mijl uit de buurt en een kleine 5000 voet hoger. Met een weersverwachting van zon met een klein beetje bewolking en een temperatuur van rond 26 graden (Celcius) kon de dag al niet meer stuk. Onderweg bleek dat het hoogteverschil best wel serieus te nemen was. Over smalle kronkelende weggetjes met scherpe haarspeldbochten ging het hoog de Siërra Nevada in. Net onder het wolkendek bleven we steken. De eerste Sequoia bomen stonden langs de weg en deed ons allemaal als dwergen uitzien. In het bezoekerscentrum hadden we een paar highlights uitgezocht om de dag mee in te vullen. Als eerste naar de grootste boom op aarde, de General Sherman Tree. Nog een kleine 3 kwartier verder het park in en van daaruit met de, ook hier aanwezige, park shuttle naar Moro Rock, een uitzichtspunt over het halve park. Het park zelf was in dit weekend al behoorlijk gevuld en er waren maar weinig parkeerplaatsen beschikbaar. Boven de General Sherman Tree, was nog een parkeerplaats die we konden gebruiken. Na een wandeling van een halve mijl, waarbij we langzaam de mist inliepen, kwamen we bij deze imposante boom aan. Onderweg hadden we ook al grote bomen gezien, maar deze reus stak alle anderen naar de kroon. De koning onder de bomen! Hier hadden we een speciaal doel mee voor ogen. We wilden hier met zijn allen, samen met de Hopsjlokkersvlag, op de foto. In een aan en af van fotografen en modellen vonden we een bereidwillig stel datzelfde foto wilde maken. Laat daarbij nou ook net een professionele fotografe zitten! Dit kon niet meer stuk. In "no time" stonden we dan ook perfect op het plaatje. We vergaapten ons nog aan wat andere woudreuzen en gingen toen met de shuttle door naar het Museum. Na een kort intermezzo bij de tentoonstelling besloten we om te voet naar de Moro Rock te lopen. Een trail van 2 mijl. Niet te ver maar wel heel bijzonder. De route liep door het bos vlak langs gigantische woudreuzen. Ook kwamen we langs omgevallen bomen die als een huizenrij het bos verdeelden. Het bleef echter wel steeds mistig waardoor er spookachtige beelden opgeroepen werden. Dit maakte het bos echter alleen nog maar interessanter. Aan de voet van de Moro Rock was de mist op zijn dichtst. We besloten toch door te zetten en ook de laatste tientallen meters omhoog te klimmen. Over stijle trappen en paadjes kwamen we helemaal boven aan. Het pad was spectaculair en de top was eng, met een zicht van nog geen 10 meter. Toen we boven waren opende zich het wolkendek en gaf het een blik prijs op het lager gelegen dal, waar de weg zich in tientallen bochten doorheen slingerde. Een geweldige aanblik!  Na een kort moment van rust begonnen we aan de terugtocht. Van Moro Rock gingen we met de shuttle omlaag. Onderweg hoorden we nog van andere bezoekers dat ze tijdens hun wandeling nog een 3 tal beren tegen waren gekomen. Helaas of gelukkig hebben wij dat nog niet mee gemaakt, maar wat niet is kan nog komen. In het hele gebied waar we komende dagen zitten, komen beren vrij in de natuur voor. Oogjes en oren openhouden dus.

Groetjes,  Peter

Reacties

Mike 24-05-2015 13:06

I have been admiring your photo's and reading your blog with great interest.

Truly a holiday of a lifetime. Best wishes and take care.
Mike and Annemiek

Alie 26-05-2015 21:38

Nog steeds geweldig zo te zien.
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Infodag zat. 23 nov @ Zwolle
drie regio's, twee campers
Meld je gratis aan
20 oktober: Roadshow in Breda
Zuidwest-Amerika, West-Canada en camper!
Meld je gratis aan