Van Palmsprings naar Phoenix

Door Charel Wolvekamp - A long time ago

Dag 18 Palm Springs
De snelweg hiernaartoe stond vol reclameborden, dorre droge woestijn, beige gekleurd en tot onze verbazing meer vuilnis. Palm Springs daarentegen is een oase van mooie palmen, ressorts vol mooie bungalows en schone straten. s Winters wordt dit oord door rijke oude Amerikanen gebruikt om te overwinteren. Nu is het hier ook zomer en rond de 40'graden. De wind die er waait komt regelrecht uit een föhn te komen.  Het RVi resort waar wij aankwamen was ook super-de-luxe, ik moest van de mannen vooral zeggen dat dit de allermooiste was. Ik vond persoonlijk die in de natuurparken leuker, met dat klein wild om ons heen. Een prachtig zwembad met bedjes onder paraplu's en zonneparty tenten. De toiletten en badkamers blonken zo dat het bijna pijn deed aan je ogen. Een doosje met een krekelgeluidje hadden we hier niet nodig. Als er één begon, volgde het hele koor.  Nog even terug over ogen gesproken : de eerste dagen van onze vakantie hadden we allemaal last van prikkende ogen. We dachten "zal wel de jetlag zijn en wellicht een combi met de hitte". We kunnen jullie nu wel vertellen dat die pijnlijke ogen gewoon door de hitte komen. Droogte en hitte is geen goede combi voor ons Europese blauwogen. Na het aankomen werd er natuurlijk snel een duik genomen in het zwembad, er was verders geen mens. Ja, wie gaat er nou vrijwillig in die hitte zitten? Afijn, wij overlegd wat verder te doen. Een buitenactiviteit leek ons geen optie, dus zochten we een shoppingmall op. We konden daar lekker dicht bij parkeren en wij daar naar binnen. Van buiten zag dit er als een hele grote bungalow uit. Vanbinnen betraden we dus de eerste verdieping en kon je er zelfs nog een lager. Daar was het natuurlijk aangenaam koeltjes. Bij het weg gaan daar zochten we nog een supemarkt, want we hadden besloten al ons eigen ingeslagen eten op te eten en hadden daarvoor nog wat nodig. Wel we vonden er een met allerlei versproducten, zo gaaf geëtaleerd. Een potje verse olijven kostte alleen al 5 dollar, dus we hadden dit keer geen discounter te pakken maar een maxcounter......
In het park hadden de jongens al gezien dat er een paar gasbarbeques stonden. Dus wij na een drankje bij ons woonwagentje op naar de openbare barbecue. Na een tijdje vonden we het lichtknopje waarmee we toch iets beter konden zien wat we aten, hadden al wat kaarsjes aangestoken, daar het plekje niet erg verlicht was. Af en toe flitste het in de verte van het onweer. Ook daar was verder weer niemand, al liep er wel ineens tussen de twee barbecues een ongenodigde platte gast. Nou stikt het hier van de krekels, maar deze was wel erg plat. Ik riep nog 'zal toch geen kakkerlak zijn' maar jawel hoor, we vonden er daarna nog één. Brrrrrr. 
Toen ging opeens overal het licht uit. Overal om ons heen geen lichtjes meer. De muziek ging uit, ook al was dat niet zo een gemis, want het was van het soort 'voorhemels', je weet wel een symphonie van heel rustige muziek, waar je niet vrolijk, uitbundig, eigenlijk een beetje niets van wordt.....niks deed het meer, behalve onze gasbarbeque. Dus eten konden we bij kaarslicht. Hahaha, gekkigheid. 
Na gegeten te hebben wij weer terug naar ons stekkie. Overlegd wat morgen te doen. Char had nl. de laatste overnachtingsplek over het hoofd gezien. Als we hier zouden blijven dan zouden we om 7:30 moeten vertrekken om op tijd op zaterdag ons motorhome in te leveren. Madelief wilde het liefst blijven, die heeft het helemaal gehad, is reismoe en die hitte is vooral voor haar niet prettig. Nick en ik kozen voor doorrijden en dicht bij de inleverplek een overnachting te doen en Char en Nino waren neutraal. Dus gingen Nick en ik op zoek naar nog zo een leuke plek en die vonden we op RVI Campground Sunrise. Ze hebben daar ook weer een leuk zwembad en een biljartzaal voor de mannen. Kan ik op mijn gemakje de boel gaan inpakken en de volgende dag relaxed naar het inlevergebeuren.
We speelden wederom een potje Skibo en nu waren Nick en Nino steeds aan t winnen. De airco stond al een hele avond aan en in onze vrieskist onder het dekbedje gingen we lekker slapen.......
Dag 19
Nick en Nino gingen na het ontbijt nog ff in de fitnessroom, ff de spiertjes wakker maken. Na gedouched, ingepakt en afgekoppeld te hebben zijn we nu voor de laatste keer een lange tijd onderweg. Ik wordt er al weer een beetje weemoedig van. Ik zal het weer gaan missen, zo lekker met zijn vijfjes. De roadtrip is ons heel goed bevallen. Vandaag kunnen we 370 km. dezelfde weg volgen. Char reed dit stuk.
Onderweg stopte we midden in de dessert. Nick en Nino waren hongerig geworden van hun gesport. Er was een benzinestation afgebroken maar ze hadden de overkapping lagen staan. Dus de camper daaronder, eitje op de motorkap gebakken, aircootje aan, tafel gedekt en eten maar. Char had een hele vakantie goed vleeswaren ingeslagen dus we doen nu lekker driedubbel op het brood. Heerlijk, echt American style. Nick werd onze volgende chauffeur.
Het was verder een voorspoedige reis. We vonden de Sunflower snel en checkten in. Komt Char terug met twee nieuwe campgrounds op zijn papiertje, mochten we daar niet in! De oudste moest ouder zijn dan 55 en de jongste niet jonger dan 35. Discriminatie!!! Hadden we toch de Opa's en Oma's bij ons moeten hebben! Tsssss...
Gelukkig was de andere campground niet te ver weg en na 25 km. gereden te hebben kwamen we daar aan. 
Deze campground heet Destiny Phoenixp....we kregen een plekje voor 3 dollar extra bij de toiletten, douches en zwembad. Doken daar natuurlijk met zijn allen in. Daarna lekkér relaxen met een chipie en een potje kaarten en toen brak er een dessertstorm uit. Mijn haar was zo droog, de skibokaarten legden we op tafel met op elke stapel een steentje.  Strax nog ff verder de koelkast leeg eten, slapen, en morgen de boel in pakken en schoon maken. De inleverplek voor de camper ligt zo een 40 minuten hiervandaan, dus das fijn. Morgen verblijven we dan nog een nachtje in hetzelfde hotel als op de eerste dag hier en dan vertrekken we om 9:00 naar Philedelphia, alwaar we op het vliegtuig richting Amsterdam gaan......
Groetjes en liefs van ons, enne, wordt vervolgd, San
 

Reacties

Lineke A long time ago

Hallo luitjes. Wat een belevenissen. Kan me voorstellen dat jullie er een beetje weemoedig van worden, nu het eind inzicht is. Hoop dat je hier weer kunt wennen.😆 geniet van de laatste momenten. Goede reis terug. Ben benieuwd naar de foto's en live story's. 💋

Monica A long time ago

Een hele goed terugreis ! En nog ff fijn genieten van jullie laatste daagjes samen !!,

Opa en Oma A long time ago

Bijna aan het einde van jullie belevenissen. Wat zullen jullie veel te vertellen hebben.Er zal ook wel uitgerust moeten worden. Wij wensen je een veilige terugreis!!!!!

Ingrid Bras A long time ago

Jeetje wat gaat dat snel. Nu alweer voorbij maar gelukkig mooie herinneringen voor de restvan jullie leven. Goeie veilige terugreis en tot snel zodat we jullie reisverhalen live kunnen horen. Xxx

olga&bob A long time ago

En zo komt er weer een eind aan een fantastische reis. Heel fijn dat we door jullie verslagen zo hebben kunnen meeleven. Een hele goede terugreis gewenst en tot ziens.

olga&bob A long time ago

En zo komt er weer een eind aan een fantastische reis. Heel fijn dat we door jullie verslagen zo hebben kunnen meeleven. Een hele goede terugreis gewenst en tot ziens.

Aggie A long time ago

Wat vliegt de tijd.... Geniet nog even van de geweldige roadtrip en alvast veilige reis terug!
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over Zuidwest-Amerika.
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over West-Canada.
Klik voor meer info!