Lake Maligne

Door J. Schaefer - A long time ago

Woensdag 16sept

We werden als ijspegels wakker van morgen. Zo koud hebben we het nog niet gehad, de verwarming bracht soelaas, maar de airco jaagt dan tegelijkertijd kou uit het plafond, dus laten we het nooit te lang draaien. Ontbijt met yoghurt en fruit leek ons niets, de oplossing was spek en eieren en omdat we toch naar het Visitors Center in Jasper moesten, konden we dat mooi combineren. 
Bij het uitrijden van het kamp wacht ons een verrassing, op en naast de weg staan vrouwtjes Wapiti herten te grazen, ze trekken zich niets aan van auto's en campers en fotografen, zij vullen hun magen en een beetje hoger ligt Pa Wapiti cool de boel in de gaten te houden en zijn harem te bewaken, een machtig gewei op de kop, hij duldt geen tegenspraak hij weet dat hij de baas is. 
Na de nodige foto's rijden ook wij verder, zo hebben andere auto's een kans beelden te schieten. In het Visitors Center krijgen we alle informatie, maar er zijn zoveel mensen op Wifi dat het ons niet lukt binnen te geraken en we hebben zin in ons ontbijt. En dat smaakt, heerlijke hete koffie en stevige pancakes met spek en eieren voor mij en oeuf bénédict met ham een lekker sausje en aardappeltjes voor Hans. We zijn helemaal klaar om het Maligne Lake te gaan veroveren. 
De tocht ernaar toe is prachtig, het is bewolkt met soms stukken blauw en zon in de lucht. De herfstkleuren worden met de dag intenser. Eerst komen we aan het Medicine Lake, het peil van het water staat erg laag, later horen we waarom en de bossen rondom een groot deel van het meer zijn in een brand ten onder gegaan. Al die zwartgeblakerde stammen, wat een triest gezicht. 
Uiteindelijk komt het einddoel in zicht, we zitten hier op 1650 m en dat voel je. We kopen de tickets voor de boottocht en dan blijkt dat een zekere Mary Schaeffer in 1907 dit meer heeft bezocht met haar gezelschap, te paard. Zij was een Amerikaanse Quaker en wetenschapper, met haar man trok zij graag op expeditie. Als ik zeg dat ik ook Mary Schaefer heet wordt iedereen enthousiast, we krijgen korting voor de boottocht en ze stellen voor dat wij de boot van 13uur nemen, want dat schip heet ook Mary Schaeffer. Wel grappig allemaal.
De trip is inderdaad schitterend, onze schipper is een jong meisje uit Australië en de gids een jonge knul uit Ontario. Hij geeft leuk uitleg en je kan er veel van opsteken. Het einddoel is Spirit Island, waar we een kwartiertje aan land gaan om prachtige foto's te kunnen nemen. We hebben weer eens behoorlijk geluk. Hoewel het helemaal bewolkt is zijn de toppen van de besneeuwde bergen en gletschers goed te zien en vormen een grijs en ijzig contrast met het groene water en de enkele kano die we kunnen ontwaren. De dag voordien had het gesneeuwd en was er nauwelijks zicht en morgen wordt er na de middag ook weer regen of sneeuw verwacht. 
Op de terugweg brak de zon door en in Jasper hadden we goede Wifi ontvangst, de benzine voor Bertha is hier in Alberta een stuk goedkoper, dus zit de tank weer helemaal vol.
Richting camping met een ommetje langs de tramway, of kabelbaan naar de top van de Whistler, het is nu echt zonnig en zacht. We zitten nu een stuk boven Jasper en hebben zelfs hier al een mooi uitzicht over het dal.
Eenmaal bij onze plek gaat Hans zijn krantje lezen en ik fantaseer een eenpansgerecht met de zelfgeplukte groentjes wat worstjes en bacon en de rest van de pasta. Na ons ontbijt gaat het er in als koek.
Ik loop nog een ommetje voor het donker wordt en dan dit blog schrijven, de foto's binnenpakken en lekker onder de wol. Hans is me al voor, morgen trekken we weer verder naar Banff via de beroemde Icefield Parkway. Als we onze weer app Yr mogen geloven zal het zonnig en droog zijn. Als dat waar is, hoera.

Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Meld je nu gratis aan voor de Reizigersbeurs @ Zwolle. Klik voor meer info!
7 maart: Infodag in Zwolle
Zuidwest-Amerika, West-Canada, Oost-Canada en Oost-Amerika!
Meld je gratis aan