Vancouver (rustdag)

Door op 22 mei 2016 05:24:41
Zaterdag 21 mei is een rustdag in Vancouver. Nou ja, rustdag... De hele dag staat in het teken van een verkenning van Vancouver. Ons plan is om daartoe gebruik te maken van de zogenaamde 'Hop on, hop off-bus' die in Vancouver rondrijdt. Op advies van de  receptioniste van de camping lopen we over de Lions Gate Bridge (1550 feet) naar de overkant van de Fraser River, een niet ongevaarlijke tocht omdat zowel voetgangers als fietsers hier gebruik moeten maken van een smalle doorgang. Het is een hele klim en de voettocht kost ons zeker 20 minuten. 

We komen uiteindelijk uit bij Prospect Point, een van de halteplaatsen (nr 10) van de Hop on, hop off-bus. Nadat we kijkje hebben genomen op Prospect Point, een plaats die uitzicht geeft op de Fraser River en de skyline van Vancouver, zoeken we de halteplaats op. Gelukkig duurt het niet lang of de bus verschijnt. We stappen aan boord, waarna een vriendelijk meisje van de busmaatschappij bij ons komt zitten. Ze overhandigt ons een overzichtskaart met daarop alle 24 halteplaatsen, resp. bezienswaardige plaatsen. De kosten van de 24-uurs tour zijn niet gering: 30 euro p.p. Maar voor dit geld kun je dus 24 uur lang de hele stad blijven rondrijden en op- en afstappen waar je wilt. Bovendien zijn de kosten van een bootovertocht naar Granville Island in de prijs inbegrepen. 

Wij blijven de eerste ronde van de bustour tot aan het einde lekker zitten. Een beetje uitpuffen en tegelijk een indruk krijgen hoe de stad eruit ziet en wat onderweg echt leuk is om te gaan bekijken. De volledige rondtoer duurt maar liefst ruim twee uur. Als we aankomen bij halteplaats 24 in Waterstreet stappen we uit. We drinken een kopje koffie met een broodje en vervolgen dan onze weg vanaf opstapplaats 1! We worden gewezen op de Steam Clock in deze straat, een klok die dus op stoom werkt en letterlijk stoom afblaast. 

Tijdens de rit in de bus worden de passagiers met behulp van een cd telkens verteld waar we zijn en wat daar te zien is. Dat is leuk, denk je, zeker de eerste keer. Maar de manier waarop de informatie wordt doorgegeven -via dialogen tussen een man en een vrouw - is zodanig 'gespeeld' dat je er na een kwartier al schoon genoeg van hebt. Mede door het enorme volume waarop ons de informatie in de oren wordt geblazen. Onnodig om te zeggen dat dit alles bepaald geen aanmoediging is om een volgende busronde opnieuw mee te maken. Maar ja, we moeten wel, omdat we nu pas goed weten wat er te zien is in Vancouver. 

Via het Convention Centre, gaat het langs de haven waar grote cruiseschepen liggen afgemeerd. Daarna passeren we Coal Harbour, Deadmans Island waar diverse totempalen staan, en Vancouver Aquarium. Onderweg raakt het ons dat tientallen daklozen, bedelaars en junkies in deze stad op straat hun kostje bij elkaar moeten scharrelen door geld aan voorbijgangers te vragen of blikjes te verzamelen waarvoor ze kennelijk ' statiegeld' krijgen van de lokale overheid. 

Vanaf halteplaats 6 t/m 11 rijden we door het immens grote Stanley Park. Tot 2006 was het bos in dit geweldige park ondoordringbaar dicht en had je geen uitkijk op de oceaan. Echter, een geweldige storm in dat jaar deed ruim 10.000 bomen, die soms al honderden jaren oud waren, sneuvelen en zorgde voor een dusdanige uitdunning van de bebossing dat je hier en daar vrij uitzicht op de oceaan hebt gekregen. Het zal decennia duren voordat de natuur zich hiervan hersteld heeft.
 
Bij halteplaats 11, English Bay, aarzelen we of zullen uitstappen. De zon schijnt en het mooie strand lonkt, maar dan besluiten we toch voor Granville Island, halteplaats 14, te kiezen. Vanaf deze stop bij Burrard Bridge is het een korte voettocht naar de boot die ons naar het kleine schiereiland zal brengen. Maar niet alleen wij zijn op deze gedachte gekomen. Dus moeten we enkele boten aan ons voorbij laten gaan, voordat ook wij aan boord kunnen gaan. Het elektrisch aangedreven bootje brengt ons in luttele minuten naar de overkant. 

Daar worden we opgewacht door een drukte van jewelste. Granville Island is meer een groot horecagebied dan een plaats voor kunst en cultuur. Dat is er ook wel, maar mondjesmaat. De vele eet-en drinkgelegenheden overtreffen echter alles, en ze zitten ook nog allemaal redelijk tot goed vol. Tijdens onze voettocht door de straten van het eiland komen we een glasbewerkingsbedrijf tegen. Voor een open etalage is een medewerker aan het werk en brengt het glas aan een lange stok in een vurige oven. Interessant om te zien maar het hele bewerkingsproces willen we maar niet afwachten. We moeten immers door om de volgende bus te halen bij halteplaats 18 die aan de rand van het schiereiland ligt. 

Daar aangekomen, is het opnieuw geweldig druk. De eerstvolgende bus is dan ook helemaal afgeladen als we vertrekken. Gelukkig kent de bus alleen maar zitplaatsen! In Georgia Street stappen we weer uit bij het Pacific Centre. We dwalen even rond door dit grote winkel- en warenhuiscomplex en proberen vervolgens uit te vinden welke bus we nodig hebben naar het campingterrein zonder dat we opnieuw de voettocht over de Lions Gate Bridge hoeven te maken. Een gedienstige buschauffeur van lijn 240 meldt ons dat we zijn collega van lijn 246 moeten hebben. Voor de zekerheid vragen we die of onze informatie klopt. Ja, hij stopt net over de brug, zegt hij. Dat is ook inderdaad het geval, maar wel op 20 minuten loopafstand..... 

We denken eerst nog maar een andere bus terug te nemen, maar kiezen dan toch maar voor de voetreis naar de camping. Eenmaal aangekomen bij de camping, beseffen we dat er toch ook eten op tafel moet komen. Dus lopen we toch nog even door naar de lokale Mall om daar inkopen te doen. We kiezen voor een pizza omdat José best wel moe is en geen zin meer heeft om te koken. Rond de klok van zeven zijn we terug in de camper en genieten onze voeten van een overdadige rust. Heel laat zullen we het deze avond zeker niet mee maken, zo is mijn stellige indruk. 

Reacties

Heleen 22 mei 2016 13:21:57

Hallo Wim en Jose ,

Deze dag heeft jullie veel laten zien geloof ik . Als ik het zo lees wordt er veel van Jose haar voet gevraagd? Wat jammer is het toch he , zo een lange verre reis die een beetje aangepast moet worden door fysieke omstandigheden . Herkenbaar verhaal .
Zo zullen wij het ook moeten gaan doen , ik kan geen trappen lopen , veel en lang lopen is er niet bij door mijn onderdanen en mijn andere fysiek , maar het is zo als het is .we maken er maar het beste van .uitstel heeft voor ons denk ik geen zin ,daar ik waarschijnlijk alleen maar minder ga worden ,ipv beter . Dus :πŸ˜‰ We plukken de dag maar .
Uit je verslag blijkt wel dat er enorm veel mensen daar op de been zijn ( zij hebben blijkbaar geen beletsels 😜) vanwege het bijzondere weekend . Wel een beetje jammer voor jullie ?
Morgen gaan jullie weer verder richting .......?
De drukte zal ook op de wegen wel drukker dan normaal zijn , dus veel sterkte om het vehikel zonder ongelukjes verder te brengen richting eindstation .

Wij gaan zo langzamerhand de puntjes op de I zetten met nodige vereiste noodzakelijkheden ( activering pasjes voor USA , banden voor koffers omdat we ze niet mogen afsluiten met slot , aansluitstekkers halen voor ifone , ipads etc , ed zaken )

Morgen zonder medicijnen starten, wat ik wel een beetje eng vind, maar we zijn nog twee dagen hier ,dus kijken wat er gebeurd met mij πŸ˜•
Wo starten met andere medicijnen .hopelijk brengt het gewenste resultaten , want nu merk ik toch dat ik naar wordt bij inspanning .

We zijn nu beiden thuis , maar het is haast niet te geloven, hoe druk en vol onze dagen zijn ........ik hoop dat dit wel een beetje gaat veranderen, want dat is waar we naar uitkeken....rust !

Het weer is hier weer bewolkt, zeker niet koud te noemen, maar eerder benauwd.
Het blijft erg wsselend .

Tot zover weer de reactie op jullie verslag . Je bent goed bezig hoor Wim , iedere dag een verslag. Klinkt haast als huiswerk van vroeger ( wat jij zelden deed πŸ˜‰πŸ˜œ)

Geniet verder van alle dingen die nog komen gaan .

H g van ons uit O B
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.