Victoria (rustdag)

Door op 27 mei 2016 04:35:59

Vanmorgen worden we eigenlijk iets te laat wakker. Althans, we komen voor ons doen vrij laat uit bed, 8.15 uur. Snel douchen dus en ontbijten. Daarna lopend naar bushalte 14. We hebben dit keer geluk. Nauwelijks zijn we bij de halte aangekomen of genoemde bus komt de hoek omdraaien. We stappen op en nestelen ons achter in de bus. Na de gebruikelijke route te zijn gevolgd, arriveren we zo' n 25 minuten later bij onze uitstaphalte aan de Douglas Street.

We lopen direct door naar het hotel The Empress aan de Goverment Street. Onderweg moet José nog even toiletteren bij de public washrooms van het Visitors Centre, waarna we de hop on, hop off-bus pakken. Het is dit keer wel heel erg druk. We hebben geluk nog een plaatsje te kunnen bemachtigen. Staanplaatsen kennen ze in deze bus niet, want daar heeft de vervoersmaatschappij geen vergunning voor, vertelt de buschauffeur later. Een enkele overtreding op dit punt en de busmaatschappij mag een dag niet rijden. Lees: een dag geen inkomsten! En gezien de hoeveelheid toeristen die dagelijks gebruikmaken van deze sight seeing bus is daarmee geen geringe omzet gemoeid.

Onze ticket is nog tot 12.30 uur geldig, dus rijden we slechts een halve Tour mee. Bij Craigdarroch Castle stappen we uit en lopen het laatste gedeelte naar het kasteeltje toe. Ook daar is het best druk. Er staat een kleine file voor de deur maar die wordt snel weggewerkt. Na betaling van de entree en het schoonvegen van de voeten - iedereen moet zijn of haar schoenen langs een rolband halen - staan we binnen en krijgen tekst en uitleg van de gids hoe we door het kasteeltje moeten lopen. Gebouwd in 1887-1890 door de Schot Robert Dunsmuir die fortuin had gemaakt uit de winning van steenkool, is het kasteeltje 5 etages hoog met op elke verdieping tenminste 4 kamers. José treft in iedere kamer veel antieke meubelen en voorwerpen aan om van te smullen. Ook is zij helemaal weg van de glas-in-loodramen die veelkleurige bloemmotieven bevatten. Verder zijn overal in het kasteel houten wand- en plafonddelen aangebracht. Een indrukwekkende stenen schouw op de benedenverdieping is een plaatje om te zien. Natuurlijk zijn er veel meer dingen te noemen, maar ik houd het hierbij en noem verder alleen nog de fantastische ligging van het kasteeltje. Boven vanuit het ronde torenkamertje kijk je helemaal uit op Victoria en natuurlijk op de kust.....

Na Craigdarroch Castle lopen we terug richting het centrum van Victoria. Dit keer is het doel Christ Church Cathedral aan de Burdett Avenue, eigendom van de Anglicaanse Kerk, en domicilie van de bisschop van British Columbia. Deze in gotische stijl gebouwde kerk dateert van 1896. Het is feitelijk het derde gebouw. De eerste kathedraal, gebouwd in 1856, is door brand verwoest. De tweede die van 1872 dateerde, werd te klein door de toenemende groei van de gemeente. We stappen binnen en worden verwelkomd met orgelmuziek. Even nemen we plaats op een van de zitbanken en genieten van het mooie orgelspel. Een vrouw die in de war is, verstoort het concert door bij het wasvat hardop een gebed uit te spreken, onderwijl haar voorhoofd voortdurend met water nat makend. Ineens loopt ze weg en geeft nog een harde gil voordat ze naar buiten gaat. Dat brengt mij ertoe om ook door te geven dat er veel van zulke mensen in Victoria rondlopen. Het is wat dat betreft een stad met twee gezichten, zoals elke stad dat wel heeft, vrees ik.
 
Tegenover Christ Church Cathedral ligt het tentenkamp van de tientallen daklozen, junkies en bedelaars, waarover ik gisteren sprak. Nu we er langs lopen, vallen ons meer dingen op. Het is een groot kamp dat uit losse, elkaar overlappende tentdaken bestaat. Op een groot zeil bij een ingang prijkt de veelzeggende tekst: It aint pretty, this is tent city. Het tentenkamp is bezaaid met losliggende rommel en ik vrees dat het mede daardoor met de hygiene beroerd is gesteld. Veel activiteiten en mensen zien we overigens niet. Een politiewagen is in de onmiddellijke omgeving geparkeerd om een oogje in het zeil te houden. Van enige overlast merken we overigens helemaal niets.
 
Als we richting het centrum lopen, denken we eerst een bezoek te gaan brengen aan het British Columbia Museum om ons daar uitgebreid te laten voorlichten over de geschiedenis van Vancouver Island en meer in het bijzonder van de First Nations, de indianen die hier van oudsher hebben gewoond. Aansluitend zouden we dan nog een drie kwartier durende natuurfilm in 3-D kunnen zien over de nationale parken in de USA, die in het IMAX-bioscoop wordt vertoond. Maar aangezien het op dat moment al 14.15 uur is, zien we voor vandaag daar vanaf en stellen dat uit tot morgen.
 
In plaats daarvan pakken we de buslijn die naar Swartz Bay gaat, onze vertrekplaats zaterdagochtend met de ferry naar Tsawwassen bij Vancouver. Niet alleen zien we daardoor iets van de omgeving daar, maar ook weten we dan precies hoe we zelf zaterdagochtend onze weg naar de ferry moeten vinden. Omdat we een dagkaart hebben, kunnen we gratis mee. En we krijgen waar voor ons geld, want de bustocht naar de ferryterminal duurt maar liefst meer dan een uur! Want we niet hebben verwacht, is dat bus 72 langs alle kleine plaatsen gaat en onderweg bij vele tientallen haltes stopt. We zien daardoor weliswaar veel van de omgeving, maar het is een lange uitputtende zit.
 
Aangekomen bij de terminal maak ik even een pitstop bij de toiletten om vervolgens vliegensvlug terug te lopen naar José die al op weg is naar buslijn 70, die op punt staat te vertrekken. Nu hebben we meer gelik, want deze bus gaat - gelukkig - niet door alle kleine plaatsen en stopt ook bij aanzienlijk minder haltes. Toch duurt het nog drie kwartier voordat we weer in hartje Victoria staan om daar de vertrouwde buslijn 14 naar de camping te nemen. Inmiddels is het echter spitsuur geworden, zodat ons uithoudingsvermogen nog een keer op de proef wordt gesteld.
 
Ruim over zessen bereiken we onze uitstaphalte waarna we weer onze tippel naar de camping hebben. Voorlopig hebben we onze bekomst van het openbaar vervoer. Moe schuiven we een half uur later aan een vol bord met macaroni. Gezien het feit dat onze lunch slechts uit een half broodje ham/kaas bestond, gaat dat er zeker in. Een kop koffie maakt het verder af. Morgen staat onze laatste dag in Victoria op het programma, met in elk geval het bezoek aan het museum.
 
 
 
 
 
 
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.