14/10 - van Page naar Bryce Canyon

Door Kristof & Elke - A couple of years ago

Deze ochtend werden we gewekt door de huilende wind, misschien maar goed ook anders lagen we wellicht nog te slapen 😁. Het weer is wel een stuk veranderd buiten gisteren, gelukkig hadden we toen zo 'n mooie dag... 

Vandaag gaat onze route opnieuw een stukje verder: we trekken naar Bryce Canyon National Park! Na een zalig doucheke en een stevig ontbijtje in onze camper (het weer nodigt niet bepaald uit om buiten te ontbijten) maken we ons rijdende huisje klaar om te vertrekken. Alles dat los zit krijgt een plekje toegewezen👌: we're good to go on our 3 hour trip! 🚙

Terwijl Kristof het rijden op zich neemt duikt Elke voor de zoveelste keer in de Trotter op zoek naar de leukste activiteiten in Bryce Canyon. Het aanbod aan trails is hier opnieuw zeer uitgebreid. Bovendien kan je enkele ervan op de rug van een paard beleven: dat zien we wel zitten! 👀 

We telefoneren eventjes om te horen of er nog plaats is voor de trail deze namiddag. Geen enkel probleem voor de vriendelijke heer aan de andere kant van de lijn: om 2 uur start er eentje van anderhalf uur. We dienen wel al aanwezig te zijn voor de briefing om 1u15. Utah time ...😶... 

We waren eventjes vergeten dat we effectief een tijdszone opschuiven tijdens onze reis, namelijk 1 uur minder van Arizona naar Utah. Zo zal het wel wat krap worden om op tijd aan de lodge te geraken, maar toch bevestigen we, deze belevenis willen we niet missen! 

En of het krap in tijd was! Om 10 uur Arizona time (dus 11u Utah time) moesten we nog tanken, lunchen en ons omkleden en hadden we nog een rit van een goede 75 mijl te gaan, goed voor een dik uur 'n half. 😅 Daarbovenop komt nog eens dat we eigenlijk niet zo heel veel meer brandstof in de tank hadden, iets minder dan een kwartje en het dichtstbijzijnde tankstation was nog wel een eindje rijden... 😓 Op een gegeven punt vroeg Kristof zelfs aan Elke om eventjes op te zoeken in de User Manual hoeveel mijl/kilometer nog met de camper kan gereden worden wanneer het benzine-symbooltje oplicht op het dashboard... 😱 Toen kreeg Elke wel een paniekske. Ze zag het al voor zich: moeten stappen tot aan het volgende tankstation om terug te keren met een jerrycannetje benzine 😶. 

Het was toch geruststellend te lezen dat wanneer de wijzer Empty aanwijst de camper gebruik maakt van de reservebrandstof... Maar ja, hoeveel mijl dat dan is... ❔

In ieder geval hebben we de laatste 30 mijl iedere mijl afgeteld tot aan het tankstation, we waren dan ook opgelucht daar te geraken zonder problemen!

Tijdens het tanken hebben we onze lunch klaargemaakt om snel op te kunnen eten onderweg. 🤪

Wanneer we terug vertrekken valt ons op hoe schitterend het weer lijkt te zijn. 

De zon straalt en achter glas is het heerlijk. Elke twijfelt dan ook om een kleedje aan te trekken voor de rit te paard. Een korte check naar het weerbericht haalt die gedachte vrij onmiddellijk terug neer: op dit moment is het namelijk 2°C in Bryce Canyon en zal de temperatuur nog onder het vriespunt zakken vandaag. 😮 

Bij aankomst aan de lodge (op tijd trouwens woehoe!) is het dan ook een aantal lagen truien in combinatie met een lange broek geworden...

Goed gemutst (🤭 sorry, blijft grappig) kunnen we aanzetten naar de paarden. Kristof krijgt Hollywood toegewezen en Elke mag het ritje doen op Loreta. De trail die we gaan doen op de rug van deze paarden start op de rim van Bryce Canyon en baant zich temidden de hoodoos een weg naar de bodem van de Canyon. We krijgen de raad om zoveel als mogelijk aan te sluiten zodanig dat de paarden niet opeens in draf schieten bij het dalen op een eng baantje. De gedachte alleen al zorgt voor wel wat stress bij Elke. Het is voor haar een van de eerste keren dat ze op een paard zit en de vorige keer is ondertussen ook al weer vier jaar geleden... Kristof is er zeer gerust in en is dan ook blij een zweepje mee te krijgen zodat hij af en toe het gaspedaal kan induwen 😁.

Eens iedereen op z'n paard is geholpen kunnen we vertrekken. Elke heeft nog steeds stress waardoor ze het eerste kwartier het fenomenale uitzicht niet echt heeft gezien. Het helpt ook niet dat het paard waarop ze zit een grote voorkeur heeft om de zanderige rand naast de afgrond af te wandelen in plaats van de veilige binnenband van de heuvel. 😱 Gelukkig heeft ze snel door dat het paard graag toegesproken wordt met lieve koosnaampjes en daardoor wat centraler begint te lopen. "that's a good girl" of "you're doing great Princess" worden om de haverklap gebruikt en al snel groeit het vertrouwen. Het lukt dan ook eindelijk om ten volle te genieten van de omgeving en dit adembenemende schouwspel volledig op te nemen. Kristof zit superrustig op zijn paard en het lukt hem dan ook om tijdens de rit wat foto's te trekken of een babbeltje te slaan met de cowboys. Een van de cowboys vertelt hem over de grond in de Canyon die volzit met ijzer en magnesium waardoor het risico op blikseminslagen heel groot is. Wanneer het dondert moet je eigenlijk maken dat je zo snel mogelijk weg bent. Tijdens ons ritje zien we dan ook veel verwoeste bomen door blikseminslagen.

Het was een heel toffe ervaring om eens tot de bodem te gaan op de rug van een paard, maar veel langer had het ritje toch niet moeten duren. Onze benen en knieën zijn die houding helemaal niet gewoon! Het hoeft dan ook niet te verbazen dat we onze wandeling daarna over de Bryce Canyon Rim gedaan hebben met pijnlijke O-benen.

Op het einde van onze wandeling was het echt wel koud waardoor we beslissen om terug naar de camper te gaan en naar een winkeltje in de buurt te rijden: onze frigo moet nog eens opgevuld worden. 

Wanneer we daarna op de camping toekomen is het echt zeer koud! ❄ 

We staan gekampeerd op North Campground zonder full hookup plaats. Als we willen verwarmen zullen we de generator moeten aanzetten en dat verbruikt benzine en is ook maar toegelaten tot 8uur. We zetten de generator een halfuurtje aan en duffelen ons ondertussen goed in onze slaapzakken. We maken ons potje klaar en zoeken ondertussen een en ander op over altitude sickness. Elke voelt zich al een paar dagen wat grieperig en kortademig en blijkbaar zijn dat ook net de symptomen van altitude sickness. We zitten dan ook al een tijdje op grotere hoogtes... Er kan weinig aan gedaan worden gezien het je lichaam is dat zich probeert aan te passen aan de veranderende omstandigheden, behalve voldoende rusten, alcohol vermijden en veel water drinken. We besluiten dan ook om na het eten de camper snel vriesveilig te maken (door de waterpomp uit te zetten en alle leidingen te laten leeglopen), snel onder de wol te kruipen en elkaar warm te houden in deze zeer koude nacht! 

Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Vandaag en morgen: gratis webinars over allerlei bestemmingen
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor onze online infodag met presentaties en adviesgesprekken.
Klik voor meer info!
Kom naar onze infodag op 3 oktober in Zwolle.
Meld je gratis aan!