1846: Oregon Treaty

Oregon Country strekte zich begin negentiende eeuw uit van de Rocky Mountains naar de Grote Oceaan, van Californië tot aan Alaska. De Verenigde Staten en Groot-Brittannië deelden dit rijke en vruchtbare gebied. In het oosten was de grens vastgesteld op de 49e breedtegraad, in het westen werd geen overeenstemming bereikt. Even leek het op een oorlog uit te draaien, maar ook hier werd uiteindelijk de grens op de 49e breedtegraad gesteld. De Britten kregen Vancouver Island.

Achtergrond

Na de oorlog tussen de Verenigde Staten en Groot-Brittannië in 1812, die gevoerd werd om grondgebieden rondom de Grote Meren (op de huidige grens tussen de VS en Canada), werd de grens in het oosten van het continent getrokken op de 49e breedtegraad. In het westen kwam men niet tot een overeenkomst en werd het gebied dat ongeveer huidig Washington, Oregon, Montana en British Columbia bestreek, samen te delen. Tien jaar lang zouden de gebieden door zowel de VS als Groot-Brittannië gebruikt mogen worden voor handelsposten en forten. Deze regeling werd tot twee keer toe verlengd, totdat de Britten in de gaten kregen dat het gebied wel erg snel veramerikaniseerde. Dit was het gevolg van migratie langs de Oregon Trail, een route door de VS van oost naar west over de Great Plains en door de Rocky Mountains. Het gebied, dat als Oregon Country bekendstond, werd hierdoor snel gekoloniseerd door Amerikanen.

Old Oregan Trail

Manifest Destiny

In de negentiende eeuw ontstond in de VS een nieuw denkbeeld over imperialisme, Manifest Destiny. Amerikaanse kolonisten geloofden dat zij voorbestemd waren om zich overal op het Noord-Amerikaanse continent te vestigen en hun cultuur te verspreiden. Dit leidde onder andere tot verdrijving van indianen uit hun oorspronkelijke leefgebieden en oorlogen tegen Mexico en Spanje (onder andere om de gebieden rond Texas, Nieuw-Mexico en Californië). Ook Oregon Country kwam hen als vanzelfsprekend toe, zo vonden ze.

In 1844 mislukte een bespreking tussen Amerikaanse president Polk en de Britten over een grensbepaling. Polk werd vervolgens onder druk gezet door verschillende Amerikaanse expansionisten die hem op het bijna heilige recht van de VS wezen. De VS hoefden niet te wachten op een overeenkomst met de Britten, maar hadden het simpele recht om het gebied te annexeren, in naam van het Manifest Destiny. In 1845 sprak president Polk zich uit over de ‘duidelijke en onaanvechtbare’ claim van de VS op Oregon Country. Hij wuifde het voorstel van de Britten om een derde partij het probleem op te laten lossen weg. Als gevolg hiervan werden grensposten in zowel de VS als in Canada versterkt, in afwachting van oorlog.

Manifest Destiny

Columbia District

Voor Groot-Brittannië was het gebied, dat voor hen bekendstond als het Columbia District, belangrijk voor de handel. Aan het einde van de achttiende eeuw werd de zeearm van de Grote Oceaan, Puget Sound in huidig Washington, al geclaimd voor de Britten. Snel daarna volgden andere handelsposten voor de Canadese Hudson’s Bay Company (HBC). De invloed van de handelsmaatschappij strekte zich uit van Russisch Alaska in het noorden tot aan de Rocky Mountains in het oosten en Mexicaans Californië in het zuidwesten.

Het uitgebreide handelsnetwerk van de HBC zorgde ervoor dat er maar weinig nieuwe nederzettingen gesticht werden. Deze zouden de rijk florerende bonthandel in gevaar brengen, waardoor kolonisatie van het district afgeraden werd. Dit zorgde er uiteindelijk voor dat de Britten qua inwonertal een grote achterstand hadden op de Amerikanen, die het gebied vanaf de jaren 1830 binnenstroomden via de Oregon Trail.

Hudson Bay Company

Afloop met een sisser

Ondanks zijn beloften en agressieve, oorlogszuchtige woorden was president Polk bereid een compromis met de Britten te sluiten. In 1845 had de VS namelijk Texas ingelijfd en een jaar later kwam het daardoor tot een oorlog. Mexico beschouwde Texas namelijk ook als deel van zijn territorium. Polk wilde geen oorlog op twee fronten voeren en tekende de Oregon Treaty op 15 juni 1846. De grens werd vanuit het oosten doorgetrokken over de 49e breedtegraad. Groot-Brittannië kreeg de macht over Vancouver Island en de huidige Canadese provincie British Columbia en de VS over de huidige staten Idaho, Montana, Oregon en Washington.

1841: Oprichting United Province of Canada1864: Conferenties van Québec en Charlottetown