Onverwacht is er een nieuw onderwerp in de Amerikaanse verkiezingsstrijd opgedoken: de benoeming van een nieuwe rechter in het Supreme Court. Het is een positie van groot politiek belang, rond de benoemingen ontstaat dan ook altijd heisa.
Het is een van de merkwaardigheden in de Verenigde Staten dat juist in een totaal drooggelegd gebied in het zuiden van Tennessee, in Moore County, een van ’s werelds beroemdste whiskeymakers is gevestigd. Hier komt Jack Daniel’s vandaan, de drank die associaties oproept met kampvuren, cowboylaarzen, countrymuziek en zware motorfietsen.
Nadat op de partijconventies in juli elke partij kandidaat heeft genomineerd, beginnen de ‘echte’ verkiezingen. Vanaf dat moment volgen tv-debatten tussen de Democratische en Republikeinse kandidaten (en eventueel een onafhankelijke derde kandidaat) in de aanloop naar de verkiezingsdag, 8 november. Hoe gaan die verkiezingen ook alweer in hun werk?
De eerste klap is zoals bekend een daalder waard, maar na de eerste klappen van de caucus in Iowa en de primary in New Hampshire weten we eigenlijk nog niet veel meer dan voordien.
Met het naderen van de Amerikaanse presidentsverkiezingen – wat heet: ze zijn pas in november 2016, dus over ongeveer negen maanden – zullen we weer talloze partijbijeenkomsten met rood-wit-blauwe vlaggen en ballonnen langs zien komen. Ook de partijsymbolen worden dan van stal gehaald: de Democratische ezel en de Republikeinse olifant. Het zijn geen voor de hand liggende mascottes voor een politieke partij. Grappig is dat één man ze allebei populair heeft gemaakt.
Op 1 februari 2016, vindt in Amerika de Iowa Caucus plaats. Traditioneel krijgt deze veel aandacht, want het is de eerste caucus in het jaar van de Amerikaanse presidentsverkiezingen en wie het hier goed doet, heeft publicitair de wind mee. Maar... wat is een caucus eigenlijk? En wat betekent de term primary, die vaak valt in de aanloop naar de presidentsverkiezingen?
Nu de eerste voorverkiezingen voor de deur staan, in Iowa (1 februari) en New Hampshire (9 februari), belanden de presidentsverkiezingen in hun tweede fase. Als we het afgelopen halve jaar overzien zijn er twee verrassingen: bij de Republikeinen Donald Trump – wie kent ’m niet – en bij de Democraten Bernie Sanders. Verrassend is niet dat ze meedoen, verrassend is dat ze nog steeds meedoen, en ook nog eens met veel succes.
Alleen mensen die lang en diep onder een steen hebben geleefd zal het zijn ontgaan: we zijn in het jaar van de Amerikaanse presidentsverkiezingen beland. Hoewel die pas in november plaatsvinden, wordt er al behoorlijk lang op alle fronten campagne gevoerd en wordt het de komende weken en maanden alleen maar drukker. Wat staat ons – beter gezegd de Amerikanen – de komende tijd te wachten?
