Camperreis Washington & Oregon deel 1: de kustroute

Onze camperreis door de Verenigde Staten start in Vancouver, Canada! Na een verplichte hotelnacht halen we onze camper op. Linea recta rijden we naar de grens met de VS. Met onze paspoorten, ESTA en I-94 bij de hand, beantwoorden we wat vragen, wordt een blik in de camper geworpen en krijgen we een GO! Verse groente en fruit mag je niet meenemen de grens over, dus de eerste stop aan Amerikaanse zijde is een Walmart. Met volle voorraadkasten sturen we via groene eilanden en kleurrijke bermen zuidwaarts naar de eerste camping in Anacortes, Washington.

De eerste volle camperdag staat Olympic National Park op het programma. Dit park is uniek omdat je er drie totaal verschillende landschappen vindt: regenwoud, ruige kust en bergen met eeuwige sneeuw. Het park is enorm uitgestrekt. Mirjam overnacht daarom eerst in Elwha aan de noordkant en daarna in Kalaloch Beach in het zuidwesten. Zo bezoeken ze tegen de klok in alle delen van Olympic.

Onze favoriet is het Hoh Rain Forest. Dit is een van de natste plekken van de VS. Op de Hall of Mosses Trail lopen we tussen bomen die helemaal bedekt zijn met mos en varens. Het is er gigagroen! Het rondje is kort - nog geen anderhalve kilometer - en ook goed toegankelijk.

De volgende dag gaat de wekker om half 7. Het is extreem laagtij, dit komt maar enkele keren per jaar voor. Ik trek er in mijn eentje op uit om zeeleven te spotten. Er is niemand op het strand. Ik loop richting de kustlijn, naar de rotsen die uit het water steken. Er verschijnt een geultje met water, waar ik niet omheen kan. Hup, schoenen uit en tot de kuiten door het ijskoude water. Je moet er wat voor over hebben. Op de eerste rotsen zie ik niets, maar verderop val ik in de prijzen. Kleine, grote, kleurige zeesterren en anemonen. Alle rosten struin ik af, maar wel met het idee dat ik weer terug moet. Als het vloed wordt, kom ik niet terug via dat geultje en wordt het zwemmen. Met een grote glimlach kom ik op tijd terug. Mijn dag kan niet meer stuk. Later lees ik: 'Tide pools can be so interesting that you might lose track of time'. Nou, zo is het echt!

Tip: Kom vroeg bij de het Hoh Rain Forest, of na 16.00 uur; wachttijden op piekmomenten lopen op.
Tip: Slaap aan zee op Kalaloch Campground. Plan je strandwandeling bij eb (check de tide tables). Dan loop je zo het strand op, staan de rotsen droog en zie je zeesterren en zeeanemonen.

De volgende dagen van deze camperreis spendeert Mirjam aan de Oregon Coast, met overnachtingen in Cannon Beach, Depoe Bay, Coos Bay en een uitstapje net over de grens naar Californië.

Highway 101, de route langs de kust, is een hoogtepunt op zich. Via een gigantische brug rijden we Oregon binnen. Het oogt hier gelijk wat netter en de wegen zijn ook beter. Bij Cannon Beach wandelen we naar Haystack Rock, een broedplaats van papegaaiduikers. Aan de kust van Oregon en Washington zie je op meerdere plekken 'seastacks': eenzame rotsen die hoog boven alles uittorenen. Dit wordt afgewisseld met zandstranden, pittoreske baaien en ruige rotskusten met vuurtorens.

Hug Point is een leuke korte tussenstop. Bij eb zijn er grotten en een heuse strandwaterval. Bij Depoe Bay op Sea & Sand RV Park zit ik voor de camper als er walvissen voor de kust opduiken.

De volgende dag voegen we zeeleeuwen toe aan ons wildlife-lijstje. We verwachten ze eigenlijk bij de Sea Lion Caves bij Florence. Maar helaas, in het voorjaar liggen ze vaak buiten op rotsen. De grotten zijn leeg. Mooier (en gratis) is Shore Acres State Park bij Coos Bay, een uur verder naar het zuiden. Hier liggen ze hoor, te zonnebaden op de rotsen. Ze laten zich uitgebreid fotograferen.

Aan Highway 101 stoppen we nog bij Devils Punchbowl, Otter Rock en Seal Rock. Yachats ziet er ook erg gezellig uit, maar we rijden door, we schieten niet op. Er is te veel moois op deze route. We eindigen de dag net over de staatsgrens, in Redwood National & State Parks. Slingerwegen leiden ons tussen de mammoetbomen door. We slapen op een campground in het bos en lopen een korte trail. Wat voelen we ons klein tussen deze reuzen. Het is een ontzettend leuke afwisseling op wat we eerder al zagen aan de kust.

• Het heeft de verwachtingen overtroffen.
• Rijden van noord naar zuid is ideaal: je kunt vaker stoppen bij de viewpoints. In tegengestelde richting verhinderen doorgetrokken strepen dat vaak.
• Het mooiste stuk is het zuidelijke deel vanaf Cannon Beach.
• Het weer was fantastisch voor deze tijd van het jaar: zeventien tot twintig graden met vaak zon.
• Verrassend sealife: zeesterren, anemonen, mosselen, krabben, zeeleeuwen, zeehonden en walvissen.
• Campings hebben in juni genoeg plek (buiten het weekend). Boeken niet noodzakelijk, tenzij je een toplocatie wilt.

Mirjam vervolgt haar reis terug naar Vancouver door het binnenland van Oregon en Washington. In deel 2 van deze blog komen er drie nationale parken aan bod, voordat ze naar Seattle gaat: Crater Lake, Mount Rainier en North Cascades. Bekijk het vervolg: Oregon & Washington - het binnenland.