Hells Canyon, Oregon

Hells Canyon Oregon Duizelingwekkende diepten, kolkende stroomversnellingen, prachtige rotsformaties en fantastische uitzichten: dat moet Hells Canyon zijn. De 16 kilometer brede en 2.412 meter diepe kloof is officieel de diepste kloof van Amerika. Hells Canyon is nog dieper dan de Grand Canyon in Arizona. Het voor deze breedtegraad milde klimaat en de vele tekenen van inheemse volken die het land ooit hun thuis noemden, maken een bezoek aan Hells Canyon nog meer de moeite waard. De Hells Canyon is enorm. Kijk goed waar je overnacht! Vanuit Enterprise bezoek je gemakkelijk Wlallowa Lake State Park, dat ook wel 'Gateway to Hells Gate' heet. Vanuit Halfway rijd je gemakkelijker naar Hells Gate Dam.

Bezienswaardigheden & activiteiten

Hells Canyon Scenic Byway: Hells Canyon Oregon Een mooie manier om de Hells Canyon en omgeving te verkennen is via de Hells Canyon Scenic Byway. De Byway loopt door de noordoostelijke hoek van Oregon, langs de 2.400 meter diepe kloof en om de 3.000 meter hoge pieken van de Wallowa Mountains. Je ziet basaltkliffen, sneeuwbedekte bergtoppen en de rand van de duizelingwekkend diepe kloof. Onderweg maak je kennis met de culturele rijkdom van het vroegere thuisland van de Nez Perce-indianen. Je kunt beginnen in La Grande en vervolgens in een grote boog om de Wallowa-bergen, via Enterprise, en het Wallowa-Whitman National Forest naar het zuidelijk gelegen Baker City rijden (je kunt natuurlijk ook in Baker City starten). Aan de oostelijke kant van de weg ligt de Hells Canyon in de Snake-rivier. Rondom de Byway ligt het recreatiegebied van de Hells Canyon, de Eagle Cap Wilderness Area en het Wallowa-Whitman National Forest. Hier zijn campings en wandelpaden aangelegd.

Grande Ronde: Hells Canyon Oregon Als je bij de stad La Grande begint, rijd je door de cirkelvormige vallei van Grande Ronde. Omsloten door de Blue en Wallowa Mountains was de vruchtbare vallei ooit een zomerse ontmoetingsplek voor Umatilla-, Shoshone- en Bannock-indianen. Tegenwoordig is het een rijk landbouwgebied waar onder andere tarwe, munt en grassen verbouwd worden. Ook vind je er veel vee, schapen en paardenranches.

Joseph / Wallowa Lake: Wallowa Lake, Hells Canyon Oregon Via de plaatsjes Elgin en Minam brengt de route je naar Joseph, een bloeiend kunstenaarsdorpje dat bekendstaat om zijn brons. Op ongeveer tien minuten rijden ligt het Wallowa Lake, dat is gevormd door gletsjers en wordt omringd door besneeuwde bergpieken. Het bijna tien kilometer lange meer is geliefd bij waterskiërs, jetskiërs en roeiers. Ook kun je er paardrijden en wandelen. Je kunt met de kabelbaan naar de top van Mount Howard, waar je vanaf 2.156 meter hoogte uitkijkt over drie staten. Wallowa Lake behoort tot Wallowa Lake State Park. Vlakbij bevinden zich heel veel prachtige uitzichtpunten. De plaats Enterprise is een goede overnachtingsplaats.

Hells Canyon Overlook: Hells Canyon Oregon Op een hoogte van 1.650 meter heb je een overweldigend uitzicht op de Hells Canyon en de Seven Devils Mountains in Idaho. Op informatiebordjes lees je meer over de canyon. Je bereikt het punt via een zijweg van de Scenic Byway; Forest Road 490. Vanaf hier is het een paar kilometer rijden naar het uitzichtpunt. Volgens de Nez Perce-folklore is de diepe kloof uitgegraven om hun voorouders in de Blue Mountains te beschermen tegen alles aan de andere kant van de kloof in Idaho. Volgens geologen ontstond de kloof door miljoenen jaren erosie door de Snake-rivier. De Hells Canyon National Recreation Area bevat een 114 kilometer lang stuk langs de Snake-rivier in zowel Oregon als Idaho.

Hat Point: Hells Canyon Oregon Hat Point is na Hells Canyon Overlook het best bereikbare uitzichtpunt. Het biedt uitzicht op het centrale deel van de Hells Canyon en ligt op 2.100 meter hoogte, waardoor je de Snake-rivier ver beneden je ziet. De weg ernaartoe is lang, maar erg mooi, vooral eind juli / begin augustus als de wilde bloemen in bloei staan. Volg na Joseph niet de Scenic Drive, maar Highway 350 richting Imnaha. Hier begint een voor personenauto’s toegankelijke weg naar het uitzichtpunt (37 kilometer, reistijd ongeveer een uur). Let op: de weg is vaak pas vanaf juli sneeuwvrij.

Hells Canyon Dam: Hells Canyon Oregon Heb je genoeg tijd, dan kun je tussen de Overlook en de plaats Halfway de afslag nemen naar Oxbow. Vanaf hier is de Hells Canyon Dam te bereiken. Je steekt de rivier over en rijdt via de staat Idaho over de steile, smalle Hells Canyon Road (Idaho Power Road) naar de 36 kilometer noordelijk gelegen Hells Canyon Dam. Hier vind je het Hells Canyon Creek Visitor Center, waar je meer te weten komt over de rivier en de kloof. Bovendien heb je zicht op hele wilde delen van de Snake-rivier. Vanaf de Hells Canyon Overlook is het zo'n twee uur rijden naar de dam. Van de dam naar Halfway ongeveer 1,5 uur.

Halfway: Hells Canyon Oregon Halfway is een centrum voor buitenactiviteiten als backpacken, paardrijden, raften en jagen. Vanaf hier vertrekken veel mensen naar de Hells Canyon. Via een rafttrip wordt de grootsheid van de canyon duidelijk en heb je grote kans veel wilde dieren te spotten.

Baker City: Hells Canyon Oregon Maak in Baker City, bijgenaamd 'Queen City of the Mines' een wandeling door het National Historic District. De gebouwen zijn bijna allemaal gebouwd in late 19-eeuwse Victoriaanse stijl. Ten noorden van de stad kun je het National Historic Oregon Trail Interpretive Center bezoeken. Hier staan de inheemse volkeren, ontdekkers, pioniers en kolonisten die de Oregon Trail bereisden centraal. Er zijn interessante tentoonstellingen en het uitzicht van de locatie bovenop de heuvel is ook de moeite waard.

Vervoer

De Hells Canyon Scenic Byway (ook wel bekend als de Wallowa Loop Road) is de belangrijkste toeristische route in de omgeving van de Hells Canyon. De route is in totaal 335 kilometer lang en loopt van La Grande in een grote oostelijke boog om de Wallowa Mountains naar Baker City. Via het oostelijke deel van de weg kun je uitzichtpunten over de Hells Canyon bereiken. Aangezien de weg niet vlak is, een aantal haarspeldbochten telt en hier en daar vrij smal is, kost het je ongeveer 6 tot 8 uur om de route te rijden. Vanwege sneeuwval opent de weg vaak pas in juni en sluit het weer na de zomer, meestal ergens in oktober.

Klimaat

Hells Canyon Recreational Area kent een tamelijk gematigd klimaat, ondanks het feit het zo noordelijk ligt. Dit komt doordat de invloed van de zee zelfs op deze afstand nog goed te merken is. ’s Zomers is het overdag warm, zo tussen de 20 en 30 graden Celsius. ’s Winters vriest het meestal licht tot matig. De meeste neerslag valt in de lente.

Geschiedenis

Miljoenen jaren geleden botste een oceaanplaat met daarop uitgedoofde vulkanen met de plaat waarop het Noord-Amerikaanse continent ligt. Dit had veel vulkanische activiteit tot gevolg en het landschap werd bedolven onder dikke lagen lava. Uiteindelijk veranderde de streek hierdoor in een hoog plateau, waarin de Snake-rivier vanaf zo’n zes miljoen jaar geleden langzaamaan de kloof uit begon te slijten die nu Hells Canyon heet.

Van oudsher woonden in Hells Canyon en verschillende indianenstammen, waaronder de Nez Perce, Shoshone en noordelijke Paiute. Bewijs daarvan komt van pictogrammen, petrogliefen (rotstekeningen) en overblijfselen van oude huizen langs de Snake-rivier in de National Recreation Area. De milde winters en het rijke planten- en dierenleven zorgden voor goede levensomstandigheden. In 1806 bezochten drie leden van de expeditie van Lewis en Clark het gebied van Hells Canyon, maar ze keerden terug voor ze de diepe delen van de kloof hadden bereikt. In 1811 verkende de expeditie van Wilson Price de Hunt Hells Canyon, toen ze een kortere route zochten naar de Columbia-rivier. De honger en kou dwongen hen om terug te keren.

Na de verkenners volgden de mijnwerkers. In de jaren zestig van de negentiende eeuw was er goud ontdekt in de rivieren nabij het huidige recreatiegebied, en al snel werd ook Hells Canyon overspoeld door goudzoekers. Mijnbouw bleek hier echter niet rendabel te zijn. Langs de oevers van de Snake-rivier zijn nog restanten te vinden uit deze periode. In de winter van 1877 vluchtte een groep Nez Perce-indianen onder leiding van Chief Joseph de Wallowa Valley uit. Er waren al een tijd conflicten met de nieuwkomers in de vallei en Joseph besloot naar Canada te trekken, samen met 250 mannen, vrouwen en kinderen. Nog geen veertig kilometer op weg, werden ze gevangengenomen en naar reservaten overgebracht. Toch blijft de vallei voor hen van belang. De Nez Perce komen elk jaar in de vallei samen voor een Powwow (feestelijke bijeenkomst).

Meld je nu gratis aan voor ons webinar over Zuidwest-Amerika.
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over West-Canada.
Klik voor meer info!