Paspébiac, Québec

Paspebiac Quebec Het vissersdorp Paspébiac ligt op het Gaspé-schiereiland in het oosten van Québec. Paspébiac herbergt een zandbank van 1,5 kilometer lang: de Banc-de-Paspébiac, die eindigt in de baai van Chaleur. Ook is hier het Paspébiac National Historic Site. Uitgestrekte laaglanden met daarin verschillende meren zorgen voor een prachtig uitzicht. Daarnaast is het afvaren van de kustlijn zeer de moeite waard, natuurlijke omstandigheden hebben gezorgd voor een fraaie omgeving op het water. 

Bezienswaardigheden & activiteiten

Banc de Pêche de Paspébiac National Historic Site: De lange zandbank bij Paspébiac speelde een belangrijke rol bij de ontwikkeling van de regio. Door de natuurlijke haven kon gemakkelijk vis aan land worden gehaald uit de Golf van Saint Lawrence. In de achttiende eeuw werd een eerste permanente visserspost gesticht. Gedurende vijftig jaar werd er gedroogde kabeljauw verhandeld en Paspébiac ontwikkelde zich in rap tempo. Er werden pakhuizen gemaakt voor de opslag en verwerking van de vis en er kwamen visserswoningen en warenhuizen. De tien resterende gebouwen zijn te bezoeken in Paspébiac Fishing Banks Historic Site. De maritieme omgeving is eenvoudig en harmonieus.

Feiten

Staat Quebec
County Gaspésie-Îles-de-la-Madeleine
Oppervlakte 94,54 km2
Inwoneraantal ongeveer 3,500
Tijdzone gmt -5 (6 uur vroeger dan in Nederland)

Geschiedenis

Halverwege de achttiende eeuw wordt een inwoner van het eiland Jersey naar Canada gestuurd op zoek naar een geschikte plek om vis te vangen. Charles Robin vindt in 1766 zo’n plek, waar aangemeerde schepen veilig uit de wind liggen. Robin start zijn eigen bedrijf, dat al gauw winstgevend wordt. Tijdens de Amerikaans-Engelse oorlog wordt Paspébiac geplunderd door piraten. Robin keert teleurgesteld terug naar Europa. Na de oorlog keert hij terug en in 1783 richt hij de Charles Robin Company op en richt hij zich op de kabeljauwvangst. Er worden visserswoningen, pakhuizen en werkplaatsen gebouwd.

In 1802 laat Robin het bedrijf na aan zijn neven en vertrekt uit het gebied. Het bedrijf zal tot 1870 flink groeien en de vis wordt verscheept naar Brazilië, Portugal, Spanje, Groot-Brittannië, Italië en het Caribische gebied. Wanneer de bankensector in crisis raakt en er nieuwe conserveringstechnieken worden ontwikkeld, moet het visserijbedrijf omvormen. De Charles Robin Company wordt in 1924 overgenomen en verandert zijn naam in Robin,Jones and Whitman. De vis wordt voortaan bevroren getransporteerd, maar blijkt al gauw niet meer rendabel. Ondanks de opening van een 'general store' met vestigingen over de hele kustlijn van Gaspé, kon het bedrijf niet meer worden gered. In 2004 wordt het faillissement aangevraagd.

Meld je nu gratis aan voor ons webinar over Zuidwest-Amerika.
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over West-Canada.
Klik voor meer info!
Kom naar onze infodag op 5 september in zwolle.
Meld je gratis aan