5 liedjes die je niet meer uit je hoofd krijgt

door Lisa Huis in 't Veld za 18 jun. 2016 11:00

Elke keer dat de naam Blue Ridge Mountains valt of we alleen maar denken aan San Francisco, is het weer zo ver: er nestelt zich een melodietje in ons hoofd dat er de rest van de dag niet meer uit wil. Gedeelde smart is halve smart, dus hierbij onze top vijf van liedjes over de USA die je niet meer uit je hoofd krijgt!

Is this the way to Amarillo?

'Is this the way to Amarillo?', zingt Tony Christie in zijn bekende hit. Het nummer gaat over een man die naar Amarillo (Texas) reist om zijn geliefde te zoeken. Grappig weetje: Het nummer had bijna ‘Is This the Way to Pensacola?’ geheten. Helaas viel er weinig te rijmen op Pensacola en week de schrijver uit naar Amarillo. Daar kun je ten minste iets mee, zoals ‘Every night I've been hugging my pillow’ en ‘I've been weeping like a willow’.

Almost Heaven

John Denver bezong West Virginia en de Blue Ridge Mountains in zijn beroemde hit Country Roads en noemde ze 'almost heaven'. Niets is minder waar, zo ervaar je als je over de Blue Ridge Parkway rijdt. Deze weg slingert door de prachtige Blue Ridge Mountains en laat je maar liefst 750 kilometer lang genieten van prachtige bezienswaardigheden, uitzichten en de landelijke omgeving van Virginia en North Carolina. De Parkway verbindt Shenandoah National Park in Virginia met Great Smoky Mountains National National Park in North Carolina.

Flowers in your hair

Als je San Francisco bezoekt, draag dan bloemen in je haar. Althans, dat is het advies van Scott McKenzie. Houd de bloemen stevig vast terwijl je fietst over de Golden Gate Bridge, in (of beter gezegd: aan) een een kabeltram over de heuvels zoeft of per boot onderweg bent naar gevangeniseiland Alcatraz. Het liedje werd geschreven ter promotie van het Monterey Pop Festival in 1967. Saillant detail: John Philips schreef het in slechts een half uur! Het lied roept de luisteraar op om in vrede naar San Francisco te komen. McKenzie bezingt verder de hippiecultuur en flowerpower.

Born in the USA

Een vierde nummer dat gegarandeerd in je hoofd blijft hangen is deze hit van Bruce Springsteen. Hoewel dit nummer op veel zonnige playlists prijkt voor een roadtrip door Amerika, is de tekst wat minder shiny. Springsteen schreef het als eerbetoon voor vrienden die vochten in de Vietnamoorlog. Sommigen van hen keerden niet terug. Het gaat eveneens over de negatieve effecten van de Vietnamoorlog op de samenleving en op de Vietnam-veteranen die moeite hadden de draad weer op te pakken na terugkeer uit de oorlog.

Empire State of Mind

Om de oren van je (reis)gezelschap te sparen, kun je dit liedje het beste in je hoofd houden (en het niet luidkeels meezingen). De hoge noten die mevrouw Keys zingt, zijn niet voor iedereen weggelegd! Het liedje gaat over de stad New York en bevat verwijzingen naar specifieke locaties en beroemde inwoners. De schrijfsters hadden tijdens een zomer in Londen zoveel heimwee naar New York, dat ze - ondanks de drukke straten, de krioelende mensenmassa en het slechte metrosysteem - een lofzang op de Big Apple schreven.