Elke keer dat de naam Blue Ridge Mountains valt of we alleen maar denken aan San Francisco, is het weer zo ver: er nestelt zich een melodietje in ons hoofd dat er de rest van de dag niet meer uit wil. Gedeelde smart is halve smart, dus hierbij onze top vijf van liedjes over de USA die je niet meer uit je hoofd krijgt!
De eerste vrijdag in juni is het in Amerika National Donut Day. Het was u vast niet opgevallen, maar deze feestdag stamt al uit 1938 en is een initiatief van een instelling waarvan je het niet zou verwachten: het Leger des Heils.
Je ziet ze tegenwoordig ook in veel Nederlandse winkels: Oreo’s, chocokoekjes met crèmevulling en tegenwoordig zelfs ook peanut butter-vulling. In de Verenigde Staten heb je nog veel meer varianten en worden ze in de gekste recepten gebruikt. Die simpele koekjes speelden een poosje geleden ineens een (kleine) rol in de presidentsverkiezingen.
Het is met zekerheid het meest Amerikaanse snoep dat er bestaat: kauwgom. Sterker nog, het is zelfs inheems, want het komt oorspronkelijk van de Indianen. De succesvolste grondstof voor commerciële kauwgom werd later ontdekt door een mislukte bandenfabrikant.
Weer zo’n typisch Amerikaans berichtje dat vast nog wel een poosje in de media blijft rondzingen: een vrouw in Illinois heeft Starbucks voor vijf miljoen dollar aangeklaagd omdat er naar haar mening teveel ijs in haar drankje zat. Starbucks noemt de klacht in een eerste reactie absurd.
Goed, de hamburger is het meest Amerikaanse gerecht dat er bestaat. Maar je kunt de dag ook super-Amerikaans beginnen: met een bakje cornflakes of een andere cereal. Het zit vaak wel barstensvol suiker, en dat terwijl het ooit zo gezond is begonnen.
De jaren vijftig zijn in de Verenigde Staten populair. Denk maar aan kaskrakende films als Grease en Back to the Future. Of de populariteit van auto’s uit de jaren vijftig, die bij geen enkele braderie ontbreken, de inrichting van diners en de altijd wel ergens uitgezonden tv-serie Happy Days. Als ze er nu op terugblikken, waren de jaren vijftig voor veel mensen een tijd waarin de wereld nog in orde was, zoals in de tekeningen van Norman Rockwell voor de Saturday Evening Post.
Het is groot, het is geel en je ziet ’m overal: de schoolbus. Het zijn er dan ook nogal wat, dagelijks zijn er door het hele land een kleine 500.000 van die gele gevaartes onderweg om bijna dertig miljoen kinderen naar school en weer naar huis te brengen. Vervoer van scholieren en studenten per bus heb je overal, maar nergens gebeurt het op zo’n herkenbare manier als in de Verenigde Staten en Canada.
Het is een tekst die zo vaak wordt gebruikt dat het een gevleugelde uitspraak is geworden: ‘Please wait to be seated’, oftewel het bordje dat je bij de ingang van bijna elk restaurant tegenkomt. We vinden dat als Europeanen die gewend zijn zelf een plekje uit te zoeken nogal overdreven gedoe, maar het is in de praktijk eigenlijk best handig.
Rondwandelend door Amerikaanse supermarkten – altijd een heerlijk tijdverdrijf, vooral als je geen boodschappen hoeft te doen – valt het al gauw op in hoeveel producten pinda’s zijn verwerkt. Je kan met recht zeggen: ‘America is in love with the peanut’.
