USA 2008 Camper vanaf Fabriek2 (Chicago)

Door Familie Mochel - A long time ago
6 april: Down Town Chicago, treinreis naar Elkhart (Indiana) en overnachting aldaar in het Days Inn motel.
 
Douchen, filmcamera testen en dan ontbijten.
In diezelfde zaal waar we gisteren avond gegeten hebben. Met een andere entree gerant. Deskundiger, zo blijkt.
Op mijn vraag uit welke van de 12 bain-marie pannen gevuld met divers lekkers, die voor de ontbijters gereed staan, ik, mijn dieet in acht nemend, een keuze kan maken, kan hij mij een zeer gespecificeerd antwoord geven.
Van rechts naar links, als je ervoor staat, zijn de 4de en de 6de t/m de 12de voor mij verboden gebied.
Voorts staat er links in de hoek ook een Mexicaans ogend kokkie met een twee-pits, die op verzoek de meest heerlijke omeletjes kan klaarmaken.
 
Weliswaar spreekt de goede man geen woord engels, maar wat maakt het uit.
De door mij gekozen ingrediënten, ‘3 eggs my way’, scrambled in dit geval, tomaten, ui, paprika, champignons, ham en bacon, bedekt met een laag cheddar, zijn allen gluten vrij. En de bakjes waar de ingrediënten in zitten hebben elk een eigen lepel of tang.
 
Na de hap van de kok te hebben weggewerkt en weggespoeld met 2 sloten koffie, besluit ik nog even mijn licht op te steken in de 4 bakken met warm ontbijt, waar ik volgens de entree gerant ook uit mocht snoepen.
Ze blijken respectievelijk Roerei, Bacon, Worstjes en een soort Rösti schijven te bevatten.
Ik snoep uit elke bak, en kijk ter bevrediging van de nieuwsgierigheid, snel even in de z.g.n. verbodenen.
Nummer 4 bevat pannenkoeken en nummer 6 een gebonden saus.
De gerant wist ogenschijnlijk waar hij het over had.
Nog eens 2 sloten koffie en 2 jus d’orange later moet ik $ 11,00 voor mijn wagonlading voer neertellen. Geen geld.
 
We gaan terug naar de 7de om de bagage bijeen te sprokkelen en weer terug naar BG om een bonnetje voor de gratis bus naar Midway te regelen.
Aan de chauffeur vraag ik of hij ons ook bij het CTA (metro) station van Midway kan afzetten. En dat kan hij, want het ligt op de weg naar Midway Airport. Overigens blijkt dat het CTA station ook Midway heet.
Chicago Transit Authority, want daar staan de letters CTA kennelijk voor, zo heet toch ook die 60-er en 70-er jaren rock band?
Dus daarvandaan die titel die hun mede beroemd maakte. “25 or 6 to 4”.
Vertrektijden hebben hun op het idee gebracht. Denk ik tenminste.
 
Een meer dan aardige CTA medewerkster helpt ons, op verzoek, bij de aanschaf van onze vervoersbewijzen. Drie enkele reizen naar station Quincy & Wells in de ‘Loop’, kosten totaal $ 6,00
De rit door de zuid west suburbs van Chicago duurt een klein half uur en is een aanrader voor elke toerist in de regio. We passeren stations met namen als ‘Pulaski’ en ‘Western’. Vooral het binnen rijden van de ‘Loop’ (spreek uit als loehp) is spectaculair.
Net zo piepend, ratelend en schurend als bij de treinstellen in ‘The French Connection’ en ‘The Blues Brothers’. En bij vele andere in Chicago opgenomen speelfilms.
 
Vanaf Quincy & Wells, overigens één van de oudste metrostations van Chicago,  blijkt het, via Adams Street, nog iets van 300 meter tot Union Station. Daar willen we onze bagage zolang in de kluizen deponeren.
Dit traject voert ons langs Sears Tower, dus dat scheelt zoeken dadelijk.
 
De Lockers hebben een voor ons heel apart registratie systeem. Met vinger afdruk. Dat wordt zuinig zijn op je tengels, niet teveel bijten en zeker niet zeggen “ah wat, ik heb er toch nog 9 over”, want die zijn namelijk niet geschikt om je koffers weer terug te krijgen.
 
Ook het creditcard betaalsysteem is voor ons tot nu toe uniek. Het accepteert n.l. niets anders dan Amerikaanse creditcards.
Dat betekent dus cash en nog gepast ook. Want hij wisselt ook niet.  
We sprokkelen de $ 4,00 bijeen en dumpen, met behulp van een toegesnelde, zoals elke van dit soort bediendes, beperkt Engels sprekende, employee, onze bagage in één van de Jumbo kluisjes.
En deze was echt jumbo groot. Alle koffers en tassen, mijn rugzak, alle gele plastic see buy fly tassen en mijn winterjas, passen er namelijk gemakkelijk in.
 
Dan gaan we op weg naar Sears Tower.
Dank zij Osama en zijn trawanten, het hoogste gebouw van de Verenigde Staten. Honderdendrie verdiepingen tot het ‘skydeck’. Zeg maar de uitkijk. In het totaal blijkt de toren 488 meter hoog.
De ‘south entrance’ is gesloten. Alles en iedereen moet via de hoofdingang, de ‘north entrance’ naar binnen.
                                                                                     
Sears Tower is het idee van de heren Sears en Roebuck, eigenaren van het gelijknamige Amerikaanse handelshuis. Zij wilden alle activiteiten en dat waren er veel, centraliseren in één gebouw. Dat lukte, maar helaas bleek de toren niet alleen tot op dat moment het hoogste bouwwerk van de USA, maar ook te hoog gegrepen voor de gerenommeerde firma.
Zij moesten de eer bezitter te zijn van het hoogste gebouw van de Verenigde Staten al snel afstaan aan de Twin Towers in New York.
En daarna wachtte ook nog een verhuizing, want om bedrijfseconomische redenen, moesten zij hun Tower inruilen voor een kleinere, en financieel meer aangepaste behuizing.
In 2001, nadat Osama en zijn totaal verdwaasde trawanten hun aversie tegen de VS en zijn regering op de WTC hadden bot gevierd, kreeg Sears Tower zijn titel van hoogste toren van de VS weer terug.
Met de lift gaan we naar de 2de alwaar een grondige security check volgt. Dan krijgen we filmische uitleg over het idee achter het model van en de daadwerkelijke realisatie van de toren.
Het idee van het model blijkt een pakje sigaretten, waaruit op verschillende hoogtes, meerdere sigaretten steken. Ongelooflijk maar waar.
 
Dan mogen we de lift in, die ons in iets meer dan 2 minuten naar de 103de verdieping brengt. Voor $12,95 p.p.
De hele tocht wordt begeleid door een oubollig tekenfilmpje met twee vogels in de hoofdrol.
 
Het uitzicht vanaf het ‘Skydeck’ is overweldigend. Het is helder tot zeer helderweer en dus kunnen we kilometers ver kijken. Zowel over het achterland van de stad als over het Michigan meer. Een stukje water dat ongeveer net zo groot is als de Benelux. Misschien zelfs groter. En toch een meer, want
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Infodag zat. 21 dec @ Zwolle
drie regio's, twee campers
Meld je gratis aan
20 oktober: Roadshow in Breda
Zuidwest-Amerika, West-Canada en camper!
Meld je gratis aan