Jeep tour Monument valley, bezoek aan Canyon de Chelly

Door Margriet en Kees Nicolai op 28 mei 2009 05:53:44
 
Dag 11, dinsdag 26 mei. Jeeptour door Monument Valley, ‘s middags naar Mexican Hat en rijden door Navajo land.
 
De camping heet Gouldings Monument Valley Campground en is onderdeel van een heel complex, met lodges, grocery, dining room, John Wayne cabin, Health clinic en dan aan het eind de campground.
 
Een echtpaar (de Gouldings) heeft in 1920 hier een tradings post opgezet. Ze dreven handel met de Indianen die hier woonachtig waren. In de jaren dertig, toen de boel niet zo goed liep en er veel armoe en sterfte was onder de Indianen, zijn ze met hun laatste geld naar Hollywood vertrokken, want ze hadden gehoord dat er behoefte was aan goede filmlocaties. John Ford zag hun foto’s en vond dit gebied uitermate geschikt voor zijn films. Vanaf die tijd hebben ze allerlei filmcrews, fotografen en toeristen onderdak geboden en is de accommodatie steeds verder uitgebreid en biedt op deze wijze veel werk en inkomen aan de Navajo.
 
Bij de receptie hebben we een jeeptour geboekt, want je kunt niet zelf door natuurpark Monument Valley rijden, dat kan alleen onder begeleiding van een Indiaanse gids. We zitten met 20 man in een open jeep en rijden hotsebotsend door een landschap dat zich het beste laat omschrijven als woestijnachtig, met de meest vreemdsoortige rotsuitstulpingen van rood zandsteen die je je kunt voorstellen.  Onze gids vertelt allerlei bijzondere en indrukwekkende verhalen, en soms word je er niet echt vrolijk van: er is het Indiaanse volk veel leed aangedaan.
 
Veel rotsuitstulpingen hebben een naam: bijvoorbeeld “ three sisters” (lijken op drie nonnen die bidden), “the thumb” (drie keer raden…)
 


 
Vlak achter ons reed een jeep gevuld met Japanners, zij hadden mondkapjes voor, sjaals om het hoofd, sommigen daarover een hoedje of een capuchon en handschoenen aan…. (Kees: “ik wist niet dat wij in een nucleaire zone waren…)” heel bijzonder. Hebben we ook maar een foto van gemaakt.
 
Onderweg veel foto stops en bij sommige stops ook de mogelijkheid om mooie Indiaanse spullen (zilveren sieraden vooral) te kopen. Ik heb me beheerst…
 
Het was een prachtige toer, aanbevelingswaardig voor wie hier naar toe gaat.
 
’s Middags hebben we zelf nog een rit gemaakt door het gebied en uiteraard een paar leuke foto’s  (onder andere van Mexican Hat: dat is een rotsformatie in de vorm van een hoofd en daar bovenop balanceert een rots in de vorm van een sombrero!) en jawel eindelijk dan ’s avonds de barbecue!!! (de wind was gaan liggen en het was droog). Heerlijk gegeten met een gezonde bak sla. 

 
Dag 12, 27 mei. Bezoek aan Canyon de Chelly.
 
Vandaag een schitterende dag; volop zon, lekker warm, maar niet al te heet.
 
We zaten om 9.00 uur in de camper op weg naar Canyon de Chelly (uit te spreken als “ de Shay” als in highway).
 
Eerst richting Kayenta, en vandaar via hwy 160, 59 en 191 naar Chinle. Stukje doorrijden en je bent bij de ingang van de Canyon. Onderweg wisselt het landschap van vlak met rotspartijen naar hele weidse uitzichten over grote vlaktes met gras. In de verte staan weer de bekende rotsen. Links en rechts hier en daar een boerderij. De Indianen die hier wonen leven voornamelijk van vee, paarden, schapen en toerisme. We zijn langs gehuchten gereden met namen als Rough Rock en Many Farms.
 
Onderweg weer veel motorrijders gezien, bijzonder is dat velen geen helm dragen, maar een geruit hoofddoekje (dit in tegenstelling tot die enkele fietser die we ook al waargenomen hebben: die heeft altijd een helm op….) Rare jongens die Amerikanen.
 
Bij de Canyon aangekomen halen we eerst wat info op en zien een film over de kloof en zijn bewoners.
 
 Opmerkelijk is dat er nog steeds Navajo wonen op deze plek. Je wordt dan ook verzocht er rekening mee te houden dat je als het ware in hun achtertuin op bezoek bent.
 
 We hebben langs de South Rim gereden en zijn op diverse plekken gestopt om van het fantastische uitzicht te genieten en natuurlijk weer veel foto’s te maken. We hebben zelfs een stukje naar beneden gelopen, de trail naar the White House Ruins. (een klein stukje maar hoor, ik ben niet van mijn geloof gevallen wat betreft wandelen…). 
 
Ook hier hele steile wanden, die bijna loodrecht omhoog steken, beneden in de canyon zie je dan de rivier (niet erg veel water op dit moment) de vegetatie ( er is veel begroeiing), er lopen diverse paden en je ziet de huizen van de Navajo. Ook bovenop de Canyon is veel vegetatie, maar andere dan beneden. Boven veel dennen-achtigen en cactussen (prachtig bloeiend) en beneden loofbomen.
 Het is heel anders dan de Grand Canyon, maar niet minder indrukwekkend.




 
Het is een prachtige plek om te bezoeken en te genieten van de kleuren en de stilte. Als je ooit deze kant opgaat, een bezoek meer dan waard.
 
’s Middags om 5 uur terug, beetje uitgerust, de foto’s bekeken en het weblog bijgewerkt.
 
 
 
 
 

Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.