Via Death Horse en Arches naar Capitol Reef

Door Margriet en Kees Nicolai - 06-06-2009 01:33
 
 
Dag 19, 2 juni: geen Canyonsland, maar op naar Death Horse Valley State park!
 
’s Morgens besluiten we de camping in Moab te laten voor wat hij is en te vertrekken naar Death Horse enz. Daar is een rustige camping, in het State Park; alleen elektriciteit en water (maar je kunt niet de camper aansluiten op de waterleiding) en restrooms, maar geen douches. We hebben echter heel erg behoefte aan een rustdag en weinig herrie, dus de plannen worden enigszins gewijzigd. We merken dat we een beetje moe worden en om te voorkomen dat we roepen “alweer rode bergen”, doen we het even rustig aan.
 
We hebben ingecheckt, er was gelukkig plaats en staan nu op een plek met uitzicht over woestijnachtig gebied, wel weer rood zand natuurlijk, met bosjes woestijnvegetatie. (cactussen dus en jeneverbesstruiken).
 
We staan vrij hoog, was redelijk warm vanmiddag, maar nu koelt het af. Het begint ook een beetje te waaien, de camper schudt…..’t is iedere keer aan het eind van de middag bal: gaat het regenen of waaien! Hopelijk blijft het droog.
 
We hebben vanmiddag een trail gelopen (jaja alweer!) - best vermoeiend door het mulle zand (af en toe) -naar de rand van de canyon. Ook in dit park zijn canyons, niet beschermd door een reling of zo dus je moet goed uitkijken! De trails worden gemarkeerd door opgestapelde stenen en dooie takken. Goed opletten dus, anders loop je verkeerd. Ook hier weer mooie vergezichten en dus weer veel foto’s!
 
Verder lekker gelezen, bij de plek hoort een picknick tafel met banken (overdekt, dus er is schaduw!) en je mag er barbequen!
 
Morgen gaan we van hier uit naar Arches.
 
 
Dag 20, 3 juni: Arches, balancerende rotsen, heel veel “bogen” , en lopen door, langs en over rotsen….
 
Gelukkig ging de wind snel liggen, dat slaapt ook wat rustiger. We zijn goed uitgerust, en zijn weer vroeg op pad, dan is het ook nog niet zo warm. Dit is woestijngebied, het ligt wel hoog, maar het kan hier erg heet worden.
 
We rijden Arches binnen: dankzij onze Annual Pass kunnen we ook hier doorrijden en gaan langzaam doch zeer steil omhoog. Links en rechts hoge rode bergwanden, een indrukwekkend gezicht. In het bezoekerscentrum hebben we bekeken hoe dit landschap ontstaan is: water en ijs, extreme temperaturen en ondergrondse verschuivingen van zoutmeren gedurende meer dan 100 miljoen jaren hebben ervoor gezorgd dat hier een buitengewoon schouwspel van allerlei rotssculpturen te zien is. Er zijn meer dan 200 “arches – bogen” geteld, waarvan de langste –Landscape arch- 306 feet lang is.
 
We hebben alle routes gereden, als je het doet moet je het goed doen nietwaar? Dat kost je wel een hele dag, zeker als je, zoals wij gedaan hebben, ook nog af en toe uitstapt en een paar trails gaat lopen omdat je dan een beter uitzicht hebt!
 
We zijn uitgestapt bij
·         “ Balanced Rock” : het woord zegt het al, een hoge rots met daarop balancerend een rotsblok.
·         “North en South windows: grote bogen naast elkaar met een fantastisch uitzicht over de omgeving (in de verte besneeuwde bergtoppen), hier hebben we onze eerste wandeling gedaan.
·         “wolfe ranch”, dit is het overblijfsel van een hut (één kamer), waar een zonderlinge veteraan uit de burgeroorlog zich terugtrok in 1888. Van hier uit hebben we een trail gelopen naar “ Delicate Arch”, het symbool van de staat Utah. Dit pad gaat steil omhoog, loopt over grind, zand en rotsen, vooral het laatste stuk is redelijk vermoeiend. We hebben er meer dan twee uur over gedaan. Uiteindelijk word je wel beloond: je staat boven op rotsen en hebt een prachtig uitzicht op de Arch, je kunt er ook onder gaan staan en dan zie je pas goed hoe indrukwekkend hoog en groot dat ding is.



"Delicate Arch"
·         “Devills Garden”, ook hier gelopen, nu naar “ Landscape Arch”, de grootste, dat wil zeggen de langste van basis tot basis. Je kunt nog meer en langer lopen, en nog meer bogen bewonderen, maar wij waren redelijk kapot na vier uur sjouwen over zand, grind, rotsen: omhoog en weer naar beneden en dat in een graad of 30!
 
Op weg naar de auto het volgende aanschouwd: op de parkeerplaats stond een grote auto met open kofferbak, daarin zat een redelijk gezette mevrouw en voor haar stond haar – zo mogelijk nog dikkere – echtgenoot. Hij deed zijn sportschoenen aan, met behulp van een hele lange schoenlepel; waarna hij zijn been op de knie van zijn vrouw legde, die vervolgens zijn veters dichtknoopte….. Hij kon er met geen mogelijkheid bij. Je ziet hier echt erg dikke mensen!
 
Terug naar de camping, na eerst boodschappen gedaan te hebben bij een hele leuke supermarkt; hier spullen ingeslagen, onder andere lekkere kant en klare salade, we hadden geen puf meer om nog veel aan het eten te doen…
 
Heerlijk gebarbecued, en redelijk vroeg naar bed. Geen wind of regen dit keer!
 
Dag 21, 4 juni Dagje rustig aan.
 
Vandaag laat opgestaan (dat is hier dus om 8 uur….), na ontbijt en koffie naar het eindpunt van dit park gereden, een beetje gewandeld (ik kan er niet genoeg van krijgen haha), en weer een paar mooie foto’s gemaakt: Dead Horse Point ligt op een plateau 6000 feet boven zeeniveau en 2000 feet boven de Colorado River. Als je op de rand van de canyon staat heb je een prachtig uitzicht over de rivier en de toppen van de bergen van Canyonsland (hebben dat toch een beetje gezien…).
 
De legende vertelt het verhaal dat deze plek gebruikt werd als een corral voor wilde mustangs: cowboys dreven de paarden hierheen, en sloten ze op, zochten de besten eruit en lieten de overigen achter. Omdat ze er niet uit konden stierven ze door gebrek aan water. (de Colorado River lag 2000 feet beneden hen….)
 
De rest van de dag geluierd, beetje bijkomen van alle indrukken.
Morgen vertrekken we van deze prachtige plek naar Capitol Reef.
 
Dag 22, 5 juni – storm in Capitol Reef
 
We zijn al drie weken in de US!
Vanmorgen reden we om half acht de camping af, op weg naar Capitol Reef; onze volgende stop.
Onderweg weer een heel ander en afwisselend landschap; eerst rijden we via hwy 191 langs rode rotsen, dan via de interstate 70 en hwy 24 door de San Rafael Desert: een uitgestrekt desolaat landschap trekt aan je voorbij. Zand, kleine bergen van zandsteen, bijna geen begroeiing. Langzaam verandert het landschap, de bergen worden hoger, nog steeds overheerst de kleur geel/ lichtbruin. Hier en daar is er wat groe
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Kom naar onze Reizigersbeurs in Zwolle.
Op zaterdag 23 maart of zondag 24 maart.
Kom zaterdag 15 juni naar onze Mini-Infodag in Zwolle.
Meer informatie