afscheid van Bryce, op pad in Zion en bezoek aan Las Vegas

Door Margriet en Kees Nicolai - 13-06-2009 02:49
 
Dinsdag 9 juni: afscheid van Bryce, vertrek naar Zion National Park.
 
Na een niet zo’n koude nacht zijn we voor achten vertrokken naar Bryce: we wilden de route naar Far View Point rijden, een route waar de shuttle bussen niet komen. Het uiterste punt ligt op 3000 meter, vrij hoog dus. Het is nog koud en bewolkt, wel jammer want nu kunnen we niet erg ver kijken. Toch is het een mooie trip en we zien weer veel. Er moet ook veel wild zitten, maar die laten zich niet zien; zegge en schrijve 1 muildierhert, het houdt niet over zogezegd…
 
We gooien bij Ruby’s Inn de tank vol en met een coffee-to-go en nog even wat wijn gekocht (we zijn nog steeds in Utah-mormonenland, dus weinig wijnverkoopmogelijkheden…-)vertrekken we naar Zion.
 
De route is niet zo spectaculair als de route die we eergisteren gereden hebben, maar toch ook heel mooi: heuvelachtig, veel groen van de bossen en weilanden, af en toe een paar bergen.
 
We naderen Zion in de – helaas- stromende regen via de oostelijke ingang: we moeten twee tunnels door, voor de laatste moet je betalen ($15, -). Een ranger vertelt wanneer je er door mag; het andere verkeer wordt dan tegengehouden, want de tunnel is niet breed en hoog genoeg om campers van beide kanten door te laten. Hier hoge, steile kliffen als we de tunnel uit zijn; we dalen via een weg die zich naar beneden slingert met soms hele scherpe u-bochten. Jammer dat het zo hard regent….
 
We vinden de camping in Springdale, vlakbij de ingang van het park, installeren de boel en gaan als het een beetje droog is op stap in dit dorp. ’t Is hier veel toeristischer dan in Bryce, een lange hoofdstraat waaraan veel winkeltjes met leuke hebbedingen, maar ook mooie kunstvoorwerpen te koop zijn. Huizen zien er verzorgd uit met mooie tuinen, eigenlijk voor het eerst dat ik mooie tuien en rozenstruiken zie…
Ook veel restaurants, onder andere een vlak bij de camping.
Hier hebben we lekker gegeten vanavond. Erg opvallend is dat onze buren aan de tafeltjes naast ons meteen een gesprek met ons beginnen, dat hebben we in Frankrijk of in Nederland nog nooit meegemaakt! Er wordt belangstellend gevraagd waar we vandaan komen, hoe lang we al in de US zijn, wat we gezien hebben en wat we ervan vinden. Dat gebeurt trouwens ook op de campings en parkeerplaatsen bij uitzichtpunten; men begint altijd een gesprek. Men maakt erg makkelijk contact.
 
Dag 27, woensdag 10 juni : op pad in Zion.
 
Aangezien het gisteren vreselijk slecht weer was en de weersverwachting voor vandaag ook niet overhield, hebben we ons goed voorbereid en nemen de regenjassen mee. Helaas (of niet, net hoe je het bekijkt..) op het moment dat we uit de shuttle stappen bij het Zion Human History Museum, verdwijnen alle wolken als sneeuw voor de zon en is het stralend weer en ook warm. Loop je daar te sjouwen met een regenjas… In het museum eerst de film gezien over ontstaan van deze canyon en alle beesten, planten en mensen die hier leven/geleefd hebben.
 
Deze canyon heeft rechte steile wanden van zandsteen, er is heel veel water, en dus ook veel groen. Je loopt in tegenstelling tot alle andere canyons nu over de bodem, en de trails gaan naar boven. Is weer eens wat anders, maar je wordt er goed moe van.
 
We hebben weer veel gelopen, onder andere een trail (de Riverside Walk) langs de Virgin River, dit is de rivier die over de bodem loopt en voor het klimaat zorgt in de canyon. Dit is een redelijk makkelijke trail, dat betekent dan wel dat je soms file loopt, maar het is wel heel mooi; veel bomen, struiken, bloeiende planten, stromend water (ook van de kliffen die aan weerszijden torenhoog boven je uit torenen).



Aan het einde kun je verder lopen door het water: de kloof wordt hier heel nauw en er is dan geen pad meer. Wij zijn omgekeerd, vonden het wel weer mooi.
 
Verder hebben we ook de trail naar de “middle and lower emerald pools” gedaan, ga je héééél steil omhoog en dan kom je bij een paar vennetjes, met stromend water van de kliffen, erg leuk om te zien.
’t Is wel heel handig om goede wandelschoenen aan te doen, anders is het wel gevaarlijk.
 
Je kunt ook nog trails lopen, waarvan de gids bij de beschrijving al aangeeft “ not for anyone fearful of heights” : dan loop je op een pad van ongeveer 3 ft breed, met links een steile rotswand en rechts 1200ft beneden je de rivier; die hebben we ook niet gedaan…
 
Deze canyon is heel geschikt voor mensen die van uitdagende bergwandelingen en bergbeklimmingen houden.
 
We waren rond 5 uur weer terug op de camping, hebben weer lekker gegeten in het restaurant en na een wijntje redelijk op tijd naar bed; morgen gaan we naar Las Vegas!
 
Dag 28, 11 juni : Las Vegas.
 
We vertrekken weer bijtijds, om 8 uur zitten we in de camper.
We verlaten Zion, langzamerhand verdwijnen de rode bergen. We rijden via hwy 9 naar de interstate 15, die volgen we tot aan Las Vegas. We dalen, af en toe gaan we weer omhoog en dan rijden we door de “Virgin Gorge”, links en rechts licht bruine kale bergen, veel bochten omhoog en omlaag. Het waait ook erg hard, de camper schudt. Was wel inspannend rijden.
 
En dan rijden we een andere wereld in: de woestijn- een onafzienbare kale vlakte, met aan de rand heuvels/ bergen van steen. Weinig begroeiing, alles wat je ziet is kaal, hier en daar wat cactussen, zand en stenen. ’t Is ook niet helemaal helder, lijkt wel of hier een deken van smog (?) hangt. De zon schijnt wel, en het is ook warm.
 
Na ongeveer 100 mijl zien we Las Vegas liggen, heel erg vreemd, zo’n stad die dan opdoemt in de woestijn..
 
Ik heb de tom-tom ingesteld, want het is hier nogal druk, de camping wordt makkelijk gevonden.
We hebben het “Oasis  Resort” uitgezocht, mede vanwege het zwembad, we hebben nog geen 1 keer gezwommen en daar hebben we zo langzamerhand wel zin in.
 
Het is een prachtig resort, heerlijk koel binnen (want airco), prachtige zwembaden (de kinderen moeten in het familiebad, de volwassenen in het zwembad voor de “adults”, alleen bereikbaar met een code), een motel en 700 (!!) camperplaatsen. Er is bewaking, het is heel schoon, met douchefaciliteiten waarbij je een douchekamer met toilet, douche en wasbak hebt. Nog nooit zoiets gezien.
 
Alleen jammer dat het pal naast de interstate ligt, dus je wordt gek van de herrie.(wij in ieder geval,misschien hebben anderen daar minder last van)
 
’s Middags lekker in het zwembad gelegen, en om 5 uur op naar de STRIP.
 
Je kunt niet met camper naar downtown, dus er is een “bustransportation” vanaf de camping geregeld (min of meer). We lopen eerst naar het benzinestation (vlakbij volgens de mevrouw van de receptie, volgens mij toch zeker 10 minuten in straf tempo lopen, langs een weg met voortrazend verkeer), vervolgens opstappen op bus 117 naar het busdepot, daar overstappen op bus 301 – the Deuce- genaamd. Deze bus stopt op alle plaatsen die van belang zijn op de “strip”, de Las Vegas Boulevard.
 
Wij wilden pas uitstappen aan het eind en dan teruglopen, maar het was zo druk en er was zoveel verkeer, dat we iets voorbij het Palazzo afgestapt zijn.
 
We hebben onze ogen uitgekeken! Zo druk, zoveel mensen, zoveel lichtreclames, zoveel grote hotels, lawaai, grote stretchlimosines, casino’s…
 
We zijn in het Venetian geweest, niet te filmen. Hebben ze een palazzo uit Venetië nagebouwd, met gondels en al. Niet alleen op de begane grond is een soort kanaal met water, maar ook op de eerste verdieping. Als je met de roltrap naar boven bent gegaan, en de grote klapdeuren door bent, dan kom je in een gigantisch winkelcentrum. En in het midden een kanaal, met gondels en een gondelier die aria’s galmt. Waren t
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
5 oktober infodag Texas Style
met rodeostier en extra presentaties over Texas
Meld je gratis aan
20 oktober: Roadshow in Breda
Zuidwest-Amerika, West-Canada en camper!
Meld je gratis aan