Ohlone

De Ohlone, ook wel bekend als Miwok, bewoonden en beheerden eeuwenlang de kusten van Californië. Met de komst van Spaanse kolonisten kwam er langzaam een einde aan hun traditionele manier van leven en aan de Ohlone-cultuur. Door vreemde Europese ziekten en een hoge kindersterfte, is rond 1900 bijna het hele Ohlone-volk verdwenen. Maatregelen weten het tij te keren, waardoor er anno 2010 een kleine 4000 Ohlone zijn.

Geschiedenis

Leefgebied

De Ohlone bevolken ongeveer vanaf de zesde eeuw een uitgestrekt gebied langs de Californische kusten, van de San Francisco Bay tot aan de Salinas Valley. Hier leven de inheemse mensen in meer dan vijftig afzonderlijke groepen die elk een deel van het gebied bezitten. De Ohlone leven van de jacht, het verzamelen van noten en bessen en van de vruchten die de zee hen biedt. Eeuwenlang leven de verschillende groepen op deze manier naast elkaar, tot het moment dat de eerste Spaanse ontdekkingsreizigers de Californische kusten ontdekken en hier beetje bij beetje steeds meer land claimen.

Ontmoeting met Europese kolonisten

De eerste gedocumenteerde ontmoeting tussen een van de Ohlone-groepen en de Spanjaarden dateert uit 1602, wanneer Sebastian Vizcaino het gebied betreedt. Gedurende meer dan een eeuw blijven verdere Europese bezoeken uit, maar in 1769 trekt er een nieuwe militaire expeditie, onder leiding van Gaspar de Portola, het kustgebied in. Een aantal Franciscaanse missionarissen met aan het hoofd Junipero Serra begeleiden het leger, met als doel het christendom te introduceren bij de Native Americans.

Met de komst van de Spaanse kolonisten en zendelingen komt er een eind aan het traditionele leven van de Ohlone. De Spaanse missionarissen bouwen in totaal zeven missiehuizen in de Ohlone-regio en stellen een groot deel van de Native Americans hier aan als werknemers. Ondertussen groeien de twee gevestigde Spaanse legerbasissen, de Presidio van Monterey en de Presidio van San Francisco, gestaag uit met de komst van nieuwe kolonisten. Met de doop van een grote groep inheemse mensen in 1794, voegen zich ineens honderden nieuwe bewoners aan de kolonies toe.

Voedseltekorten en ziektes

De explosieve groei van de bevolking van beide Spaanse kolonies leidt tot een groot voedseltekort. Velen sterven aan de gevolgen hiervan en de nieuwe ‘christenen’ proberen in paniek de missieposten te verlaten. Eenmaal terug bij hun familie worden de inheemse mensen echter weer gevangen genomen door Spaanse soldaten en terug naar de missiehuizen en legerbasissen gebracht. Onder de verzwakte indianen breken Europese ziektes uit waar ze geen resistentie tegen hebben. In de decennia die volgen worden nagenoeg alle inheemse volken uit de kustomgeving opgenomen in de Spaanse kolonies. Ziektes blijven slachtoffers eisen in de kampen, waaronder een heftige mazelenuitbraak in 1806, die aan maar liefst een kwart van alle inheemse mensen het leven kost. Er ontstaan debatten over de rechten van de Native Americans.

Californië behoort in die tijd tot Mexico en in 1834 eist de Mexicaanse overheid dat alle missiehuizen in Californië aan de controle van de kerk moeten worden onttrokken en dat al het land en eigendommen in het gebied aan de overheid moeten worden overhandigd, zodat ze alles opnieuw kunnen verdelen. Hoewel er dan al is besloten dat de inheemse bevolking een toelage hoort te krijgen voor het gebruik van hun land en eigendommen, gebeurt dit in de praktijk nauwelijks. De pogingen om het land en daarmee ook de cultuur van de Natives te herstellen lijken te laat te komen en de Mexicaanse overheid besluit boerderijen en nederzettingen (‘rancherias’) te vestigen in het geclaimde gebied. Overgebleven leden kunnen hier wonen en werken. Van de Ohlone belanden de meeste leden in de Alisal Rancheria in Pleasanton en El Moline in Fremont (Californië).

De Verenigde Staten

Rond 1840 trekt er een grote groep Amerikaanse kolonisten het kustgebied binnen en Californië wordt onderdeel gemaakt van de Verenigde Staten. Met de nieuwe bewoners komen er weer nieuwe ziektes en gebruiken mee en de Ohlone verliezen aan de gevolgen hiervan wederom een groot deel van hun leden. Schrijfster Helen Hunt Jackson poogt deze mistanden aan het licht te brengen door in 1883 een boek uit te brengen waarin ze verslag doet van haar reizen langs de missiehuizen in Californië. Haar actie komt echter erg laat. Door een grote kindersterfte groeit de slinkende bevolking nauwelijks aan en rond 1900 is bijna de gehele Ohlone-bevolking verdwenen.

Hedendaagse Ohlone

Stabilisatie en groei

Door een grote kindersterfte rond 1900 is bijna de hele Ohlone-bevolking verdwenen. Ernstig, wanneer je bedenkt dat er tussen 1700 en 1800 naar schatting tien- tot zesentwintigduizend Ohlone waren. Toch stabiliseert het bevolkingsaantal langzaam maar zeker en worden er door de overheid van de Verenigde Staten wetten aangenomen en reservaten ingesteld die de Ohlone en andere inheemse volken moeten beschermen. Anno 2010 leven er ongeveer 3853 Ohlone in Californië. De Muwekma Ohlone Tribe in de San Francisco Bay-regio, de Amah/Mutsun Band in Woodside en de Ohlone Esselen Nation in Monterey gelden als de grootste. Hoewel de groepen ondertussen redelijk verwesterd zijn, proberen ze oude gebruiken en cultuur in stand te houden.

Cultuur

Groepen en talen

De Ohlone wonen sinds de zesde eeuw op vaste locaties langs de Californische kusten, die ze enkel verlaten voor de jacht of het verzamelen van seizoenproducten. Omdat er binnen de inheems volk van oudsher al verschillende groepen bestaan, zijn er ook verschillende Ohlone-talen. Elk volk bestaat uit vijftig tot vijfhonderd leden. De volken onderling hebben op regelmatige basis contact met elkaar. Zo handelen ze, trouwen leden met elkaar en ontstaan er soms ook conflicten. Tussen de groepen bestaan kleine culturele verschillen. Zo kennen ze elk specifieke culturele uitingen, zoals dans, het dragen van tatoeages of piercings en het weven van manden.

Woningen

De bouw van hutten komt in alle historische Ohlone-volken overeen. Door gedroogde plantenstengels aan elkaar te binden worden er matten gevormd die zo over elkaar heen worden geplaatst dat er een koepelvormige hut ontstaat. De hutten kunnen in grootte variëren van ongeveer twee tot zes meter. De groepen die meer in het binnenland wonen, waar Californische sequoiabomen groeien, bouwden hun hutten rondom de bomen met behulp van boomschors en aarde.

Geloof

Voor de komst van de Spaanse missionarissen en daarmee van het christendom, is het sjamanisme van origine de godsdienst van de Ohlone. De inheemse bevolking gelooft dat spirituele dokters de leden kunnen genezen van en beschermen tegen ziektes. Hoogstwaarschijnlijk beoefenden de Ohlone ook Kuksu, een specifieke vorm van sjamanisme die bestaat bij diverse indianenvolken in Centraal- en Noord-Californië. De details van de oude Ohlone-godsdienst zijn helaas nooit in detail vastgelegd door Spaanse kolonisten.

Zondag 17 nov @ Zwolle
infodag XL - nieuwe presentaties toegevoegd
Meld je gratis aan
20 oktober: Roadshow in Breda
Zuidwest-Amerika, West-Canada en camper!
Meld je gratis aan