James Abram Garfield

Portret van president James Abram Garfield, president in 1881 De twintigste president van de Verenigde Staten zou de geschiedenis ingaan als een voorstander van gelijke rechten. Hij had geen angst Afro-Amerikanen te benoemen in belangrijke overheidsposten. Desondanks liep het niet goed af met de tolerante man die James Abram Garfield heette: hij overleefde een moordaanslag maar overleed twee maanden later aan een hartaanval.

Voor presidentschap

Gezin

Op 19 november 1831 zag James Abram Garfield het levenslicht in Moreland Hills, Ohio. Als jongste van vijf kinderen groeide hij op in een vaderloos gezin; de vader stierf toen de kleine James nog maar zeventien maanden oud was. Toen Garfield zestien was, begon hij te werken als timmerman om zijn studie te bekostigen. Hij wilde graag leraar worden.

Leraar

Na zijn opleiding ging Garfield kortstondig aan de slag als priester voor de Franklin Circle Christian Church. Deze baan hield hij echter niet lang, omdat hij rector wilde worden in de staat New York. Hij werd echter niet aangenomen en daarom keerde hij terug naar een van zijn oude scholen. Daar gaf hij les in de klassieke talen en later werd hij voorzitter van het instituut. In deze tijd gaf hij te kennen in te stemmen met het republikeinse gedachtegoed. Tijdens de verkiezingen in 1857 en 1858 ging hij aan de slag binnen de politiek als spreker voor de partij. In 1858 trouwde hij met Lucretia Rudolph, met wie hij zeven kinderen kreeg.

Carrièreswitch

Hoewel Garfield lesgeven altijd met veel plezier had gedaan, besloot hij een andere functie na te streven. Daarom studeerde hij vanaf 1859 rechten en werd hij later staatssenator in Ohio voor de Republikeinse Partij. In de Amerikaanse Burgeroorlog werd Garfield een kolonel in het leger van de Noordelijke staten. Onder leiding van generaal Buell voerde hij verschillende infanterieregimenten aan om de legers van de Zuidelijke staten uit het oosten van Kentucky te verdrijven. In 1963 werd hij de rechterhand van William Rosecrans, de aanvoerder van het Cumberland-leger was. James had meer verantwoordelijkheden dan van die positie te verwachten valt, tot het aanvoeren van het leger aan toe. Het intellectueel niveau van de jonge Garfield stond Rosecrans wel aan en de twee werden goede vrienden.

Het Congres in

Na zijn tijd bij het leger sloot Garfield zich in Washington DC aan bij de radicale tak van de republikeinen in het Congres. Zij waren kritisch op de lankmoedige houding van president Lincoln ten opzichte van bijvoorbeeld het leger. Daarnaast had Garfield kritiek op de belangrijke generaal McClellan, die volgens hem te veel pro-slavernij zou zijn. In het Congres wist hij zich al snel te profileren door zijn luide stem en heldere standpunten. Garfield verloor bijna zijn zetel in het Congres in 1864 omdat hij weigerde de herverkiezing van Lincoln te steunen. Hij zou zijn plaats in het congres maar liefst 8 keer behouden, tot hij in 1880 kandidaat voor het presidentschap zou worden.

Tijdens presidentschap

Garfields presidentschap

Omdat president Hayes niet voor een nieuwe termijn ging, moesten de Republikeinen een nieuwe kandidaat voordragen. Garfield schoof John Sherman naar voren, terwijl anderen James Blaine een beter alternatief vonden. Het partijbestuur besloot tot een compromis en stelde Garfield aan als nieuwe man. Hierna versloeg hij Winfield Scott Hancock in de race voor het presidentschap en werd de twintigste leider van het land. In de korte tijd die hem beschoren was, wist hij het postbedrijf drastisch te hervormen. Zijn enige echte beslissing als president was het verlenen van een vrije dag voor arbeiders, om zo de graven te kunnen verfraaien van hen die overleden waren in de oorlog.

Moordaanslag

Op 2 juli 1881 zou president Garfield een speech geven op het Williams College. Hij werd begeleid door Blaine, Robert Lincoln en twee van zijn zoons. Garfield kwam daar nooit aan: op een station in Washington werd hij om half tien in de morgen neergeschoten door Guiteau. Guiteau was afgewezen voor een baan en bewapende hij zich om de president neer te schieten. In de weken daarna ging het steeds slechter met Garfield. Hij werd bedlegerig en kwam het Witte Huis niet meer uit. In september verhuisde Garfield naar de kust van Jersey in de hoop dat de frisse lucht hem goed zou doen. Dit mocht niet baten en de president overleed op 19 september aan een hartaanval. Het was de derde keer in de geschiedenis van de Verenigde Staten dat het land binnen een jaar drie presidenten had. Guiteau werd daarna voorgeleid en ter dood veroordeeld. Ondanks pogingen strafvermindering te krijgen vanwege ontoerekeningsvatbaarheid, werd hij geëxecuteerd.

Na presidentschap

Staatsbegrafenis

Meer dan 1.500 mensen bewezen de president de laatste eer. Volgens sommige schattingen passeerden meer dan 70.000 mensen zijn kist toen hij opgebaard lag in Washington. In Cleveland bewezen 150.000 mensen hem de laatste eer. Daar verbleef zijn lichaam tijdelijk tot zijn mausoleum klaar was. In San Francisco werd een monument opgericht en ook in onder andere Washington DC verrees een eerbetoon aan de vermoorde staatsman. Op 19 mei 1890 werd zijn lichaam voor de laatste keer verplaatst, naar de Lake View-begraafplaats in Cleveland. Deze ceremonie werd onder meer bijgewoond door voormalige en toekomstige presidenten Benjamin Harrison en William McKinley. Garfield werd geroemd om zijn leidinggevende kwaliteiten en invloed die hij had op de Amerikaanse geschiedenis.

Een complot?

Slechts 45 dagen voor de aanslag op president Garfield zouden Lucretia Garfield en Joseph Stanley-Brown een levensverzekering voor de president afgesloten hebben. De opbrengst hiervan was 10.000 dollar, een gigantisch bedrag in die tijd. Aangezien beide betrokkenen aanwezig waren bij de aanslag, heeft dit geleid tot vele complottheorieën.

Superaanbieding West-Canada
Vanaf €1705 p.p. (bij 2 personen)