Zachary Taylor

President Zachary Taylor Dat Zachary Taylor de twaalfde president van de Verenigde Staten was, weten maar weinig mensen. Zijn status als landaanvoerder kwam namelijk al binnen een jaar ten einde door (waarschijnlijk) acute cholera. Zachary Taylor diende lange tijd voor het Amerikaanse leger. Hij klom in rap tempo op tot kolonel en streed, onder naam van de nieuw opgerichte Verenigde Staten, tegen de inheemse bevolking ('de indianen'). Tijdens zijn korte regeerperiode was de slavernijdiscussie van belang.

Voor presidentschap

Jeugd

Zachary Taylor wordt op 24 november 1784 geboren in een boerderij in Barboursville, Virginia als jongste zoon van een vooraanstaande familie van plantagebezitters van Engelse afkomst. Vader Richard Taylor diende samen met George Washington het Amerikaanse leger tijdens de Amerikaanse Revolutie. Zachary Taylor groeit op met acht broers en zusters op een katoenplantage in Kentucky. Rond 1800 is vader Taylor eigenaar van een enorm grondgebied en zesentwintig slaven. De kinderen krijgen les van een leraar aan huis, die vader zo nu en dan inhuurt. Naar het schijnt zonder succes voor Zachary, die een slechte leerling met een lelijk handschrift en een matig taalgevoel zou zijn.

Legeraanvoerder

Taylor besluit zijn talent elders te ontwikkelen en sluit zich aan bij het leger. Hij klimt in rap tempo op dankzij diverse gevechten tegen de inheemse bevolking. Taylor wordt al in 1810 gepromoveerd tot kapitein. In hetzelfde jaar trouwt hij met Margaret Smith, met wie hij zes kinderen krijgt. Zachary Taylor voert het gezag over Fox Knox tot 1814. De tijd waarin Zachary Taylor het leger dient, is de tijd waarin de nieuw opgerichte Verenigde Staten de strijd aanbinden met de inheemse bevolking ('de indianen') en hen steeds meer grondgebied afhandig maken. Tijdens de War of 1812 bewijst Taylor zichzelf door Fort Harrison in Indiana Territory succesvol te beschermen tegen aanvallen van de indianen. Hij wordt voor zijn optreden beloond met een tijdelijke aanstelling als majoor. In 1819 wordt Taylor gepromoveerd tot luitenant-kolonel om uiteindelijk in 1832 tot kolonel benoemd te worden. Als Kolonel leidt hij de eerste infanterie de Black Hawk War van 1832 in en accepteert hij persoonlijk de overgave van opperhoofd Black Hawk. Na deze overwinning volgen er meerdere en rond 1841 leidt Zachary Taylor de gehele zuidelijke afdeling van de United States Army.

Slag om Palo Alto

Wanneer Texas in 1845 officieel tot een Amerikaanse staat wordt uitgeroepen, wordt Taylor door president James Knox Polk naar de grens met Mexico gezonden. Taylors belangrijkste taak is het voorkomen van een eventuele poging van Mexico om het Texaanse grondgebied te heroveren. Tijdens de Battle of Palo Alto verslaat Taylor met een relatief klein leger de veel grotere Mexicaanse troepen, dankzij een betere bewapening. Daarna volgt nog een aantal slagen tegen de Mexicanen, zoals de Battles van Monterrey en Buena Vista. Door de winst in die laatste strijd, wordt Taylor door veel mensen in de Verenigde Staten gezien als een held die niet onder doet voor George Washington. .

Battle of Palo Alto

Tijdens presidentschap

Partijloze president

Taylor staat in de legerkringen bekend als 'Old, Rough and Ready'. Hij laat zich tijdens zijn carrière vrijwel nooit uit over zijn politieke voorkeuren en heeft zelfs nog nooit gestemd. Niemand weet precies wat zijn politieke ideeën zijn. Taylor ziet zichzelf als 'partijloze' en gelooft alleen in een sterk banksysteem voor zijn land. Wel is hij tegen het plan om de slavernij uit te breiden naar West-Amerika. Voornamelijk om een praktische reden: suiker en katoen kunnen daar toch nauwelijks groeien. Ondanks zijn minimale interesse in politiek sluit Taylor zich aan bij de Whig-partij, die onder andere vindt dat het president geen vetorecht mag hebben over de wet, het congres niet mag hinderen en dat collectieve beslissingen een rol moeten spelen. In 1848 wordt hij genomineerd voor het presidentschap. Taylor wint de verkiezingen, onder andere omdat hij een status heeft van oorlogsheld (wat hem populair maakt bij de Noordelijke Staten) en het feit dat hij slaven bezit (wat hem geliefd maakt in het zuiden). Eenmaal president, blijkt Taylor zich niet zomaar te willen voegen naar de principes van de Whig-partij. Zo gelooft hij niet in het idee van een nationale bank en richt hij het hele economische programma van de Whig-partij ten gronde.

Slavernij-debat

Intussen overheerst het debat over slavernij de politieke bezigheden. Taylor neemt een gematigde houding aan wat betreft de uitbreiding van de slavernij. Dit leidt tot de Compromise of 1850, een complex voorstel waarin staat dat sommige gebieden wel aan slavernij zullen doen en andere niet. Terwijl het debat nog in alle hevigheid gaande is, sterft Taylor op 65-jarige leeftijd aan wat waarschijnlijk de gevolgen van acute cholera zijn. Op 9 juli 1850 blaast hij zijn laatste adem uit en neemt zijn vicepresident Millard Fillmore het roer over. Over Taylors dood gaan allerlei speculaties de rondte. Zo zou zijn dood iets te maken kunnen hebben met zijn "teleurstellende" houding in het slavernij-debat.

Na presidentschap

Belangrijke prestaties

Omdat Taylors presidentschap van erg korte duur was, heeft Taylor een weinig belangrijke erfenis nagelaten. Maar het feit dat hij een gematigde houding aannam tegen de plannen ter uitbreiding van de slavernij, kan worden gezien als minieme opstap naar de afschaffing daarvan.