William McKinley

Portret van president Wiliam McKinley, president van de VS van 1897 tot 1901 William McKinley Jr. was van 1897 tot 1901 de 25ste president van de Verenigde Staten. Hij diende van 4 maart 1897 tot zijn dood in september 1901. McKinley leidde het land naar de overwinning in de Spaans-Amerikaanse Oorlog, beschermde de Amerikaanse industrie met verschillende importwetten en hield de economische situatie stabiel. Hij overleed op 14 september 1901 aan de gevolgen van een moordaanslag en werd opgevolgd door Theodore Roosevelt.

Voor presidentschap

Jeugd

William McKinley werd geboren op 29 januari 1843 in het kleine plaatsje Niles, Ohio. Hij woonde daar samen met zijn ouders en zeven broers en zussen tot zijn tiende, toen verhuisde het gezin naar Poland, Ohio. William was de zevende van acht kinderen en had een fijne jeugd. Zijn vader was eigenaar van een ijzergieterij en vond het belangrijk dat zijn kinderen respect toonden en leerden hard te werken. Zijn moeder vond religie erg belangrijk en bracht haar kinderen de waarde van het gebed, eerlijkheid en beleefdheid bij. Mede dankzij deze normen en waarden werd William een harde werker. Dit was al te merken op de basisschool en de middelbare school. In 1860 werd hij toegelaten op Allegheny College in Meadville, Pennsylvania. Hij zou er slechts één jaar college volgen, door de uitbraak van de Amerikaanse Burgeroorlog in 1861. McKinley zat tijdens de oorlog bij de infanterie, onder het bewind van kolonel Rutherford B. Hayes. Hayes zou later ook president worden. De relatie tussen Hayes en McKinley was erg goed. McKinley zag Hayes als zijn mentor en Hayes waardeerde de eerlijkheid en dapperheid van McKinley.

Aanloop carrière

Na de oorlog keerde McKinley terug naar Ohio om daar rechten te studeren aan de Albany Law School, waar hij zijn examen in 1867 behaalde. Hij ging werken in Canton en ontmoette daar zijn vrouw Ida Saxton. In Canton kwam McKinley ook in aanraking met de politiek en werd hij lid van de Republikeinse Partij. Zijn eerste verkiezing was die voor ‘county prosecutor’ (county-officier van Justitie), die hij succesvol won. Van 1876 tot 1891 zat McKinley in het Congres. Hier bedacht hij het McKinley Tariff. Deze wet beschermde binnenlandse ondernemingen tegen buitenlandse concurrentie door de invoerheffingen met 150% te verhogen. Door het implementeren van deze wet steeg de consumentenprijs van producten enorm en kreeg McKinley veel tegenstanders. De verkiezingen van 1890 verloren de Republikeinen dan ook dik en McKinley keerde terug naar Ohio, waar hij nipt verkozen werd tot gouverneur. In deze tijd bewees hij een capabele politicus te zijn en zijn populariteit binnen de Republikeinse Partij groeide. Het verbaasde dan ook niemand dat McKinley naar voren werd geschoven als kandidaat voor de presidentsverkiezingen van 1896. In de verkiezingsstrijd nam McKinley het op tegen de Democraat William Jennings Bryan. Hij won met het grootste verschil ooit; McKinley kreeg maar liefst 600.000 stemmen meer.

Tijdens presidentschap

Eerste termijn

Belangrijke thema’s voor McKinley waren het bimetallisme en de belastingwetgeving. Hij was wat het bimetallisme betrof internationaal georiënteerd. De president ging hier alleen mee akkoord als ook Engeland, Frankrijk, Rusland en Italië erin mee zouden gaan. Eind 1897 werd duidelijk dat de onderhandelingen met deze landen op niets uit zouden lopen. McKinley stapte toen zelf ook af van het idee om de prijs van de Amerikaanse Dollar en andere monetaire munten af te laten hangen van een vaste verhouding tussen goud en zilver. In 1900 werd uiteindelijk de Gold Standard Act getekend, waarmee de prijs van de Amerikaanse dollar af zou komen te hangen van goud. McKinley maakte waar wat hij in de verkiezingsstrijd had beloofd. Hij liet de importheffingen stijgen en voerde daartoe verschillende wetten in, die hem erg populair maakten. Het achterliggende idee was het stimuleren van de productie in de Verenigde Staten, zodat de werkeloosheid af zou nemen. Daarnaast konden de belastingen die voor binnenlandse ondernemingen of inwoners golden naar beneden, als er meer geld vanuit het buitenland gegenereerd zou worden. De president faalde echter in zijn belofte om de rassenongelijkheid te verminderen. Deze kwestie speelde vooral in het Zuiden van de Verenigde Staten, waar veel geweld plaatsvond tegen zwarte Amerikanen. Bovendien had deze bevolkingsgroep geen stemrecht. De plannen die McKinley had waren meer voor de vorm; geen van hen had enig effect op de rassenongelijkheid.

Imperialisme

Aan het eind van de negentiende eeuw gaf de historicus Frederick Jackson Turner een speech waarin hij de Amerikanen waarschuwde voor het verdwijnen van grenzen. Veel Amerikanen dachten dat hij hiermee bedoelde dat er nieuwe grenzen zouden ontstaan die af zouden hangen van de grootte van het nationale rijk. Hiertegenover stond de opvatting dat de annexatie van andere gebieden te veel geld zou kosten en donkere mensen naar de Verenigde Staten zou brengen. De aanhangers van de laatste stroming waren de anti-imperialisten. Zelf liet McKinley zich – na veel aarzelen – meenemen in de imperialistische stroming. Een voorbeeld hiervan is de Spaans-Amerikaanse Oorlog. Spanje had in die tijd de zeggenschap over Cuba, maar de Cubanen waren in 1885 in opstand gekomen tegen het bewind, wat uitmondde in de Spaans-Cubaanse Oorlog. McKinley wou een einde maken aan dit conflict en eiste van Spanje dat zij de Cubaanse bevolking verantwoordelijk en humaan behandelden. De Spanjaarden gehoorzaamden niet zonder slag of stoot, maar uiteindelijk werd de vrede getekend in ‘The Paris Peace Treaty’ op 10 december 1898. Cuba bleef nog tot 1902 bezet door de Verenigde Staten en bleef tot 1934 een Amerikaans protectoraat. Naast Cuba hield McKinley zich als president ook bezig met de annexatie van Hawaï en de Filippijnen.

Moord op McKinley

Moordaanslag in Buffalo

De inwoners van de Verenigde Staten zagen een goede president in McKinley. Hij behaalde vooral veel roem door zijn rol in de Spaans-Amerikaanse Oorlog. In 1900 kwam de eerste termijn tot een eind. McKinley stelde zich opnieuw verkiesbaar voor het presidentschap. In deze verkiezingen ging hij opnieuw de strijd aan met William Jennings Bryan. De verkiezingen verliepen eigenlijk hetzelfde als de verkiezingen van vier jaar daarvoor. Opnieuw won McKinley met een ruime meerderheid. Lang kon hij niet genieten van zijn tweede termijn. Tijdens een reis naar Buffalo gaf McKinley een speech bij de Pan-American Exposition. De pas ontwikkelde X-stralenmachine (röntgenstraling) werd op die tentoonstelling gepresenteerd. Om 16:07 klonken er plots twee pistoolschoten. Een kogel trof de president in zijn schouder, een tweede doorboorde zijn borstkas en bleef in zijn rug steken. McKinley werd naar het ziekenhuis gebracht, waar de eerste kogel werd verwijderd. De tweede kon niet teruggevonden worden. De X-stralenmachine durfde men niet op de president te gebruiken. Het leek goed te gaan, maar acht dagen later raakte de president in shock en overleed hij aan zijn verwondingen. Theodore Roosevelt - vicepresident - werd drie kwartier later al als president benoemd.