John Tyler

Portret van president John Tyler, tiende president van de VS (1841-1845) John Tyler regeerde van 1841 tot 1845. Hij staat vandaag de dag te boek als een enigszins duistere president over wie nog maar weinig bekend is onder de huidige Amerikanen. Tyler kwam op een aparte manier aan de macht nadat William Henry Harrison, de negende president, een maand na zijn inauguratie kwam te overlijden. John Tyler was de vicepresident van Harrison en vond het vanzelfsprekend dat hij het presidentschap over zou nemen. Op 1 juni 1941 werd hij geïnaugureerd als tiende president van de Verenigde Staten.

Voor presidentschap

Jeugd

John Tyler werd geboren op 29 maart 1790 in Charles City County, Virginia als kind in een rijke, aristocratische familie. Zijn vader, John Tyler Sr., was een goede vriend van oud-president Thomas Jefferson. Zijn moeder was de dochter van een zeer prominente grootlandeigenaar en stierf toen John nog maar zeven jaar oud was. John had twee broers en vijf zussen en bracht zijn eerste levensjaren door op de Greenway Plantation. Tyler hield de familietraditie in ere en ging op twaalfjarige leeftijd naar het prestigieuze College of William and Mary, waar hij zijn eerste kennis over politiek opdeed. Vervolgens trad hij in de voetsporen van zijn vader met een studie Rechten. Op zijn 21e werd John Tyler door de inwoners van Charles City County gekozen om hen te vertegenwoordigen in het Virginia Huis van Afgevaardigden. John bleek een zeer fervent aanhanger van de staatsrechten en een tegenstander van de Nationale Bank. Tyler trouwde op zijn 23e met Letitia Christian Tyler, met wie hij zeven kinderen zou krijgen. Rond deze tijd startte de Oorlog van 1812 tegen Groot-Brittannië. Tylers opvoeding en scholing hadden zijn afkeer tegen Groot-Brittannië gevoed. Na een Britse aanval op Hampton bracht hij een groep mensen bijeen om Richmond te verdedigen tegen een aanval - die echter nooit plaats zou vinden.

Start politieke loopbaan

In 1816 begon John Tyler zijn loopbaan in het nationale Huis van Afgevaardigden. Dat hij zeer standvastig was in zijn overtuigingen, bleek onder andere duidelijk tijdens het Sixteenth Congress, toen de staat Missouri aan de Union (de toenmalige VS) werd toegevoegd en men zich afvroeg of slavernij in deze staat toegestaan moest worden. Tyler vond dat slavernij in de nieuwe gebieden van de VS niet toegestaan moest worden. Terwijl hij zelf tientallen slaven in dienst had. In 1821 verliet hij tijdelijk de politiek wegens onvrede over de gang van zaken en het lage salaris. Zijn afwezigheid was van korte duur. In 1825 werd Tyler verkozen tot gouverneur van Virginia, hoewel de staat Virginia toentertijd nauwelijks rechten had. Het belangrijkste wat hij in die jaren deed was het regelen van de begrafenis voor Thomas Jefferson, op 4 juli 1826. In 1827 werd Tyler gevraagd zich kandidaat te stellen voor de Virginia General Assembly, met name omdat men de senator John Randolph niet geschikt vond. Tyler werd op 4 maart 1827 gekozen als senator. Gedurende tien gecompliceerde jaren distantieerde Tyler zich van elke beslissing die genomen werd door de zittende president, John Quincy Adams. In 1835 werd Tyler als kandidaat gezien voor de presidentiële verkiezingen van 1836. Als vertegenwoordiger van de Virginia Whigs-partij bleek hij niet sterk genoeg om Martin van Buren te verslaan. Tyler stond al op het punt om zijn vroegere functie bij de rechtbank weer op te pakken en de politiek gedag te zeggen, toen hij in 1838 opnieuw werd gekozen voor het Virginia Huis van Afgevaardigden.

Tijdens presidentschap

Presidentsverkiezingen 1841

Toen er in 1840 een plek vrijkwam in de Whig-partij ging Tyler ervan uit dat hij opnieuw gekozen zou worden. Dat bleek een misrekening, maar Tyler steunde wel de presidentiële kandidaat Henry Clay, die later vervangen werd door William Henry Harrison. Harrison en Tyler gingen samen de strijd aan tegen president Martin van Buren en wonnen de verkiezingen. Op 4 maart 1841 werd Tyler ingehuldigd als de negende vicepresident naast president William Henry Harrison. De onderlinge verhouding tussen de twee mannen was echter niet al te best, wat wellicht een rol speelde in de sterk afnemende gezondheid van Harrison. Toen die op 5 april kwam te overlijden, ontstond de discussie of Tyler als vicepresident alle taken van het presidentschap op zich zou nemen. Tyler had hierover geen enkele twijfel: hij zou de nieuwe president zou worden. Hij paste de regels van Harrison aan en dwong min of meer de instemming van anderen af. Op 1 juni werd Tyler geïnaugureerd als tiende president van de Verenigde Staten, ondanks het feit dat velen hierop tegen waren.

Omstreden presidentschap

Tylers min of meer afgedwongen presidentschap was omstreden. Hij was slechts bij twee belangrijke verdragen betrokken. Door de Webster-Ashburton Treaty met Groot-Brittannië werd officieel de grens tussen het Amerikaanse Maine en Canada vastgelegd, een kwestie die al jaren tot heibel leidde. Met de Treaty of Wanghia, een verdrag met China, hoopte Tyler te kunnen concurreren met Groot-Brittannië op de internationale handelsmarkt.

Een belangrijke binnenlandse kwestie tijdens Tylers presidentschap was de vraag of Texas lid mocht worden van de Union. De staat was in 1836 onafhankelijk geworden van Mexico, maar voormalige presidenten hadden het lidmaatschap afgewezen. Tyler zag het wel zitten. Zijn staatssecretaris Daniel Webster probeerde dit idee uit zijn hoofd te praten - met ontslag tot gevolg. De Princeton-ramp veegde het plan alsnog van tafel: Tijdens de presentatie van het gloednieuwe schip de USS Princeton werd een demonstratie gegeven van de Peacemaker, destijds 's werelds grootste scheepskanon. Na enkele succesvolle saluutschoten explodeerde de Peacemaker, waarbij zes mensen het leven lieten en twintig mensen gewond raakten. Onder de doden was onder andere de nieuwe staatssecretaris en de opperbevelhebber van de marine. Tyler overleefde het ongeluk, omdat hij benedendeks in gesprek was. Door de ramp bleef zijn annexatie van Texas uit. In de staat werd wel het plaatsje Tyler naar hem vernoemd.

Na presidentschap

Na zijn presidentschap

Dat Tyler in 1845 niet opnieuw tot president verkozen werd, was niet verrassend gezien zijn matige populariteit. Tyler werd uit de Whighs-partij gezet en trok zich terug op zijn boerderij in geboortedorp Charles City County. Pas aan de vooravond van de Burgeroorlog trad Tyler weer in de openbaarheid door deel te nemen aan de Virginia Peace Convention (1861). Tijdens de Burgeroorlog koos hij openlijk de kant van de Confederatie (het Zuiden), wat niet erg gewaardeerd werd in Washington D.C. Zijn gezondheid begon hem rond die tijd flink parten te spelen. Tyler overleed op 12 januari 1862 en werd in Virginia begraven. Zijn dood was de enige in de presidentiële geschiedenis die nooit officieel erkend werd in Washington, vanwege zijn openlijke steun aan de Confederatie.

Verhuisbericht! Je vindt ons voortaan in Zwolle!
Bekijk ons nieuwe adres
Boek nu je camper voor 2018!
Bekijk de vroegboekacties