Harry S. Truman

President Harry S. Truman, 33e president van Amerika (1945-1953) Harry S. Truman groeide op in een arm gezin. Na zijn studie rechten werd hij lid van de Democratische Partij, waar hij werd aangesteld als rechter van de Jackson County Court. Na de plotselinge dood van Franklin Delano Roosevelt werd Truman in 1945 de drieëndertigste president van de Verenigde Staten. Zijn regeerperiode was turbulent vanwege de Tweede Wereldoorlog en diverse internationale kwesties.

Voor presidentschap

Jeugd

Harry Truman werd geboren op 8 mei 1884 in Lamer, Missouri. Al vroeg verhuisde hij naar Independence, waar hij een aantal hobby’s beoefende. Hij hield van geschiedenisboeken, piano spelen en koesterde de droom om ooit een beroemde soldaat te worden. Door de benarde financiële situatie van zijn ouders, was het de eerste jaren nog niet mogelijk om naar school te gaan. Dit gebeurde pas op zijn achtste jaar. Hij ging naar Independence High School en studeerde daar in 1901 af. Vervolgens werkte hij twaalf jaar lang als boer bij zijn ouders. Daarnaast bezat hij een klein eigen bedrijfje dat actief was in de mijnbouw en olie.

In de Eerste Wereldoorlog was Truman officier en commandant bij de artillerie en vocht hij in Frankrijk om Europa te bevrijden. Het leven als soldaat beviel Truman wel. Na de oorlog trouwde Truman met Elizabeth Virginia Wallace, samen kregen zij één kind; Mary Margaret Truman. In dezelfde tijd begon ook zijn belangstelling voor de politiek, die zich uitte in een lidmaatschap bij de Democratische Partij.

Harry Truman House, Independence

Democratische Partij

Toen Truman eenmaal lid was van de Democratische Partij werd hij benoemd tot rechter van Jackson County Court. Deze functie bekleedde hij van 1926 tot en met 1934, in combinatie met een studie rechten. Als rechter hield Truman zich vooral bezig met het managen van de financiën van de VS. Hij deed dit tijdens de “Great Depression”. De volgende carrièrestap was een functie als senator. Hij werd vele malen herkozen werd nationaal bekend tijdens door zijn onderzoek naar de verspilling van overheidsuitgaven en corruptie. Door deze bezigheden heeft Truman een reputatie verworven van een integere, eerlijke en efficiënte man.

In 1944 werd Truman door Franklin Delano Roosevelt aangesteld als vice-president. Samen versloegen zij de Republikeinen in de verkiezingen van 1944. Door de plotselinge dood van Roosevelt was Truman slechts 82 dagen vice-president tot dat hij president werd. Truman staat bekend als een man die van zijn foute leerde. Hij wilde problemen niet uitstellen en doorschuiven naar de toekomst, maar ze meteen aanpakken. Hij nam de schuld van belangrijke beslissingen dan ook op zich met zijn bekende leus “The buck stops here”.

Truman motto buck

Tijdens presidentschap

Atoombommen

Twee weken na het aantreden van Truman als president pleegde Hitler zelfmoord in Berlijn, waarna Duitsland zich overgaf op 7 mei 1945. Daarmee kwam de Tweede Wereldoorlog ten einde, maar de oorlog in de Pacific was daarentegen nog lang niet over. Experts voorspelden dat het nog minimaal een jaar zou duren en dat de VS echt een invasie zou moeten plegen in Japan. In de tussentijd werkten Groot-Brittannië en de Verenigde Staten aan het meest dodelijke wapen; de Atoombom. Na een succesvolle test, gaf Truman toestemming om de bom te gebruiken tegen Japan. Op 6 en 9 augustus 1945 dropte de U.S. Army Air Force twee atoombommen op Hiroshima en Nagasaki. In één klap stierven 150.000 mensen, voor ruim 100.000 ‘overlevers’ begon een lange lijdensweg door de neveneffecten zoals radioactieve straling.

Truman geeft opdracht voor atoombommen

Trumandoctrine en Marshall Plan

Een andere internationale affaire die speelde tijdens het begin van Truman's presidentschap was de verslechterde verhouding tussen de VS en de Sovjet-Unie. Er waren grote ideologische verschillen: de VS waren voor democratie en een vrije markt, terwijl de Sovjet-Unie aanhanger was van een totalitaire staat en een centraal geplande economie. Het grootste verschil lag in het belang dat beide landen hadden in de opkomende machten van Europa en Azië. Uit dit ideologische verschil kwam de Trumandoctrine voort: Truman hield op 12 maart 1947 een toespraak in het Amerikaanse Congres, waarbij hij hulp beloofde aan de landen die zich door het communisme bedreigd voelden. Hij maakte onderscheid tussen de 'vrije wereld' en het communisme. Deze toespraak wordt ook wel beschouwd als het begin van de Koude Oorlog, waarbij Europa verdeeld raakte in een oostelijk, communistisch blok onder leiding van de Sovjet-Unie, en een westelijk blok dat Amerikaans georiënteerd was. Ondanks zijn afkeer van het communisme, was Truman een voorstander van internationale samenwerking. Hij was betrokken bij de oprichting van de Verenigde Naties. Via het in 1947 in werking gestelde Marshall-plan werd geld ter beschikking gesteld voor landen die tijdens de Tweede Wereldoorlog het zwaarst waren getroffen. Daarnaast steunde hij de oprichting van de staat Israël.

Marshall Plan

Binnenlands beleid

Qua binnenlands beleid waren sociale zekerheid en werkgelegenheid centrale thema’s tijdens Truman's reageerperiode, wat tot uiting kwam in het “21 points program” waarin bijvoorbeeld de uitbreiding van de AOW, bescherming van minderheden, nieuwbouw in binnensteden, verbetering van de gezondheidszorg, onderwijs en werkgelegenheid centraal stonden. Daarnaast wilde Truman een continue rol van de overheid in de economie en de “New Deal” van Roosevelt, een plan om de economie en de landbouw te herstellen na de grote recessie, liberaliseren. Het was echter lastig om deze plannen te realiseren, omdat de Republikeinen op dat moment een meerderheid in het Congres hadden. Dit resulteerde, met name ook door de gevolgen van de oorlog, in een economie met hoge inflatie en tekorten. De populariteit van Truman en de Democraten nam sterk af, waardoor er nog weinig geloof was dat de Democraten in 1948 de tweede termijn konden winnen. In de aanloop naar de verkiezingen stabiliseerde de economie en kreeg Truman steeds meer steun voor zijn progressieve beleid, waardoor hij de presidentsverkiezingen toch won en een tweede regeertermijn kon starten.

Tweede termijn

Truman zag zijn overwinning als steun voor een liberaal programma, dat hij ontwikkelde en presenteerde onder de naam “The Fair Deal”. Ondanks de klinkende titel, keerden burgers en het conservatieve Congres zich juist tegen het programma. Truman kreeg het wel voor elkaar om het minimumloon te verhogen en de sociale veiligheid uit te breiden. Ook de Amerikaanse economie bleef verbeteren. Toch was er veel kritiek op de regering, die vooral gericht was op het corrupte karakter en de softe omgang met het communisme. Truman bleef te maken hebben met oorlogen; in 1949 ontstond de NATO en vanaf 1950 stuurde hij militairen naar Zuid-Korea om een aanval vanuit het communistische noorden af te slaan. Hierdoor verhinderde hij dat China betrokken werd bij de Koreaoorlog, waardoor hij een groot conflict tussen de VS en China / de Sovjet-Unie wilde vermijden.

Truman tekent voor Koreaanse interventie

Na presidentschap

Blunders en successen

Door de nieuwe wet dat een president zich maar één keer herkiesbaar mocht stellen, trad Truman af in 1952. Hij werd opgevolgd door Dwight David Eisenhower. De legitimiteit van Harry S. Truman werd na zijn aftreden steeds duidelijker en omvangrijker. De president heeft te maken gehad met enorme uitdagingen, zowel in het binnenland als internationaal en op het politieke vlak. Ondanks een aantal blunders heeft hij ook succes geboekt. Hij zette een aantal belangrijke eerste stappen op het gebied van burgerrechten, hield zich vast aan het “New Deal”-plan en zorgde voor een groeiende economie die nog lang heeft aangehouden. In de buitenlandse politiek hebben Truman en zijn adviseurs de basis gelegd voor het huidige internationale beleid van de VS. Over de beslissing om de atoombom te gebruiken is nog steeds veel discussie. Voorstanders pleiten ervoor dat de oorlog hierdoor vroegtijdig beëindigd is, en dat er hierdoor veel levens gered zijn. Tegenstanders menen dat het nooit te rechtvaardigen is om onschuldige burgers in een oorlog te betrekken. Na zijn aftreden verhuisde Harry S. Truman terug naar zijn vroegere woonplaats Independence, waar hij op 26 december 1972 overleed.

Harry Truman House, Independence