30 juli de reis

Door Gabriëls - 01-08-2008 07:03 Een lange reisdag is aangebroken. Vriend Ronald brengt ons naar de trein, hij en zijn gezin vertrekken volgende week naar Canada. De treinreis Apeldoorn Schiphol is vergeleken met  de rest van de dag een eitje. Vliegreizen beginnen altijd met lang wachten, inchecken koffiedrinken en naar veel winkels kijken maar niets kopen, voor de een feest voor de ander een straf. Het 'boarden' was jaren geleden een kwestie van ticket controleren en een plek in het vlieguig zoeken. Omdat we naar Amerika gaan daat daar een grondige check aan vooraf. Een vers in zijn uniform gehesen jongeman laat ons weten dat vanwege de strenge veiligheidseisen hij ons goed moet 'checken'. Hij neemt ons vieren mee naar een statafel en bladert quasi onderzoeken door onze paspoorten. Aan Ruben vraagt hij , starend in het paspoort wie zijn  tas heeft ingepak, of iemand anders ern nog iets in gestopt kan hebben. Er volgen nog meer stompzinnige en wel erg suggestieve vragen.

Delta Air heeft een goed naam wordt gezegd, maar hun vliegtuigen zijn erg krap bemeten, en dat voor zo'n lange vlucht, eerst 8 uur naar Cincinatti. Het videoscherm met muziek en films biedt gode afleiding, met name de muziekkeuze is groot en goed. Ik kijk een indrukwekkende documentaire over Ami Winehouse en luister vervolgens via het muziekprogramma naar een practige cd Back to black. Men voorspelt haar geen lang leven. Daarna zie ik de film Shine a light van de Stone, ook hen was geen lang leven beschoren. Tot nog is er nog maar 1 niet meer onder onsde rest is springlevend.

De stopover in Cincinatti is precies goed. Binnen iets minder dan 2 uur halen we onze bagage op, maken we kennis met de Amerikaanse 'immigration office'  en checken we ook weer in voor de 2e vlucht naar los Angeles. De immigration officers zijn opvallend vriendelijk en tegelijk erg duidelijk. Op het formulier hebben we ingevuld dat we fruit hebben ingevoerd. De 2 Grannies worden eruit gepikt en weggegooid. Zou het komen omdat de beste man denkt dat grannies uit Chili komen??! 

Tijdens deze vlucht slaat de vermoeidheid toe. Als we om 18.15 plaayselijke tijd in Los Angelas landen is het op onze klokken en in onze hoofden 9 uur later; alsof je een nacht doorhaalt. Buiten het vliegveld merk je meeteen wat er ander is. Het geclaxoneer van de taxis ken ik uit Amerikaanse films, je herkent die typische Amerikaanse verkeersgeluiden, ook het trillend ronkende geluid van de veel zwaardere Amerikaanse auto's. Binnen 10 minutten belanden we met een taxibus in het Mariott Airport hotel, immens groot. In de kamer staan 2 grote twijfelaars waarin we na enkele minuten overmoe ploffen, we zijn nu 23 uur in touw, wetende dat we over enkele uren (7.00 uur Amerikaanse tijd) alweer paraat moeten zijn voor de taxi die ons naar de camperverhuurder brengt.






   
Je kunt alleen reageren op dit bericht als je bent ingelogd.
Infodag zat. 23 nov @ Zwolle
drie regio's, twee campers
Meld je gratis aan
20 oktober: Roadshow in Breda
Zuidwest-Amerika, West-Canada en camper!
Meld je gratis aan