UPS

UPS staat voor United Parcel Service en is in 1907 opgericht in Seattle als koeriersbedrijf. Inmiddels is het uitgegroeid tot een van de grootste internationale bedrijven. Het is een merk geworden, dat door velen wordt herkend aan de gepatenteerde kleur bruin van de transportwagens en bedrijfsuniformen. UPS biedt niet ups logo alleen een pakketdienst aan, het bedrijf kan ook ingehuurd worden voor logistieke processen en beschikt over een eigen luchtvaartmaatschappij, UPS Air Cargo, waar pakketten over de hele wereld worden verstuurd. UPS is inmiddels actief in meer dan tweehonderd landen.

Achtergrond

Aan het begin van de twintigste eeuw was er veel behoefte aan koeriersdiensten in Amerika. De negentienjarige James E. Casey, kind van Ierse immigranten met de bijnaam ‘Jim’, leende honderd dollar van een vriend en richtte de American Messenger Company op in Seattle. Dit was de voorloper van het huidige UPS.

Jim runde het bedrijf samen met zijn partner Claude Ryan. De broer van Jim en andere tieners fungeerden als koeriers. Het begon met het bezorgen van pakjes tot het afleveren van notities, het brengen van bagage tot dienbladen met voedsel uit bepaalde restaurants. De koeriers deden het meeste per voet en voor langere afstanden gebruikten ze een fiets. Het duurde zes jaar voordat United States Parcel Post System opgericht zou worden. De concurrentie was moordend, maar Casey was volhardend en verloor nooit de klantgerichtheid, betrouwbaarheid en lage tarieven uit het oog. Zijn slogan was ‘best service and lowest rates’.

Het jaar 1913 was een belangrijk jaar voor het bedrijf. Door de komst van de auto en de telefoon moest het een andere weg inslaan: de ‘oude’ manier van koerieren begon achterhaald te worden. Jim’s bedrijf ging zich steeds meer richten op het verzorgen van pakketjes voor de detailhandel, wat geschiedde per motorfiets. Ongeveer twee jaar lang was de United States Post Office de belangrijkste klant van het bedrijf, waarvoor Jim’s bedrijf alle speciale post voor Seattle afhandelde. In die periode maakte de organisatie gebruik van geconsolideerde levering, waarbij in één keer alle leveringen voor een bepaald gebied werden vervoerd. In dit jaar werd ook de eerste vervoerwagen aangekocht, een Model T Ford. Het bedrijf fuseerde met de concurrent Evert McCabe en veranderde de naam in Merchants Parcel Delivery. De nadruk kwam steeds meer op het transport van pakketten te liggen.

In 1916 kwam Charlie Soderstrom in het bedrijf. Hij bracht een grote kennis van auto’s met zich mee en hij introduceerde ook de kleur bruin, waar het bedrijf nog altijd mee geassocieerd wordt. Niet veel later ging het bedrijf ook buiten Seattle zakendoen en veranderde de naam opnieuw, ditmaal in de huidige naam United Parcel Service (UPS). In 1922 werd een bedrijf in Los Angeles overgenomen dat een bijzondere werkwijze had. Een aspect daarvan was het automatisch retourneren van pakketjes die niet geleverd konden worden. Dat was een unicum voor die tijd. UPS nam dit over en hanteerde prijzen die vergelijkbaar waren met de gewone pakketpost. Met de introductie van de lopende band in 1924 kreeg het bedrijf een enorme impuls. Het werkterrein werd uitgebreid naar grote steden aan de westkust.

De oostkust kwam in 1930 in beeld. UPS ging bezorgen aan grote warenhuizen in New York en Newark. De jaren veertig en vijftig waren zware tijden voor UPS. Door het vasthouden aan hoge service en lage kosten bleef het bedrijf echter overeind. Er was een tekort aan rubber en brandstof, waardoor klanten gestimuleerd werden hun pakketjes zelf mee naar huis te nemen, in plaats van ze te laten bezorgen. Toen na de Tweede Wereldoorlog steeds meer mensen zich een auto konden veroorloven, moest UPS uitzien naar nieuwe mogelijkheden.

In de jaren vijftig verkreeg UPS de rechten om gewone vervoersdiensten met betrekking tot pakketjes tussen klanten, zowel commercieel als privé, te organiseren. Hoewel UPS hiermee een directe concurrent van de Amerikaanse postdiensten werd, gaf dit het bedrijf een enorme duw in de rug. Ook de luchtvaartdiensten - die tijdens de crisis een tijd stilgelegen had - werd geherintroduceerd. Binnen twee dagen konden pakketjes van de oost- naar de westkust gevlogen worden. UPS investeerde in deze dienst, en aan het eind van de jaren zeventig was deze service beschikbaar in alle vijftig staten van Amerika. Deze vorm van transport liep erg goed, en in 1975 ging UPS voor het eerst internationaal. Een van de luchtservices die UPS bood was de UPS Next Day Air Service, waarbij producten de volgende dag geleverd konden worden. Toen de organisatie in 1988 toestemming kreeg om een eigen vloot aan te sturen, werd het officieel een vliegmaatschappij, en wel de snelst groeiende in de geschiedenis van de Amerikaanse luchtvaartindustrie. Tegenwoordig behoort de luchttransportmaatschappij tot de tien grootste van Amerika.

De jaren negentig stonden in het teken van technologie. Het bezorgen van miljoenen pakketjes en documenten in Amerika, Europa, het Midden-Oosten en Afrika vereiste een innovatieve strategie. Er werd dan ook veel geïnvesteerd in wereldwijde computer- en communicatiesystemen. Daarnaast werden in de jaren negentig ook extra veel aandacht aan de verschillende diensten besteed. UPS zag zichzelf als een speler die internationale handel intensiveerde via goederen, informatie en kapitaal.

Op 10 november 1999 ging UPS voor het eerst naar de beurs. Dit versterkte het bedrijf, doordat het nu ook in de gelegenheid was om op strategische wijze bedrijven over te nemen op internationale markten. Toch is de meerderheid van de aandelen in handen van de werknemers: slechts tien procent is beschikbaar voor het publiek. Vandaag de dag bereikt UPS meer dan vier miljard mensen met haar service.

Casey

Het specifieke karakter van UPS

UPS is sinds de jaren twintig van de vorige eeuw te herkennen aan de bruine kleur, die je niet alleen op de voertuigen, maar ook in de kleding van bezorgers terugziet. Naast de herkenbare bruine kleur onderscheidt UPS zich ook op technologisch gebied. De bezorgservice is van een hoog niveau en er wordt gebruik gemaakt van de meest geavanceerde techniek. Zo kreeg in de jaren negentig iedere bezorger van UPS een ‘Delivery Information Acquisition Device’ (DIAD) waarmee direct informatie over de bezorging opgeslagen en geüpload kon worden. Klanten konden hiermee digitaal een handtekening zetten. De bezorgers stonden zo in direct contact met het hoofdkantoor, waardoor wijzigingen eenvoudiger verwerkt konden worden.

Een andere ontwikkeling is de creatie van een eigen netwerk: UPSnet, een internationaal communicatienetwerk dat informatie levert met betrekking tot het verwerken van pakketjes. UPSnet gebruikt talloze communicatielijnen en een satelliet die meer dan 1.300 distributieplekken in 46 landen met elkaar verbindt. Dagelijks behandelt het systeem ruim 800.000 pakketjes. De investeringen in technologie hebben altijd als doel gehad om de efficiëntie te verbeteren, evenals de klantgerichtheid, iets waar het bedrijf al vanaf de oprichting bekend om staat. In aanvulling op UPSnet wordt sinds in de jaren negentig ook gebruik gemaakt van UPS.com, een site waarmee klanten het bezorgtraject van hun pakketten kunnen volgen.

UPS